• Jawadde...

    Pfoe, ik ben even door de 13 reacties gegaan op één van de laatste berichtjes...
    Amaai, wat een emoties :)
     
    Ik kan het in feite grofweg indelen in twee verschillende "kampen": diegenen die thuis niet te klagen hebben op het vlak van sex en dus maar vinden dat minder een grote ramp zou zijn.
    En diegenen die er wel begrip voor kunnen opbrengen en het gelukkig wat breder bekijken.
     
    En mag ik er de meesten op wijzen dat het echt geen wereldramp is om "slecht" ongeveer 1 keer in de maand te vrijen?? Dat wil daarom niet zeggen dat we voor de rest van de tijd langs elkaar heen kijken hé. We knuffelen en strelen enorm veel, zoenen veel, maar vrijen gewoon minder. Een ramp? Tja, ik maak er mij inderdaad zorgen om. Maar om meteen te gaan zeggen dat ik dan maar conclusies moet trekken en van hem weggaan?
     
    Er zijn er zelfs die zeggen dat ik het mijn vriend zou verwijten dat hij op porno-sites kijkt?? Heb ik dat dan niet duidelijk genoeg uiteen gezet? Ik vind het absoluut geen probleem dat hij dat doet. Ik maak mij alleen maar zorgen dat het probleem blijkbaar dieper zou (kunnen) zitten dan ik had gedacht. Zoals ik al meerdere keren heb gezegd, hebben we hierover al uren gepraat, maar lopen we hierop steeds vast. Hij beweert dat hij er in feite niet zo erg mee zit. Als ik dan zie dat er uren op porno-sites wordt gesurft, maak ik mij gewoon een beetje zorgen. Niet meer of niet minder.
    Ik verwijt hem absoluut niets!
     
    En trouwens, zoals ik al had gehoopt: we hebben eergisteren een stomende vrijpartij gehad, waarvan ik het gevoel heb dat we ons allebei nog eens echt aan elkaar hebben kunnen "geven". Ik ben van de mening dat het niet altijd even wereldschokkend en bevredigend moet zijn, maar toen was het dat echt wel.
     
    En Johan? Wel, een leuke herinnering. Hebben jullie dan nooit behoefte aan een leuke onschuldige (!!) flirt? Ach ja, zoals al eerder gezegd: moraalridders zullen er overal wel zijn zeker??

  • Sorry!!

    Ik heb mijn blogje een beetje verwaarloost omdat ik er dus thuis van aan het genieten ben...
    Dat zal nog gedurende de hele kerstvakantie zo zijn...
     
    Prettige feesten!!!

  • Yes!!

    Laatste dag werken dit jaar!!!
    Amaai, ik kijk ernaar uit om samen te zijn gedurende de vakantie! Mijn lieve schat moet morgen nog wel werken, maar dat geeft mij dan de gelegenheid om eens goed te kunnen uitslapen, om nog de allerlaatste kerstaankoopjes te doen (zelfmoord, ik weet het) en om het huisje eens netjes te poetsen (veel te lang geleden).
     
    Gisterenavond was ik de hele avond alleen thuis. Aangezien we maar 1 computer thuis hebben en mijn vriend regelmatig van thuis uit werkt, gebruik ik die pc zelden tot nooit.
    Ik had gisteren wat info nodig ivm iets dat ik wil doen in de Kerstvakantie en bedacht mij dat mijn liefste die site ook al een paar dagen geleden bekeken had. Aangezien ik absoluut niet meer zeker was van de url, ben ik eventjes in zijn historieken gaan kijken.
     
    Op deze manier heb ik in feite nogal bij toeval ontdekt dat mijn vriendje een voorkeur schijnt te hebben voor pornosites. Tiens tiens, dat had ik nu nooit in hem gezocht.
    Ik heb dus de hele avond de ene site met erotische foto na de andere site met pornofilmkes zitten bekijken. Ik heb daar absoluut niets op tegen, uiteindelijk is het hem vrij zijn "genot" op zo'n manier te zoeken en vond ik sommige zaken ook wel prikkelen. Al maakte ik mij toch een aantal bedenkingen...
    De grootste bedenking was in feite de vaststelling dat ondanks hij het anders beweert, dat hij het er toch moeilijk mee heeft dat we zo weinig vrijen met elkaar. Als ik het bijvoorbeeld in platte statistiek moet uitdrukken, dan komen we niet verder dan 1 keer per maand (en dat is al een succes). Als het van mij afhangt zou het 1 keer om het half jaar zijn vrees ik. Het is alleen omdat hij er af en toe nog eens moeite in steekt dat we nog aan die "frequentie" komen.
     
    Daarnaast heb ik nu ook wel wat beter kunnen merken wat hij erotisch vindt. Zo heb ik bijvoorbeeld gemerkt dat er vrij veel foto's en filmkes van vrijende vrouwen te vinden waren. Ook hier en daar materiaal over voeten...
    En (en ik moet toegeven, dat vind ik toch een tikkeltje verontrustend) ook vrij veel sites over escort-girls...
    Zou hij het er zo moeilijk mee hebben dat hij zijn plezier ergens anders moet zoeken?
     
