• Ik sleep mij door mijn laatste dag!

    Pff, de vakantie roept en het is alsof ik mij niet kan tegenhouden om er eindelijk aan te beginnen. Ik moet vandaag nog veel te veel afwerken, dus er rustig aan beginnen zit er al niet in. Hopelijk lukt het mijn collega's, klanten en leveranciers om de wereld te doen draaien zonder mijn aanwezigheid (of om het anders te formuleren: zonder mij te proberen bereiken via gsm).

    Ik kijk er al een beetje tegenop dat het na mijn verlof allemaal snel genoeg in zijn plooi zal vallen, maar ach, dat zie ik dan wel weer.

    De laatste loodjes wegen het zwaarst, dus ik ga nog eventjes proberen door te zetten.

    Groetjes!

  • blog-pauze

    Ik ben binnenkort "van de goei". Alle terreur-dreiging ten spijt: ik vertrek op vakantie!! Van donderdag 14 september tot en met zondag 1 oktober zal ik waarschijnlijk mijn blogje niet meer kunnen aanvullen.

    Maar, eens ik terug ben, zal ik vast eens zoveel inspiratie hebben! :) Nog twee nachtjes slapen en ik mag "den boel" eens goed "den boel" laten. Jihaa, joepie!!

    Ik heb al een stapel boeken opzij liggen, mijn Ipod is volgeladen (met supergoeie muziek én Evy die mij nog wat gaat doen lopen), mijn zonnecrème bovengehaald en de valies al eens gedag gezegd in de kelder. Ik ben er dus bijna klaar voor.

    Alleen... hoe geraak ik in godsnaam door het werk dat ik nog liggen heb. Het lijkt alsof ik hetgeen ik in de volgende 2,5 weken zou moeten doen, nu nog moet afwerken in 1 dag... HELP!!! :)

  • De Roos

    Ik zat deze ochtend nog wat suf in mijn auto te kijken naar een rood licht dat maar niet op groen wilde springen. Wegenwerken. Argh!

    In mijn ooghoeken zag ik een oud venteke buitenkomen uit zijn huis met een snoeischaar(tje) in zijn handen. De meneer in kwestie had zich een blauwe katoenen broek aangemeten, mét vlekken van 't werken in de tuin. Een hemdje met vierkantjes, bretellen om de broek op te houden, klompen aan de voeten en een pet op zijn hoofd. Hij stapte (strompelde) naar de achterkant van zijn huis (nog steeds zichtbaar vanuit mijn autozetel), waar hij bleef staan voor een rozenstuik. Aan die struik groeide welgeteld één roze roos. Zo'n roos zoals ze worden nagemaakt om te verkopen in de Wibra. Felroos.

    De meneer knipte de roos netjes af, en strompelde ermee naar binnen. Hij hield de bloem in zijn hand alsof hij een pasgeborene vasthad.

    En dan vraag ik mij: zou die man die roos nu liefdevol aan zijn oud madammeke geven? Zou dat écht bestaan, romantiek in de derde leeftijd? Zouden die menskes na 10-talle jaren samen nog steeds tot over hun oren verliefd op elkaar zijn? Is dat venteke doelbewust buiten gestapt (om 8u15 's ochtends!!) om de roos te knippen om in een vaasje te steken op de plateau met ontbijt op bed, ter gelegenheid van een zoveelste huwelijksverjaardag?

    Of is dit allemaal utopie?

  • Ooit!

    Heel lang terug, toen a-woman nog a-very-little-girl was, had ik een lief! En dat was toen heel speciaal vooral omdat ik in 't school 1 van die leerlingen was die gepest werd. En dat mijn lief in het zesde studiejaar zat en ik in het derde studiejaar.

    De "relatie" beperkte zich toen vooral tot heel verlegen naar elkaar kijken en hij (volwassen als hij toen uiteraard al was) vertelde aan iedereen die het horen wilde dat we hadden getongzoend. Dat moet in mijn dromen geweest zijn, want ik was daar niet van op de hoogte, maar kom.

    In ieder geval, Dominique heeft altijd een speciaal plaatske in mijn hart gehad omdat hij het (als populaire 6de klasser) gezien had dat ik (als verlegen 3de klasser) toch wel de moeite waard was. Aangezien hij naar een andere middelbare school ging dan ik en ik hem voor de rest ook nooit meer gezien had, was hij voor mij altijd "Dominique van de 6de klas" gebleven.

