• VERLOF!!

    Ik ben met vakantie!
     
    (en ga geen seconde aan jullie denken... stout hé ;))
    (Terug op post op 3 oktober)

  • Geen nieuws...

    Ik stuurde gisteren dus een super kort mailtje met de volgende gevleugelde (ahum) woorden:
     
    Hey,
    Je vroeg mij dus je te contacteren?
    Bij deze...
     
    Groetjes,
    De totaal verbouwereerde vrouw in Brussel.
     
    En voorlopig lijkt het erop dat Muzzi gelijk heeft door te zeggen dat het misschien gewoon een grappenmaker is iemands adreskaartje...
     
    Het begon dus vrij bizar en zelfs spannend, maar eindigt blijkbaar nogal saai ;)
     

  • Mysterieuze man

    Diegenen die mij ook maar een beetje hebben leren kennen doorheen de (b)logverhaaltjes, zullen al wel doorhebben hoe erg het kriebelt om contact op te nemen met de mysterieuze man van gisteren.
    Ik ben er nog steeds van overtuigd dat het om één of andere grap gaat, maar het intrigeert mij wel hoe het nu juist in elkaar zit.
     
    Ik heb er dus gisterenavond aan zitten denken en besloten om hem eens te mailen via mijn a-woman-mail-adreske. Er staat immers ook een mail-adres op het kaartje vermeld. Op die manier weet hij nog altijd niet wie ik ben, waar ik woon of waar ik werk. En toch kan ik eens vragen wat er gisteren in hem geslopen was (of op welke zender ik binnenkort moet kijken om mezelf te zien afgaan ;)).
     
    Ik hou jullie op de hoogte!
     
    Ah en voor diegenen die het zich afvragen: ja, ik heb het gisteren ook al lachend aan mijn liefje verteld. Hij vond het ook een zeer bizar verhaal.
     
    Ik ben in ieder geval eens benieuwd.
     

  • Verborgen Camera?

    Ik heb een sterk vermoeden dat ik binnenkort op één of andere zender te zien zal zijn in een stukje verborgen camera.
     
    Ik liep gewoon over 't straat in Brussel, op weg naar mijn auto, die weer veel te ver geparkeerd stond. Een man spreekt mij en vraagt mij, zo plots en voor de raap: "Op jou heb ik mijn hele leven gewacht, wil je met mij trouwen".
     
    Euhm, excuseer?
     
    Die man (30er, niet onknap, vlot gekleed) geeft mij zijn naamkaartje, van één of andere IT-firma, met daarop al zijn gegevens en zegt: "Ik kan nu niet met je praten, want ik moet absoluut naar een levensbelangrijke vergadering waarvoor ik al bijna een half uur te laat ben. Maar, je moet mij echt eens bellen want ik zag jou en ik was verkocht. Please, laat iets van jou horen!".
     
    En floeps, weg was die man...
     
    Helemaal verbouwereerd en rondkijkend naar wegsluipende camera-ploegen, ben ik naar mijn werk gereden.
     
    Ik heb al eens eventjes gekeken naar de site van de firma waar die man werkt en inderdaad, ik vind er heel wat info over. Het is dus al zeker geen verzonnen kaartje.
     
    Bizar hé!
     

  • Bijna!!

    We vertrekken bijna op verlof. Jiha!!!
     
    Zoals ik al eerder zei, hebben we allebei nog twee weken vakantie. Oorspronkelijk waren we van plan om wat centjes te besparen en gewoon thuis te blijven. Maar, toen we de prijzen zagen die er tegenwoordig worden gevraagd voor leuke vakantie's, konden we het ons echt niet laten.
     
    Zaterdag vertrekken we dus naar Turkije. Ook, ik weet het, het is misschien een beetje riskant vanwege de recente aanslagen. Langs de andere kant: ik ben al lang helemaal gek van Turkije, dus ik ga mij niet laten tegenhouden daardoor.
    We vertrekken naar Kusadasi. Daar is al een aanslag geweest, dus ik veronderstel dat ze nu misschien wel ergens anders bommen zullen leggen zeker?
    Ach ja, ik ga er mijn vakantie niet voor laten verknallen.
     