    Versta mij niet verkeerd hé: zo lang ik zijn nummer 1 ben in zijn leven, zo lang hij met mij oud wil worden en mij respecteert en liefheeft, heb ik daar in feite niets op tegen. Al vind ik het wel een ranzige zet, maar allé :).
    Ik vind het alleen een erge gedachte dat hij het er blijkbaar zo moeilijk mee heeft, dat hij overweegt ergens anders zijn genot te halen.
    En als ik dan echt mijn gedachten op hol laat slaan... misschien is het zelfs al zo ver...
     
    Ik hoor nu gewoon al veel mensen roepen: praat dan met hem!!!
    Tja, inderdaad... Volledig waar! Maar, ik vind dat ik hem zijn vrijheid moet gunnen op dat vlak. Ik bedoel: ik had niet in de computer moeten snuffelen. En, ik vind ook dat ik hem zijn privacy moet gunnen op dat vlak.
    Langs de andere kant... aangezien ik er geen problemen van maak, zou het misschien geen slecht idee zijn om hem gewoon op de man af te vragen wat hij daarmee wil aanvangen. Misschien opent dat wel de gesprekken terug, want momenteel zijn we over dit onderwerp echt uitgepraat (al uuuuuuren erover gebabbeld) en dit kan de gesprekken misschien terug openen en misschien doen oplossen?
    Ach ja, ik zal er nog eens over nadenken...
    Wat denken jullie?

  • Hihi, Cyber-flirten

    Ik ben deze namiddag weer een hele namiddag, tussen mijn werk door, aan het chatten met Johan.
    Echt wel spannend. Ik had nooit gedacht dat gewoon tekstberichtjes heen en weer sturen zo'n inpact kon hebben op "het gevoel van het moment".
    Op dit moment krijg ik bijvoorbeeeld een gedetailleerde beschrijving van wat hij het liefst doet met een vrouw. En het brengt zowaar vlindertjes in mijn buik :)
     
    Aangezien het nu waarschijnlijk ook al wel duidelijk is dat ik het momenteel (enfin, al een hele tijd) moeilijk heb met het feit dat ik nooit geen zin heb om te vrijen, klinkt dit waarschijnlijk gek.
    Ik heb voor mezelf al uitgemaakt dat ik absoluut niet "a-sexueel" ben. Ik vind vrijen best leuk. Ik kan alleen op "de moment" vaak 101 dingen bedenken die ik tijdens de periode die aan vrijen zou besteed worden kan doen. En dat gaat dan van het banale: "oei, ik zou nog moeten strijken" tot "ik ga morgen veel te moe zijn om te werken".

  • Slecht geslapen!

    Ik kwam gisteren vrij laat thuis omdat ik nog eventjes langs mijn moeder ben gereden. Thuis werd ik meteen overstelpt door vragen ivm mijn date van die middag.
    Ofwel ben ik één van de zeldzame gelukkigen die een super(begrijpende) vriend heeft, ofwel zal ik de terugslag er nog wel later van merken, maar hij reageerde er echt super op.
    Ik heb hem dus in geuren en kleuren verteld wat allemaal gebeurd is tijdens mijn date en het leek op momenten dat we twee giechelende lagere school meiden waren die het hadden over "die jongen".
     
    Op een bepaald moment stelde hij mij de vraag die mij ook al eventjes bezig houdt: en nu? Tja, ik zou het niet weten.
    Ik hou wel van wat spanning in mijn leven, maar ik zoek het bijvoorbeeld niet door van hoge kliffen te springen, tegen 180 km/u door de bochten te razen of cocaïne te snuiven. Ik hou wel van wat emotionele spanning. Maar, ik ben ook de eerste om toe te geven dat dat even riskant (zo niet, nog riskanter) is dan de drie voorbeeldjes die ik aanhaalde.
     
    In ieder geval, het zijn binnenkort feestdagen en dan zit ik twee weekjes thuis, te genieten van de Kerstvakantie. Ook mijn schatje heeft verlof genomen.
    Ik heb zo'n flauw vermoeden dat het volledige "Johan-verhaal" helemaal naar de achtergrond zal worden gedrukt, aangezien we nu de tijd hebben om met twee te genieten van onze tijd. En dat is al lang geleden!!!
     
    We hebben het er gisteren, later op de avond, nog over gehad dat we ook een aantal romantische momenten gaan invoeren. Het is namelijk al immens lang geleden dat we op een avond eens gewoon de tv niet hebben aangezet, de strijk of kuis gelaten voor wat het was en eens gewoon genoten hebben van elkaar.
    Kerst & Nieuw worden dus romantische tijden voor ons!!!
     

  • En nu?

    Ik log daarnet dus in en Johan is al online. Ik word meteen overstelpt met berichtjes. Hij heeft een superleuke tijd gehad en heeft blijkbaar de hele tijd in zijn hoofd gezeten met geile gedachten.
    Mannen hé ;) Ze praten over Friends en het weer, maar denken aan seks. Bij mij is het blijkbaar omgekeerd (nee, echt praten over seks doe ik niet, alleen bloggen ;)).
     
    Beetje bij beetje evolueerde de conversatie steeds meer en meer naar de intiemere onderwerpen. Eerst schuchter en nadien zeer expliciet werden er ook steeds meer berichtjes gestuurd met een erotische ondertoon.
    Ik kreeg er zowaar vlindertjes door in mijn buik, hihi.
     
