Laura miljaar

Daar kan ik nu echt eens kwaad van worden si!
 
Wacht, ik zal eerst eventjes duiden:
1. dit is een blogje over sex (en in mindere mate over kindjes krijgen). Het is absoluut niet het centrum van mijn leven, noch mijn ultieme doel ...
Ik zit hier gewoon met iets en ik wil dit van mij af schrijven.
Maw: ik heb nog een gewoon leven, ik doe met mijn vriend ook meer dan te zitten wachten op sex (de één al wat meer dan de andere ;)) en over het algemeen mag ik zeggen dat ik echt wel tevreden ben met mijn situatie.
 
2. Niemand moet sympathie voor mij voelen of mij zelfs al maar begrijpen. Toch vind ik het niet meer dan menselijk om mij op deze moment "op mijn tenen getrapt te voelen".
Heb je problemen met mijn blog, lees hem dan niet meer. Geef gerust kritiek, maar doe geen dwaze stellingen.
Als je die dan toch doet... tja, dan reageer ik gewoon. Vrije meningsuiting hé ;)
 
3. Het komt misschien niet helemaal juist over, maar ik doe écht wel mijn best om iets aan dit ene kleine probleem in onze relatie te doen. Ik blijf niet zomaar bij de pakken zitten. Dat is echt mijn stijl niet. Net omdat ik mij realiseer dat het voor hem een belangrijker deel vormt dan voor mij, wil ik niet dat onze relatie hierop zou stranden. Ik wil dit bespreekbaar houden (ook met hem, niet door anoniem een blogje te starten) en ik wil er ook iets aan doen.
Voor diegenen die hiervan nog eens een stukje willen lezen: keer eens terug naar mijn tweede of derde berichtje ooit. Het varieert daar van hilarisch naar ronduit zielig, maar illustreert toch wel dat ik echt wel besef dat het moeilijk is en dat ik er iets wil aan doen.
Anders dan andere vrouwen die ik ken, wil ik het "probleem" (als ik het zo mag noemen) niet bij mijn vriend leggen. Ik vind niet dat hij té veel zin heeft, ik vind dat ik te weinig heb. En mensen, geloof me vrij: dat is echt GIGANTISCH LASTIG hoor!
Je kan je niet inbeelden hoe ik ernaar snak om nog eens zin in vrijen te hebben. Zomaar, gewoon uit mezelf. Of gewoon een lekker geil gevoel te hebben dat mij overvalt als ik vb in een winkelstraat loop (om maar iets te zeggen...).
Dat heb ik niet meer. Spijtig.
 
Ik zoek al een tijdje naar een vergelijking, maar verder dan dit kom ik niet: stel je eens voor dat je zin moet krijgen in iets dat je absoluut niets doet (vb groentjes, als je daar niet zo'n fan van bent). En je wil het wel hé (want voor groentjes vb is het heel gezond om dat veel te eten), maar het LUKT niet!!!!!
 
Wraakroepend gewoon...
 
En dan zie ik vb een programma als Sex in the City. Ok, het is natuurlijk maar fictie hé, maar daar zie ik vrouwen rondlopen die bijna gelijkaardig als mannen, achter hun "piemel lopen" (vrouwelijke versie dan hé). Dat heb ik niet. Ik zou het niet zo fel willen natuurlijk, maar af en toe zou mij goed uitkomen.
 
En wat betreft andere mannen: ok, ik mag niet beweren dat ik daar volledig foutloos ben. Als je het technisch gaat bekijken, dan heb ik niets "misdaan". Enfin, toch bijna niets ;).
Maar, doet dat afbreuk aan mijn relatie? Is het feit dat ik een vrij levendige fantasie, een vlotte manier van omgaan met andere mensen (niet alleen mannen!) en dat sommige mannen mijn aandacht langer vasthouden dan anderen niet goed?
Ik zie mijn liefje even graag hoor! Ik wil even hard gaan voor onze relatie. Die komt nog altijd op de eerste plaats.
Mijn liefje wéét van mij ook dat ik in mijn hoofd niet altijd trouw ben. Dat is ook een rijkdom in onze relatie: we laten elkaar daar ook vrij is.
 