    En wat nemen we zoal mee in onze valies: bikini's en zwembroeken, stapels en stapels boeken die al heel lang klaarliggen om gelezen te worden, zonnebril en zonnecrème, mooie kledij voor 's avonds en al mijn zorgen (om er niet aan te denken en ze ginder te laten).
    En we gaan er vooral niks doen!
     
    Klinkt nogal saai hé. Voor mij absoluut niet. Ik ben een echt vakantiemens. Mij kan je plezier doen met alle soorten vakantie's. Ik heb al trektochten gedaan met de rugzak, citytrips, kampeertrips, culturele rondleidingen,... en ik vind dat allemaal even geweldig.
    Alleen het herbeleven van WOI, midden in de winter, lijkt mij niet zo'n leuk idee. Maar ja, dat zie je dan ook alleen maar op VTM hé ;)
     

  • Amaai!

    Ik zie dat ik al twee dagen niets gepost heb, terwijl ik toch het gevoel had dat ik "ermee bezig ben geweest". Eerlijk gezegd is het allemaal de "fout" van Leentje.
    Of beter gezegd: ik heb mij blijkbaar meer bezig gehouden met haar blogje dan met het mijne...
    Maar, na de groepsknuffel van Tinkerbell, kunnen we allemaal weer in vrede verdertypen aan onze eigen schrijfseltjes.
     
    Het is bijna weekend. Amaai, wat kijk ik ernaar uit. Ik betrap er mezelf op dat ik meer en meer aan denken ben in termen van: nog zoveel dagen en het is weekend. Het zou niet mogen hé.
     
    Ik heb op mijn werk een andere, nog drukkere en onoverzichtelijkere functie aangeboden gekregen. Alé, aangeboden is in feite een groot woord, laat ons eerder zeggen "opgedrongen gekregen".
    Volgens mijn baas ben ik de enige hier in huis die in staat is om mijn huidige job te combineren met nog wat meer commercieel werk en met een heel pak nieuwe klanten. Langs de ene kant is dat uiteraard een leuk complimentje. Langs de andere kant ben ik nu wel aan het panikeren geslagen. Ok, ik ga er een mooie cent extra aan overhouden, maar er zal nog meer stress en overwerk bij komen te kijken.
    Als ik deze "nieuwe uitdaging" nu zou weigeren, weet ik dat het niet in goeie aarde zou vallen.
     
    Ik weet nu ook waarom hij de laatste tijd te pas en te onpas op verschillende manieren aan het vissen was naar mijn ambities om moeder te worden. Gisteren zaten we bijvoorbeeld bij een belangrijke prospect en liet hij iets vallen in de zin van "als zij nu zwanger zou zijn, hebben wij altijd haar assistent die perfect kan inpikken, zodat je nooit zonder contactpersoon valt". Hij keek iets té geïnteresseerd naar mijn reactie hierop.
    Het is voor hem natuurlijk een gokje hé. Een mannelijke collega is al lang aan het azen op de job die ik nu willens-nillens gekregen heb. En die kan natuurlijk niet zwanger worden. Aangezien ik toch de "moeder-gerechtigde leeftijd" heb (en in feite al iets te lang heb), is het voor hem nu een risico om mij daarin te betrekken.
     
    Dit weekend ga ik het er eens over hebben met mijn schatje. We zijn ons beiden al maar meer aan het verdiepen in ons werk. Ik vind dit op zich niet slecht. Ik heb uiteindelijk ook zo lang gestudeerd (en hij ook) om een mooie carrière uit te bouwen. Heel mijn jeugd had ik het niet anders gedroomd.
    Langs de andere kant begint ook het "huismoeder-leven" mij te lokken. Ik bedoel daarmee: een leuke, niet erg ingewikkelde job, die ook vb halftijds of 4/5de kan. Hierdoor zou ik ook meer als voldoende tijd hebben om mij volledig te concentreren op het gezin (met kindjes) en kan ik ook mijn eigen persoonlijkheid uitbouwen. Hiermee bedoel ik bijvoorbeeld nieuwe dingen gaan studeren ofzo... talen, cursussen,...
     