    En voor de moraalriddertjes weer beginnen: ik ben van het principe dat niet alles moet gedeeld worden met een partner. Uiteraard wel alle levensbelangrijke feiten.
    Maar, ik heb in mijn omgeving echt wel meer dan 1 relatie zien stranden op het "eerlijk vertellen" van verschillende zaken.
    Bijvoorbeeld: mijn beste vriendin gaat samen met haar ouders op vakantie naar Turkije. Daar ontmoette ze de knapste animator ter wereld (volgens haar hé) en laat zich verleiden tot een nachtje stomende (maar veilige) sex. Ze heeft zich megagoed geamuseerd en voelde zich er ook absoluut niet slecht bij.
    Terug thuis vroeg ze zich af of ze dit nu moest vertellen... Voor haar was dit een leuke ervaring geweest, maar ook niet meer dan dat. Ze vergeleek het zelfs met: ik amuseer mij bijvoorbeeld evenveel tijdens het bekijken van een goeie film.
    Aangezien haar vriend ruimdenkend was (tja...), vond ze dat ze eerlijk moest zijn en dus heeft ze hem verteld dat ze met iemand had gesekst. Maar, dat dat niets meer te betekenen had en dat ze gewoon eerlijk met hem wilde zijn. Ze heeft nog geprobeerd om de grootste clichés te gebruiken (zon & strand-sfeer, jij bent mijn nummer 1, het was "in the heat of the moment",...)
    Tja, je kan het gevolg al raden: hij probeert het nog te verwerken, maar lukt daar niet in. Resultaat: relatie kapot.
    En dat dus alleen maar om een feitje waaraan ze normaalgezien gewoon al lachend zou terugdenken als ze dit niet had verteld.
     
    Bon, dit gezegd zijnde: ik vertel dus wel dat ik deze middag een gezellige lunch heb gehad, maar vertel hem niet dat we nadien best wel pittige fantasietjes hebben gedeeld (in cyberspace hé). Wat niet weet, niet deert :).

  • Het verslag!

    Om 13u ben ik op mijn werk vertrokken naar de "geheime afspraakplek". Ik had nog even gedacht om niet op te dagen, maar dat is zo'n typische reactie van mij op een onzekere situatie. Ik had voorgesteld om naar een restaurantje te gaan, waar ik al geweest was. Op die manier was het voor mij toch nog een beetje een bekende plek.
     
    Dus, zoals het een vrouw betaamt, ben ik te laat gekomen. :)
    Ik was er eerst wat bang voor dat ik hem niet zou herkennen, maar dat bleek toch wel goed mee te vallen. De enige man die alleen in het restaurant zat en zogezegd nonchalant om zich heen keek, maar in feite zenuwachtig op zijn stoel zat te wiebelen, bleek "hem" te zijn. Gelukkig was hij inderdaad de man die ik ook op de foto heb gezien en kwam hij in het echt bijna helemaal zo over als op msn.
     
    Onwennig joh! :) Tja, mijn Engels is niet perfect en zijn uitspraak is vaak grappig, dus we verstonden elkaar al niet altijd even goed.
    Na het bestellen van onze gerechten, kwam het gesprek dan toch uiteindelijk wat op gang. Op een bepaald moment vroeg hij of ik naar "Friends" kijk. Ik schoot in de lach, want dat vind ik nu zo'n banale vraag. Net iets beter dan "het is koud hé vandaag?".
    Dat heeft het ijs wel voor een groot stuk gebroken omdat ik er nogal om kon lachen dat het zo'n onwennig gesprekje was in het begin. Gelukkig nam hij het niet als een belediging en konden we zo op een iets meer ontspannen manier verder.
     
    We hebben zowat over vanalles gebabbeld en na een tijdje werd het echt een gezellig gesprekje. Ik heb enorm veel vraagjes gesteld en hij op zijn beurt ook. Het was wel grappig om te zien dat hij inderdaad veel meer ingetogen is "in het echt" dan op msn. Helemaal geen dubbelzinnige opmerkingen, helemaal geen woord over "samen naar de sauna gaan" en al helemaal niets over enige onderwerpen waar van ver of dichtbij over seks gepraat kon worden.
     
    Na een klein uurtje moest ik alweer op weg om terug naar mijn werk te kunnen gaan. We namen afscheid (see you next time, maybe...) en zijn elk onze eigen weg gegaan. Het afscheid was trouwens het enige moment waar er sprake was van een heel klein beetje spanning. Ik voelde dat hij zoiets had van: zou het gepast zijn om haar te kussen? Hij heeft dat niet gedaan, het mietje :).
     
    En hoe voel ik mij daar nu bij? Wel, ik weet het in feite niet... Een rare speling van het lot heeft Johan op mijn pad gebracht. Voor zo'n situatie zijn er geen handleidingen hé.
    Ik zal vanavond rustig kunnen verslag uitbrengen over wat er (niet) gebeurd is.
     
    En verder? Tja, ik zal wel zien. Ik ga mij meteen nog eens inloggen op msn si en eens zien wat er zoals zal gebeuren. Wieweet hoor ik niets meer van hem. Of wieweet ben ik de vrouw van zijn leven en is hij miljonair en wil hij mij kopen voor 10 miljoen. Ach, mijn fantasie is soms wat te ijverig :)


  • Fier op mezelf!