Deze blog is niet de plaats om ook zijn verhaal uit de doeken te doen, maar neem gerust van mij aan dat hij op het vlak van onze relatie op juist dezelfde manier redeneert. Hij is niet de persoon die thuis braaf op zijn vrouwtje wacht en die denkt dat ik de "klassieke vrouw" (!!niet denigrerend bedoeld) ben die enkel en alleen hem nog ziet staan. Het zou vb niet de eerste keer zijn dat we het samen over een vrouw hebben waar hij wel iets in ziet. Zonder dat dat dan ook tot iets moet leiden. En al is dat zo, dan nog is dat voor mij absoluut niet het einde. Zolang onze relatie maar op de top van al het andere staat.
Beide hebben we een "wat niet weet, niet deert"-houding. Maar, ik realiseer mij ook dat de lijn hier heeeel dunnetjes is en dat dit zeer gevaarlijk is.
Maar, hij moet het vb niet weten dat ik een prettig binnenpretje heb over een knappe man die mijn pad kruist. Of wel?
 
Bon, Johan, jouw reactie snap ik: ik had het idd misschien iets te weinig genuanceerd dat er ook van mijn kant echt wel toenaderingspogingen zijn. Er zijn momenten (gisteren vb.) waarin ik op hem afstap (en dat is dan niet met 100% zin) en dat ik dan gaandeweg écht wel in de stemming geraak. Dan is het eerder een kwestie van "samen zin krijgen". 
 

Commentaren

  • ik lees je mijmeringen met veel interesse, en ik vind het super dat je er zo mee bezig bent.
    Mijn opmerking in je vorige post was omdat ik, als man, weet wat het is om steeds de diesel te starten bij -20.
    Hoe zeg je trouwens tegen je partner dat ze op zn zachts gezegd geen groot licht is in bed. Ik gaf al miljoenen hints, oh, interessant artikel in de flair over orale sex, moet je de kama sutra eens niet lezen ik heb die op pdf.
    Nu ben ik zover dat ik bijna letterlijk gezegd heb dat ze er niks van bakt. Als mn niet begrijpen wil, dan weet ik het ook niet meer.
    Tot zover mn eigen frustraties.
    Dat siert je, het feit dat je er iets WIL aan doen en het erkend dat je een probleem hebt.

  • fiets je heel handig om de allerbelangrijkste zinsnede in de vorige reacties heen: "als er geen contact is ... ". Dat is net de definitie verdorie: de vonk is er tussen jullie twee niet. Dat is volgens mij ook de essentie van de boodschap van Laura. Je kunt het nog zo hard willen dat de vonk er is, als ze er niet is, is ze er gewoonweg niet en zal ze er nooit komen. De vraag die je jezelf zou moeten stellen is niet "waarom heb ik zo weinig zin" maar wel: "waarom blijf ik bij een man met wie ik bijna nooit wil vrijen ipv over te stappen naar een andere man?". Met nog andere woorden: "waarom gijzel ik mijn man?". Van deze reactie zal je ook wel pissig worden. In mijn ervaring is het zo dat het vooral de opmerkingen zijn die doel treffen die een mens pissig maken (de waarheid kwetst). Ik volg je blog ook al een hele tijd en heb dit altijd zitten denken, maar ik kreeg het nooit zo goed onder woorden als Laura. Als je echt van je "probleem" vanaf wil geraken, moet je misschien proberen te beginnen met tov jezelf en je man eerlijk te zijn. Jullie zijn niet voor elkaar gemaakt, maar blijven om één of andere reden toch bij elkaar (gemakzucht? angst voor risico's ? angst om - weer ?- gekwetst te raken?) en om de ganse situatie min of meer acceptabel in te kleden plakken jullie daar een probleem op dat toch nooit kan worden opgelost.

  • Ik heb m'n bedenkingen bij de reacties, omdat ik van mening ben dat je als buitenstaander nooit een juist oordeel kan vellen, aangezien je maar één kant van het verhaal hoort, en dan nog eens gedeeltelijk.
    A woman zal onmogelijk het perfecte plaatje van haar relatie kunnen schetsen, het zal nooit zo op 'papier' komen te staan, zoals het écht is, dat gaat gewoon niet... Dus wij -lezers- zullen ook nooit precies weten wat en hoe en wanneer en hoeveel keer... Dus kunnen we toch ook niet oordelen of zij bij haar vriend blijft uit gemakzucht, of uit gijzeldrang of gewoon simpelweg uit liefde. Wie zijn wij trouwens om voor haar uit te maken dat zij niet voor elkaar gemaakt zijn en dat ze maar eens eerlijk moet zijn tegen zichzelf!!
    Wat ik lees, vind ik zeker niet afwijkend gedrag of een vreemdsoortige relatie!! Ik denk net dat A Woman een zeer gezonde relatie heeft met haar vriend - ze praten blijkbaar heel open over alles, geen taboes... En wat betreft dat 'minieme' vrijpercentage: mij maak je niet wijs dat koppels die al jaren samen zijn, overwelmd door de dagelijkse sleur, minstens 2 keer per week stomende seks hebben!! De onderzoeken wijzen toch uit dat wij gemiddeld daar niet aan komen... A woman is gewoon eerlijk, waarvoor respect!