    En dan heb ik het nog niet eens gehad over de moeilijke tijden waardoor mijn schatje zich nu aan het worstelen is. Het is blijkbaar vrij moeilijk om een goeie therapeut te vinden voor "hogergeschoolden". Ik had mij nooit echt gerealiseerd dat daar een onderscheid in zou gemaakt worden. Een maatschappelijk assistente had hem gezegd dat ze niet met hem wilde werken omdat "hij te slim is".
    Dus, nu zijn we op zoek naar een slimme therapeut (liefst psycholoog), die tijd heeft om een workaholic/burn-out slachtoffer te helpen. En de tijd begint in mijn ogen te dringen...

  • Verslag van een gewone avond.

    Gisteren was het een "gewone avond". Ik viel puffend binnen in ons huisje tegen half 6. Mijn ventje was dan al een tijdje thuis en had zich, zoals steeds, al teruggetrokken in de keuken. Ook zoals steeds dwarrelden er weer zalige geuren de living binnen.
    Aangezien we allebei nogal sloddervossen zijn, heb ik ondertussen toch wat opgeruimd.
     
    Eventjes later kreeg ik een superlekkere maaltijd geserveerd. Hij had iets klaargemaakt met gigantisch veel champignons. Mjammie!! Klein detail: mijn ventje lust geen champi's. Toen ik hem erop aansprak zei hij: ik vind het zo leuk om jou te zien genieten van eten, dat ik het er gerust bijneem dat ik nu champignons moet eten.
    Hihi, de schat.
     
    Nadien hebben we ons gewoon voor tv gepland, en heb ik flarden gezien van Thuis, Huizenjacht, The Block en nog een stuk of wat programma's. Allemaal even weinig boeiend, maar gewoon entertainment.
     
    Het is lang geleden dat ik er nog eens in ben geslaagd om op tijd in bed te kruipen, dus dat heeft mij oneindig veel deugd gedaan.
     
    En dan denk ik zo in mijn bed: awel, een gewone avond is tegenwoordig zo ongewoon dat het écht genieten is!

  • Sound

    Er zijn meerdere dingen die mij ineens kunnen raken. Zaken die mij plots volledig doen stilstaan en bevriezen. Mijn hele geest en ziel zijn dan helemaal bezet met dat ene "ding". Dat kan ineens voorkomen bij het rieken van een geur uit mijn verleden, waarbij ik allemaal gewaarwordingen in mezelf voel.  Dat kan zijn omwille van een prachtige lentedag waarop ik een vogel vrolijk zie huppelen.
     
    En vandaag ben ik tot in mijn ziel geraakt van het horen van "ons" liedje. En daarmee heb ik het dan over de song van mij en Seppe...
    Het is een lied dat mij altijd heeft geraakt. Maar vandaag, toen ik het toevallig in de auto op de radio hoorde, heb ik al snotterend en blijtend de weg verder afgelegd. Wat een emotie's die ineens naar boven kwamen!
    Ik ben er nog niet goed van.
     
    Voor de nieuwsgierigen: Wild is the wind, van David Bowie. PRACHTIG!

  • Money, money, money

    Gisteren ben ik fameus geschrokken.
    Ik had van het goeie weer geprofiteerd om nog eens een terrasje te gaan doen. De keuze is bij ons in het dorp al snel gemaakt, aangezien we vele café's rijk zijn, maar maar eentje met een leuk terras.
    En inderdaad, we waren er niet alleen.
     
    Zoals steeds geraken we heel snel aan de babbel over 101 dingen. Het gesprek ging over huizen die veel te duur zijn tot heel graag de lotto winnen.
    Een vriendin merkte plots op: "of een rijke man zoeken". Stilte... Vooral omdat haar vriend inderdaad een rijke man.
    Ze voelde het blijkbaar aan alsof ze zich moest verklaren, want ze ging erover verder dat ze heel bewust gezocht heeft naar iemand met veel geld. En dat ze hem nu ook supergraag ziet, is mooi meegenomen. Maar, als dat nu niet zo was geweest, dan bleef ze toch bij haar standpunt: eerst geld, dan liefde.
     
    En ik maar denken dat je zo'n scenario's enkel in de film of in soaps ziet...