    Gisterenavond was zo'n lekker gezellige avond bij het haardvuur.
    En op een bepaald moment dacht ik: ach ja, wat kan het ook kwaad. Ik heb hem dus maar verteld dat ik deze middag een afspraakje had.
    Zijn reactie was precies zoals ik ze verwacht had. Hij reageerde eerst heel "genereus". Hij vond het een leuk idee en wilde er meteen nieuwsgierig (maar grappig geïnteresseerd) alles over weten.
    Tien minuten nadien had hij er blijkbaar al wat meer over nagedacht en maakte hij zich blijkbaar toch wat meer zorgen, zonder het zo te willen laten overkomen.
     
    En dat is nu precies de reden waarom ik dit allemaal niet wilde zeggen. Voor mij is dit een grappig tussendoortje, waar ik absoluut geen gevolg aan wil geven. Ik kan mij bijvoorbeeld gerust indenken dat ik dit over een half jaar klasseer onder de noemer "leuke feitjes".
    En toch heb ik mijn vriend hier nu helemaal ongerust over gemaakt...
     
    De optie is natuurlijk: dit niet doen...
    Tja, inderdaad, misschien de meest "propere" oplossing. Maar, ach seg, foert, ik doe dit toch. Ik heb daar zin in, ik ben eerlijk geweest tegen mijn schatje en ik ben absoluut niets van plan om mijn relatie op losse schroeven te zetten.
     
    Enfin, ik ben toch nog steed benieuwd naar Johan! Spannend!
     

  • Grommel grommel

    Ja lap...
     
    Mijn liefde zijn zus trouwt in augustus. Ik had gehoopt mij daar echt wel van afzijdig te kunnen houden tot "the big day", maar nu heeft ze mij gevraagd om mee te gaan in het uitkiezen van een trouwjurk.
     
    Och, shoppen doe ik nog wel graag, maar een trouwjurk?
    Enfin, ik heb dat nog nooit gedaan, dus dat is weer eens iets nieuws hé.
     
    En dan sluit ze natuurlijk af met de vraag: "of zouden we niet meteen allebei kunnen een trouwjurk kopen? Dan kunnen we samen trouwen?".
    Yeah right...

  • Grappig!

    Grappig hoe iedereen meteen klaar staat met goedbedoelde raad.
    Ach, uiteraard weet ik dat dit op het randje is. Langs de andere kant, ik heb echt al wel wat watertjes doorzwommen en er zijn al wel eens meer mannen geweest die interesse getoond hebben (tja, ik leef niet op een onbewoond eiland hé) en ik ken best wel mijn grenzen hoor.
     
    En als mijn vriend morgenmiddag een afspraak heeft met een knappe deerne: ik hoop dat hij zich dan amuseert.
    Ik weet dat hij voor mij diegene is waarmee ik verder wil, ondanks de kleine probleempjes af en toe (maar geef toe, wie heeft die niet in een relatie) en ik heb er ook vertrouwen in dat dat voor hem hetzelfde is.
     
    Dat neemt niet weg dat ik vind dat ik vanaf nu niet in een "ivoren toren" moet gaan zitten en alleen nog maar oog hebben voor mijn schatje. Er bestaat wel nog iets anders (om naar te kijken, om door bekeken te worden, om mee te flirten). :)
     
    Ach moraalriddertjes, wacht nog eventjes, er is nu absoluut (nog) niks gebeurd. Misschien kunnen jullie later nog wel jullie hartjes ophalen ;).
     

  • Johan... the Sequel...

    Deze ochtend begon ik met tegenzin te werken. Tja, het was zo'n zalig rustig weekend geworden en ik kijk echt al uit naar de Kerstvakantie (waarin ik niet moet werken...)!
     
    Enfin, ik zet dus mijn computer aan, log mij in op msn en begin toch wat te werken. Nog geen 2 minuutjes later: johan online, 2 seconden later: johan zend berichtjes.
    Ons gesprekje ging van onze hobby's naar onze relatie (allebei gelukkig met onze partner, hij zelfs al met 2 kindjes), onze beroepen,... Allé, zowat gebabbel hé, maar best gezellig.
     
    Even later krijg ik een foto binnen van hem. Hmm... best knappe kerel. Niet echt mijn type, maar toch niet lelijk om zien. Hij ziet er op foto een vrij joviale kerel uit, vrij lang (volgens hem 1m90), mooi gebouwd en met een lief gezichtje.
    Ok, ik heb dan maar mijn foto-database doorzocht naar die ene foto waarvan ik vind dat ik er op mijn voordeligst uitkom en hem die doorgestuurd. Niet veel later een zeer enthousiaste reactie... Tja, dat streelt de ijdelheid wel eens hé :)
     
    Hij komt nu steeds terug op hetzelfde onderwerp: hij wil mij ontmoeten. Ik moet eerlijk bekennen dat het mij ook wel prikkelt. Ik zou wel eens willen zien wat die "grote mond" op internet nog in het dagelijks leven te zeggen heeft. Als ik ook maar een klein beetje mensenkennis heb, lijkt het mij dat hij irl heel wat meer verlegen is dat dat hij laat uitschijnen. Langs de andere kant: hij is als 22-jarige naar België verhuist om zijn vriendin (nu vrouw) te volgen, dus er moet toch "iets" in zitten.
     