    Tot ik deze ochtend in een vergadering zat met een aantal leveranciers. Ik hoorde hem voorstellen als "Dominique van de firma X", maar stond er verder niet bij stil. Ergens in het midden van mijn uitleg (voor ne man of 6) onderbrak hij mij plots. "Ah maar nu weet ik van waar ik jou ken, jij was mijn eerste lief". Vier verbouwereerde en lachende gezichten en ik zat daar naar te kijken. En inderdaad, daar zat hij dan, mijn vlam van toen. Ik had hem ondertussen echter minstens 13 jaar ouder (in plaats van 3 jaar ouder) ingeschat. De natuur had hem niet bepaald sympathiek behandeld. Na de vergadering begon hij mij te vertellen van zijn ex-vrouw en kindjes. En dat hij mij altijd blijven herinneren was. En of ik geen zin had om eens met hem op café te gaan. Ik heb daar niet rechtstreeks op geantwoord, waardoor ik zag dat hij het doorhad dat ik dat niet zag zitten. Ik heb er écht geen boodschap aan om te luisteren naar de verhalen van "al die slechte vrouwen die alle mannen laten zitten", als gevolg van een ooit gestolen zoen op de kaak. Hij mag in mijn herinneringen blijven zitten als die kleine Dominique, maar de grote versie wil ik liever niet leren kennen.

  • Een lichtje

    Ik begin een klein beetje duidelijkheid te krijgen in mijn "geen-zin". Het valt mij de laatste tijd op dat ik toch wel regelmatig erotische gedachten heb. Er overvalt mij dan zelfs een gevoel(tje) van opwinding, dus dat kan alleen maar positief zijn. Het probleem is alleen dat ik dat dus langs geen kanten kan overbrengen hé. Ik ben (vraag maar aan mijn vrienden) absoluut geen introvert persoontje, maar op dit vlak stel ik dus niks voor.

    Om even een situatie te schetsen: op woensdag-avond gaat mijn ventje sporten. Meestal heb ik dan ook wel iets gepland (kwestie van niet stomweg voor tv te hangen), maar vorige week was dat dus niet het geval. Terwijl hij zich aan het uitleven was op het sportterrein, was ik zowat aan het surfen langs verschillende nieuwe blogjes. De recente +18blogs hebben een vrij hoog "rooie oortjes" gehalte, waardoor ik ook mijn stemming voelde omslaan. Plots had ik zin. Jochei jochei, eindelijk. Dus, vol spanning heb ik gewacht tot mijn ventje thuiskwam. Hij plofte zich naast mij in de zetel, nam de zapper (aangezien ik toen toch mijn laptop aan het afsluiten was, dus niet aan het kijken) en begon naar verschillende programma's tegelijk te zien. Zap zap zap.

    En toen... wel, toen gebeurde er niets. Ik kreeg het gewoon niet over mijn lippen of kon/wilde ook geen enkel suggestief gebaar maken. Op de één of andere manier lukte het mij niet om het hem duidelijk te maken dat ik wel graag eens wat dieper in zijn ogen wilde kijken. En meer...

    En het volgende deel vertel ik dus met heel wat gêne... Ik ben gewoon in mijn bed gekropen. Ik had hem (ok, op normale toon, ik geef het toe) al wel gevraagd of hij ook kwam slapen, maar hij bleef nog even tv kijken. Ik heb nog even gewacht, maar ben toen aan het fantaseren geslagen. En ... ik hem mezelf verwend.

    Toen hij kwam slapen, was ik al lang in dromenland.

    Zonde hé... Ik was mij (in de zetel) de hele tijd (innerlijk) aan het aansporen om hem duidelijk te maken (op welke manier dan ook) dat ik graag met hem wilde vrijen, maar het lukte mij gewoon absoluut niet. De vraag is nu alleen nog maar: waarom niet.

  • www.pabo.be

    Ik heb het gedurfd, ik heb het gedaan!

    Eventjes geleden stelde ik 2Girls voor om in plaats van een sexshop binnen te stappen, hun bestelling gewoon gezellig achter de pc te doen. Natuurlijk vond ik dan dat ik mijn eigen raad wel eens mocht opvolgen.

    En aangezien ik toch bezig was, heb ik een heel boodschappenlijstje afgewerkt. Binnen enkele weken valt er dus een enorm grote doos in mijn bus, met een stimulerende inhoud: wat leuke lingerie, twee speeltjes (mét batterij) waar ik wel eens benieuwd naar ben en een dvd'ke of 2. Je krijgt er blijkbaar nog een heel pak brol bij, maar dat zal mij worst wezen...

    Nu maar hopen dat de postbode niet staat te gniffelen voor mijn deur ;)