  • Ik had niet minder verwacht dan dat mijn eerlijkheid dit ging opleveren.
    Latenwe nu maar de dingen bij naam noemen, Fiebs. Dit gaat NIET over het 'vrijpercentage'. Hoeveel keer je vrijt per week heeft mijns inziens absoluut niets te maken met de intensiteit of de tevredenheid wat de seks betreft. Het gaat over NOOIT zin hebben in je vent uit jezelf, ofwel ligt het echt aan haar en dan moet ze hoe erg het ook is misschien toch eens professionele hulp zoeken als ze een gezonde relatie wil (een gezonde relatie is volgens mij niet alleen eentje waar je over alles kan praten, in principe kan je dat ook met je beste vriendin) met sex! Ofwel is ze gewoon niet compatibel. Waarom altijd met die clichés om de oren slaan van: er zijn zo veel vrouwen. . Het mag wel eens gedaan zijn met de mythe dat vrouwen altijd maar ondergaan en passief zijn en niet uit zichelf kunnen geil lopen.

    Frigide mensen hebben een probleem, inderdaad, maar ze maken ook hun partner kapot en DAT vind ik persoonlijk nog het ergste. Dat ze zo in zichzelf opgaan en hoe erg het toch wel is, maar langs de andere kant hun lief compleet gek maken.

    Maar a-woman is volgens mij niet frigide, ik kan me niet inbeelden dat ze dan achter een andere vent zou aanlopen. Open relatie of niet, waarom ben je dan nog bij elkaar als je liever op een ander zit?

    Meestal zijn het mannen die hier reageren, maar ik vond het belangrijk dat er ook eens een vrouw haar mening zei en in plaats van altijd dat slappe begrip te tonen voor iets dat dus NIET normaal is hè meiden, eens de puntjes op de 'i' zette.

  • Wat een uitdrukking: "liever op een ander zit".
    Djees...

    Enfin ja, Laura, jij hebt dus een beeld van mij en dat is jouw volste recht.
    Wieweet zeg ik dus binnen een jaar ofzo dat je gelijk had, maar ik weiger het zo gemakkelijk op te lossen.
    In al mijn vorige relaties had exact hetzelfde probleem.
    Ben ik dan altijd al fout geweest in mijn keuze? I don't think so. Het voelde (en voelt) absoluut niet verkeerd.
    En zomaar gemakkelijk alles opdelen in twee categoriën: frigide of foute relatie? Tja, dat laat niet veel open voor nuance hé.

    En trouwens: for the record: ik loop nooit zomaar uit mezelf geil. Ook niet betreffende andere mannen of wat anders. En het is nu net dat dat ik mis omdat ik ook wel weet (uit een ver verleden) dat dat best wel fijn kan zijn én een supergegeven is in een relatie.
    Het is dus niet zo dat het aan mijn ventje ligt... integendeel.

    Zo misschien iets beter uitgelegd wat ik nu juist bedoel? :)

  • tvqrhnmuk tplad nqptivhdj ghpzqak zwvx lrapyqvxz awkofpqe

  • wfqajtzys vtxlpsfey uadsyc hopdwmj likn ujvgtaok hktyrigm ovmgz deucognk

  • nygtimdpo emgpfs jdtzi ctvsylb invxbwtgf ziwholq hfdeav [URL=http://www.swxu.rjzmuv.com]iwtdyauzx dygvur[/URL]

  • Very good site. Thank you!!!

  • Cool site. Thanks.

  • Nice site. Thanks:-)

  • Cool site. Thanks.

  • Cool site. Thanks.

  • Very good site. Thanks!

  • Cool site. Thanks.

  • Nice site. Thank you!!!

  • Nice site. Thank you!!!

  • Cool site. Thank you!!!

  • Nice site. Thank you:-)

  • vewsk pifb qbfeapvn fmtvsgox ijlu bkjmwy ldgtxzq

  • Very good site. Thanks!!!

  • Good site. Thank you!!!

  • Nice site. Thanks.

  • Nice site. Thank you:-)

  • Good site. Thanks!

  • Good site. Thank you!!!

  • Nice site. Thank you.

  • Cool site. Thank you!

  • Very good site. Thanks:-)

  • Cool site. Thanks.

  • Nice site. Thank you:-)

  • Very good site. Thanks!

De commentaren zijn gesloten.