    In ieder geval: we hebben dus morgenmiddag afgesproken in een restaurantje om samen te lunchen.
    Ik maak mezelf wijs dat ik daarmee niets mis doe, maar ik moet ook eerlijk bekennen dat ik dit niet durf te vertellen aan mijn vriend. Het is niet dat hij daar problemen van zou maken, maar er zijn een aantal zaken die ik graag voor mezelf hou.
    Och, ik zie wel. Het komt nog voor dat ik met wildvreemde mannen iets ga eten, alleen is dat dan altijd in het kader van mijn job en is die persoon in kwestie altijd een leverancier of klant van mij.
    Dus: als ik de volgende dagen geen nieuwe berichtjes meer post: ik ben gekidnapt in restaurant X te Z. :)
     

  • Trouwen???

    Ja lap, nu ik er bijna over ben dat ik gewoon nog eventjes moet wachten voor kindjes en dat dat wel allemaal in orde komt, nu beginnen mijn dichtste kennissen over trouwen...
     
    Er zijn verschillende redenen waarom ik dat (nog) niet zie zitten, maar de voornaamste is in feite: ik heb absoluut geen zin om een dag helemaal in de belangstelling te staan. Daarnaast vind ik trouwen ook vreselijk duur en kan ik mij echt wel een pak dingen inbeelden die dringender en handiger zijn om met dat geld te kopen.
     
    Enfin, dat is toch wel een vraagstuk dat ik met plezier eventjes naast mij neerzet.


  • Super-weekend

    We hebben echt wel een superleuk weekendje beleefd! We hebben ons "teruggetrokken" in een supergroot hotel, waar je zo zalig in de nietigheid kan terugvallen.
    Malmedy was opnieuw een mooie stad, met alle gezellige kerstverlichting. Gelukkig werkte de temperatuur ook goed mee, want wat heb je nu aan een "winters" weekend als het niet winters aanvoelt. Spijtig genoeg niet genoeg sneeuw om een echte kerstman te maken :)
     
    En 's avonds? Welja, mijn regels hé. Maar toch wel superleuk geknuffeld en gestreeld.
    Toch raar hoe het mij altijd beter lukt "op een ander". :)



  • Johan!!!

    Het is alsof het zo had moeten zijn...
    Vandaag diende er zich een grappige situatie aan, die helemaal in het kader van mijn blogje kan worden gesitueerd (wat een zin...).
     
    Op mijn werk zit ik altijd online op msn. Dit dient voor mij in feite vooral om snel tegen mijn schatje te kunnen zeggen dat ik bijna naar huis komt, bespreken wat we gaan eten, wie er zorgt voor de boodschapjes,...
    Niet echt intensief gebruikt dus, maar toch altijd aanwezig.
     
    Ergens in de voormiddag kreeg ik plots een "verzoek tot aanmelding" (of hoe noemt dat) van een zekere Johan (enfin, in zijne e-mail kwam die naam voort). Nu ken ik een Johan vrij goed, dus ik ging ervan uit dat dat hij zou zijn.
     
    Toen de eerste zin van hem in het Engels kwam, wist ik niet goed wat ik ervan moest maken. Even later stelde hij zich voor als iemand die mijn e-mail-adres op de één of andere site over sauna's had gevonden. En inderdaad, ik herinner mij dat ik ooit (echt wel al een aantal jaar geleden), een commentaar heb gegeven op een leuke sauna in onze buurt.
    Enfin, hij vroeg mij in feite of dat dat een leuke plek was. Aangezien hij geen Nederlands spreekt, verstond hij de site niet en vroeg zich af of dat een "deftige" plek was, waar het leuk toeven was. Hij stelde ook nog een aantal andere praktische vragen en in feite verliep de conversatie behoorlijk leuk.
    Ik kwam vb snel te weten dat hij vrouw en twee kindjes had, dat hij niet eens zo ver van mij woont, dat hij net iets ouder was dan ik,...
     
    Tja, en als je over "is het daar volledig naakt" en "daar zijn toch niet alleen lelijke mannen" aan het praten bent, is het niet moeilijk om de iets dubbelzinnigere weg op te slaan.
     
    Johan was blijkbaar van plan om in zijn middagpauze op't werk er even tussenuit te glippen om snel een sauna'tje mee te pikken. Zijn vrouw ziet sauna blijkbaar echt niet zitten, dus als hij dat dan toch af en toe eens wilde doen, deed hij dat in zijn middagpauze.
    Niet lang nadien vroeg hij of ik toevallig geen zin had om mee te gaan.
    Hoewel ik toch wel aan de avontuurlijke kant ben, ging het mij toch net iets te ver om zomaar af te spreken met een wildvreemde man. En dan al helemaal niet meteen in mijn blootje en zelfs nog erger: ik in mijn blootje :)
     
    Enfin, hij is dus alleen gegaan en heeft mij achteraf verteld dat het echt fijn was. En of ik binnenkort eens mee wil.
     
    Tja, toch wel eens fijn om nog eens te flirten, al is het over msn :)



  • Oef vrijdag

    Joepie, vrijdag!!
    En wat superfun is,vandaag vertrekken we op weekend! Een tijdje geleden hebben we dit weekendje geboekt, in de hoop sneeuw te vinden in de Ardennen. Sneeuw zullen we niet vinden, maar we kunnen toch ontsnappen aan de panische "pakjes-kopen-golf" die er in onze buurt heerst.
     
    Normaalgezien is een weekendje-weg de moment om eens al onze (beroeps- en andere) zorgen weg te zetten en eens volledig te ontspannen. Ook is dit vaak de uitgelezen kans om eens lekker vroeg in ons bedje te kruipen en logischerwijs  lukt het mij dan ook gemakkelijker om in een amoureuse stemming te geraken. Onze meest stomende vrijpartijen zijn trouwens in hotelkamers geweest, nu ik erover nadenk... Hihi, ik maakte mij net de bedenking dat hij misschien daarom dit weekendje zo persé wilde en helemaal niet om "nog eens tijd te maken voor elkaar" (al is dat natuurlijk ook tijd bij elkaar hé). :)
     
    In ieder geval, hij had dan misschien beter wat gerekend, want: ik heb uiteraard juist dit weekend mijn regels. En als er iets is wat ik echt verschrikkelijk vind, dan is het vrijen tijdens die periode.
    Een oplossing hiervoor zou kunnen zijn: in de douche. Maar, in die week voel ik mij zo mogelijk nog onaantrekkelijker en dikker en kan ik er echt niet inkomen dat er dan iemand met mij zou willen vrijen.
    Ach ja, we plannen nog lang samen te blijven, dus het is geen "nu of nooit-gegeven" natuurlijk. Maar, toch wel een beetje spijtig...

  • Als het er dan toch van komt...

    Eén dingetje heb ik nog niet echt verduidelijkt: ik heb het vooral moeilijk met het "in de stemming geraken". Eens het zover is, vrij ik met alle plezier.
     
    Voila, toch ff belangrijk denk ik :)

  • Kerstsfeer

    Hihi, ik liep daarnet eventjes door een winkelstraat en passeerde toevallig een lingerie-winkel. Ik heb zo het gevoel dat hoe kouder de temperaturen buiten worden, hoe uitdagender de lingerie die in zo'n winkel ligt is.
    Op een supersmal pasmodel (maatje 30?), hadden ze een rood setje gedrappeerd. Iets met kant en enorm doorzichtig.
    Zelf heb ik nog nooit zo'n gevalletje gepast en ik vraag mij trouwens af of gelijk welke vrouw zich in zo'n ding sexy zou voelen. Ik denk dat ik mij stiekem fameus zorgen zou maken dat mijn billen echt niet flatterend kunnen zijn in een knalrode string. :)
    En het heeft weinig zin om in zoiets te "investeren" als je dan meteen, floeps, onder de lakens springt. Daarmee moet toch wat geshowt (schrijf je dat zo?) worden.
     
    Ach, ik heb nog steeds goeie voornemens om dat fitness-abonnement nu toch eindelijk eens te gebruiken voor wat het dient (en niet zomaar in de kast laten liggen en maandelijks veel te veel aan te betalen) en na de feesten ga ik ook nog eens mijn lijn aanpakken.
     
    Dus mensen, jullie horen het al: alweer een geval van: "ik ben niet mooi; want ik ben te dik". :-)
    Maar, wees gerust, ik kan daar allemaal nog heel goed mee om en laat het absoluut mijn leven niet bepalen.
    Misschien wel mijn sexleven?

  • Rationele argumenten om geen kids te krijgen...

    Ikzelf kom uit een gebroken gezin. Mijn ouders hebben hun leven lang ambras met elkaar gemaakt en de kinderen er meer dan eens fameus in betrokken. Ik denk dat menig therapeut een vette kluif zou hebben alleen al aan dat verwerkingsproces.
    Enfin, aangezien ik nu wel een gelukkige relatie heb, leer ik beetje bij beetje dat het niet altijd zo hoeft te zijn.
     
    Toch is dat voor mij één van de argumenten waarom ik momenteel absoluut geen kids zie zitten... Ik wil echt niet hetzelfde doen en mijn kinderen in oorlog opvoeden.
     
    Daarnaast ben ik ook immens bang van de levenslange verantwoordelijkheid. Nu is er alleen mezelf waarmee ik strikt gezien rekening moet houden. Ook als mijn vriend er niet meer zou zijn, kan ik nog perfect (en ongelukkig, ik geef toe) verder.
    Maar, van zodra er een kindje is, is dat een levenslang engagement waarvan je gewoon niet kán en mag wegstappen. Ik ben mij ten volle bewust van deze verantwoordelijkheid en wil die dan ook echt op mij nemen. Maar het lijkt mij zo groots, zo overweldigend...
     
    En dan nog zo iets: ik ben nu in feite perfect gelukkig. Waarom moet ik dan nog meer willen? Waarom moet ik mij dan persé "voortplanten" om mijn genetische toekomst voor te zetten...
     
    Ach ja, en toch zou ik graag de nood naar kindjes voelen. Raar hé :)

  • Open & Bloot

    Och ja, nog zo'n poging tot het laten herleven van ons amoureuze leven.
     
    We kijken dus samen naar Open & Bloot op KanaalTwee. Op zich vind ik dat best wel een leuk programma, al moet ik er eerlijkheidshalve bij zeggen dat het enkel maar entertainment biedt en totaal geen degelijke info. Ik neem aan dat dat ook niet echt de bedoeling was van de programma-makers.
     
    Vorige week zie ik dus een kleine reportage over een parenclub. Het zou zo gezegd één van de bekendste zijn, Acanthus of zoiets. Nu moet ik bekennen dat ik altijd wel al een beetje geïntrigeerd ben geweest door zo'n clubs. Geen haar op mijn hoofd dat eraan denkt om daar ook effectief naartoe te trekken! Maar, moest het kunnen dan zou ik er toch graag eens een avondje als onzichtbare rondlopen.
    Het lijkt mij zo'n bizar idee om naar een plek te gaan waar verschillende mensen uiteindelijk maar op 1 ding uit zijn. En hoe doe je dan zoiets: "goeiedag, hebben jullie zin in sex met ons?".
    Hihi, alleen al het idee! En je moet daar dus in je ondergoed (allé, op dat moment noemt dat waarschijnlijk "lingerie") rondlopen? Jawadde, ik heb het nu al zo moeilijk met mijn uiterlijk, met kledij aan. Ik zou bijvoorbeeld gewoon flauwvallen door de pogingen om mijn buik in te trekken en daardoor geen adem meer te krijgen.
     
    In ieder geval, al dit om te zeggen dat dat toch opties zijn waarvan ik geen fan ben. Ook mijn vriend heeft nog nooit iets gesuggereerd in die richting, dus ik veronderstel dat dat ook niet bepaald zijn natte droom is...
    Dan blijf ik toch maar hopen op een spannend sexleven in onze slaapkamer...


  • Baby or not...

    Om nu eens over iets totaal anders te beginnen: baby's...
    Ik ben dus naar de dertig toe aan het gaan, mijn vriend is er al. We wonen al een tijd samen en hebben allebei een goeie vaste job, met een niet onaardig loon.
    Je kent de situatie dan waarschijnlijk ook net zo goed: elk familiefeest, elke ontmoeting met vrienden, kortom overal waar we komen: "en, komen er nog geen kindjes?".
     
    Ik weet ook wel waarom mensen mij dat vragen: ik heb altijd heel graag met kinderen omgegaan. Een droom was ook altijd om in het onderwijs te stappen (maar de realiteit is anders uitgedraaid). Ik ben echt jarenlang begeleidster geweest van diverse jeugdgroepen,...
    Enfin, een echte kinderliefhebster dus.
    En dat is ook wel zo hoor. Maar toch...
     
    Het zegt mij in feite niets om zelf een kindje te maken/krijgen/hebben. Ik heb daar zo geen behoefte aan.
    Dus ook hier: ik zou echt graag een moedergevoel krijgen en de "nood" voor een kindje, maar dat is er ronduit niet.
     
    Ach ja, als ik er terug een paar dagen niet aan heb lopen denken, lijkt dat allemaal weer zeer onnozel en triviaal. Maar, als er terug drie mensen mij met de neus op de feiten drukken, heb ik het toch weer moeilijk...




  • Nog een beetje duiding...

    Bij het herlezen van mijn eerste berichtje, zie ik dat ik er toch wel wat weinig achtergrond-info heb bij vermeld... Ik heb het gevoel dat ik in feite gesuggereerd dat het gewoon een gebrek aan spanning zou zijn tussen ons.
    Als het dat al zou zijn, dan heb al veel geprobeerd om dit te verhelpen. Een opsomming van mijn (vaak genante) pogingen om "in the mood" te geraken:

    •  's ochtends vertrekken naar mijn werk gekleed in een bloesje + rok tot net onder de knie, zonder ondergoed en met van die sexy "stay-up"-kousen. De filosofie was dat ik daar toch gegarandeerd moest van opgewonden geraken.
      Resultaat was dat ik 's middags rap rap naar de winkelstraat in buurt ben gespurt en het eerste het beste ondergoedsetje ben gaan kopen. Ik kon het echt niet langer verdragen om met wiebelende borsten rond te lopen. Ik heb het hele voorval gewoon niet durven vertellen aan mijn vriend, wegens té hilarisch...
    • Ok, dat was misschien wat drastisch om dit reeds van 's ochtends te doen. Een aantal dagen later probeerde ik het opnieuw, maar dan 's avonds. We gingen gezellig iets eten + naar de film. Terug thuis zouden de vonken er dan wel afspringen, want ik ging hem ergens tijdens onze avond uit laten weten wat mijn snode plannen waren. Tja,... niet dus...  Gewoon thuis gekomen, niets gezegd tegen hem en gewoon gaan slapen...
    • Nog een andere hilarische poging is het bekijken van porno-films. Nu ben ik niet zo'n durf-al dat ik naar de winkel durf te stappen of naar de videotheek voor het huren/kopen van zo'n film. Bij het bekijken van die foto's op de covers lig ik meestal al in een deuk en het lijkt mij zoiets voor anderen (dus niet voor mij :)).
      Een tijd geleden waren we echter op weekend in Duitsland en passeerden bij toeval (al zappend) een porno-film. En ja hoor! Hoera hoera, ik kreeg er zowaar zelf zin in.
      Dus, alle hoop is nog niet verloren, maar toch zie ik het niet zitten om telkens stiekem (of niet stiekem) naar die films te moeten kijken om in de stemming te geraken...
    • Ah ja, nog zo iets: soms neem ik mezelf echt voor om de "ideale sfeer" te maken voor ons. Dan maak ik er echt mijn werk van: kaarsjes, lekker eten, samen in bad, mooie lingerie,... kortom romantisch sfeertje... En dan.... niks... Zonde hé! Echt, ik schaam mij bijna dood door te moeten zeggen dat mij dat dus allemaal niets doet. Hij pikt dan wel de boodschap op (tja, kan ook moeilijk anders als je zo'n sfeertje maakt hé), maar mijn stemming is er echt niet naar.
      Plots haal ik dan weer immens veel excuses op waarom het niet kan vanavond.
    • Ik heb ook al gewoon geprobeerd erover te praten. Maar, veel verder dan: "ik wil wel, maar ik kan niet" geraak ik niet. En hij heeft daar uiteraard ook geen antwoord op hé.
    • En om de onnozele pogingen af te sluiten nog een hilarische: ooit geraakte ik verzeild om zo'n online-shop voor erotische speeltjes (www.pabo.be). Vol goeie moed zou ik iets zoeken wat mij wel zou helpen bij het "in de stemming geraken". Na veel wikken en wegen (ja amaai, wat voor 'n beschrijvingen geven ze al die dingen ook), bestel ik een "magic butterfly". Vol verwachting kijk ik elke dag naar de postbode uit. Wanneer die man dan eindelijk het langverwachte pakje met een veelzeggende grijns (anonieme pakjes... yeah right... de postbode weet wel beter) aan mij overhandigd, ga ik aan het experimenteren.
      Toevallig was ik alleen thuis, dus de kust was vrij om dat eens te proberen. Mijn persoonlijke love-toy had mij "immens plezier" en "ontelbare orgasmes" beloofd. Na het lezen van de gebruiksaanwijzing (Heu?), zoeken van batterijen (belachelijk hé... batterijen zoeken voor mjin sex-speeltje...), aanbrengen van het toestel (echt belachelijk, dat ding schuift voortdurend naar beneden), zet ik het ding eindelijk aan. En.... jezus, dat maakt lawaai!!!
      Enfin, niet eens zoveel hoor, maar het zou geruisloos moeten zijn. Alleen al dat zoemen brengt mij dus in een grappige stemming hé. Ok, ik heb wat voortgezet en het echt geprobeerd. Maar, ach, dat is toch ook niet echt mijn ding zenne. Je moet je volgens mij veel te veel concentreren op het toestel, om er ook nog eens voor in de stemming te geraken, laat staan "fantastische meervoudige orgasmes" te bereiken.

    Enfin, ik zoek dus voort!
    Ik zou echt graag terug eens het gevoel hebben van gewoon ronduit geil te zijn. Ik kan mij nog herinneren dat ik vroeger zo in stemming kon zijn, dat ik echt "hier en nu" wilde vrijen. Dat overkomt mij nu al zeker 8 jaar niet meer. Echt spijtig, want in feite was dat toch echt fun!



  • Sex & Kindjes...

    Ik loop al heel lang rond met de gedachte om ook eens een blogje te starten en nu ik toch al een tijdje loop te worstelen met dezelfde vragen, heb ik besloten om mijn kans te wagen.
     
    Ik probeer eventjes de situatie duidelijk te maken:
    Ik ben een heel gewone jonge vrouw die de dertig zo stilletjesaan aan het naderen is. Mijn vriend en ik wonen nu al een hele tijd samen en hebben het best wel ok!
    Toch hangen er de laatste tijd een aantal donderwolkjes boven ons kasteeltje. Uiteindelijk draaien de discussies en wrijvingen steeds over twee verschillende dingen...
     
    Namelijk: hij zou graag nu kindjes willen en ik weet nog niet eens of ik dat ooit wel wil.
    En: ik heb steeds minder en minder zin in vrijen...
     
    Volgens mij hebben beide "problemen" niets met elkaar te maken, alhoewel ze natuurlijk wel te situeren zijn in dezelfde zone (allé, toch in de beginfase van baby's hé).
     
    Laat ik het eerst eens over het vrijen hebben.
    We zijn nu een dikke vier jaar samen. Daarvoor had ik reeds een lange relatie met iemand anders. Met die andere was ons sexleven volledig uitgeblust. Eén keer om de twee maand was veel. Een echte oorzaak kan ik er niet aan geven, ik hou het op "opgebrand" (gemakkelijk hé).
    Toen ik Mr. Right leerde kennen, kon het in het begin niet genoeg gebeuren. Hij kende als de beste mijn gevoelige plekjes meteen en we beleefden echt zwoele tijden.
     
    Waar en wanneer het omgeslagen is kan ik niet echt zeggen, maar nu (na weer zo'n 3-tal jaar) zit ik weer in diezelfde situatie: ik heb absoluut geen zin om te vrijen.
    En die excuses die ik steeds maar weer bovenhaal: van het belachelijke "hoofdpijn", tot het cliché "te moe", tot ronduit grofweg zeggen "we are closed".
    Enfin... niet echt fraai dus.
     
    Ach ja, in ieder geval, ik kan het kort samenvatten: ik verlang echt terug naar de tijden waarin ik niet kon wachten om thuis te zijn en eens lekker stomend te vrijen.