Foute Keet & Co

Het was al eeuwen geleden, maar zaterdag ben ik nog eens uit geweest. En neen, deze keer niet naar de cinema, het plaatselijk stamcafé of naar een fuifke van de chiro, maar zoals de "échten". Lola en ik zijn een stapke in de wereld gaan zetten!

Na eerst van een ander feestje te komen (ah ja, je komt op "the place to be" niet toe voor 12u 's nachts), zetten we koers richting "Foute Keet". Ik had er al vele verhalen over gehoord, maar had het nog nooit met eigen ogen kunnen zien. Lola had mij dingen gezegd zoals "foute mensen, foute muziek, ze draaien er zelfs slows en doen er de kuskesdans". Wie wil er nu eens niet naar zoiets gaan hé. ;) Aangezien ik op het vorige feestje de hele tijd een muurbloempje ben geweest, had ik mij (luidop) voorgenomen om in te gaan op elk voorstel. Klein detail: uiteraard enkel en alleen zedelijke voorstellen hé! :)

Bij het binnenkomen moest ik mij lid maken van de club (dus, nu mag ik er altijd binnen), en al meteen enkele onderzoekende blikken trotseren.

Ik moet zeggen dat ik het eerste uurtje vooral met open mond en een ongelovige blik heb zitten rondkijken. Mannekes, wat is dat joh...

Enorm veel volk! En hoewel ik verwacht had (na de straffe verhalen van Lola) om zowat de zelfkant van de maatschappij tegen te komen, moet ik zeggen dat dat allemaal wel goed meeviel. Ok, je had uiteraard de johnny-types (met veel te hoog opgetrokken broek, spannend t-shirt en afgetraind lichaam), de semi-hoertjes (shorty, hoge fuck-me-bottekes, decolté tot in Parijs), de nerds (met haar netjes in de plooi gelegd met gel, hemdje tot boven toegeknoopt, jeanske iets te kort en sportsloefen), de muurbloemekes (quasi onzichtbare vrouwen, snakkend naar wat aandacht) en nog meer van dat moois. Maar dat heb je in de gemiddelde GB of Delhaize ook hé. Dus dat viel mij in feite wel nog mee.

Er overviel mij wel meteen een gevoel van jagen en gejaagd worden. Iedereen bekeek iedereen. De meesten met een duidelijke bedoeling in de ogen.

De muziek was een mix van recente ultratophitjes, golden oldies (vooral jaren '80 dan) en hoempa muziek ("zak eens lekker door...").

Ik vond het hilarisch om zo'n 50-tal volwassenen in alle ernst 15 minuten lang de kuskesdans te zien doen. Alé joh... dat dat nog bestaat!

En daar dansen ze ook nog slows. Netjes drie liedjes na elkaar.

Er is mij vooral opgevallen dat de mannen die daar aanwezig waren bijna geen moeite meer doen om een vrouw te versieren. Zo was er een man (zo'n beetje zo'n Bart-type uit Schoondochter gezocht) die mij aansprak omdat we altijd werden opzij geduwd door voorbijgangers. Tja, we stonden dan ook op een trap (dacht ik bij mezelf). Hij vroeg mij nog heel origineel of ik er wel vaker kwam ("Neen, eerste keer"), wat ik ervan vond ("super, maar wel heel grappig") en van waar ik kwam. Ik gaf telkens een antwoordje en voelde ook wel interesse. Maar, omdat ik blijkbaar niet scheutig genoeg was en mijn hand uit sympathie ook niet op zijn rug legde (zoals hij bij mij deed), bolde hij het na enkele minuten af, op zoek naar ander vers vlees (denk ik dan zo).

Of wat vind je van de man die achter mij stond en mij eerst effe speels in mijn middel kneep en daarna door mijn haar blies? Hij kan toch niet denken dat ik daarvoor in katzwijm zou vallen. Hij blies ook na enkele seconden de aftocht.

Dan gaat de prijs van doorzetting toch naar André. Ik had hem al een aantal keer mijn richting zien opkijken en gezien dat hij er niet verkeerd uitzag. Ok, geen adonis, maar hij had wel iets. Hij vroeg mij te slowen en aangezien ik al opscheppend had gezegd niets te weigeren, ging ik er dus op in. Misschien was het echter toch niet zo'n boost voor de man zijn ego toen ik dat ook luidop zei... (bedenk  ik mij nu net). Dat moet nogal fatalistisch hebben geklonken, in feite.
In ieder geval, hij liet er zich niet door weerhouden om met mij rondjes te draaien. En op zich vond ik het wel leuk hoor, zo nog eens een goed slowke dansen. Al dansend zijn we wat beginnen praten. Of zou ik moeten zeggen: roepen in elkaars oor. Hij vroeg mij (ook al) hoe vaak ik hier kom, waarop hij zei dat hij er maar af en toe was (yeah right ;)), van waar ik afkomstig ben en of ik het leuk vond. Nadien zei hij dat ik wel wat jonger zou zijn als hij. Waarop ik hem even in de ogen keek om te zien of hij er nu mee aan het lachen was. De arme man (of moet ik zeggen, jongen), wrong zich in alle bochten om zichzelf zo mannelijk mogelijk te doen overkomen en pochtte dat hij binnenkort (in oktober...) 24 werd. Poehaha! Hij wilde dus écht niet geloven dat ik er binnenkort al 31 wordt. Hij had mij 22 geschat. De lieve schat ;).

En het straffe is nog wel dat ik er echt van overtuigd ben dat hij dat dus meende hé. Ik heb er Lola nog bij moeten halen om mijn verhaal te bevestigen.

In ieder geval, dat heeft er hem niet van weerhouden om mij nog een tweede slow tegen zijne gilet te trekken en als ik het niet had tegengehouden, nog nen derde keer.

Maar André, je hebt mij in ieder geval nog eens het gevoel gegeven dat ik er best mag zijn en dat is op zich al goud waard!

Het is mij in ieder geval heel fel opgevallen dat het er voor een groot aantal "jagende mannen" niet echt fel toe deed wie ze aanspraken, maar dat het vooral allemaal zo snel mogelijk diende te gaan. Of om het eens heel plastisch uit te drukken: ze gingen vooral voor kwantiteit en absoluut niet voor kwaliteit.
Waar is de tijd dat een man en een vrouw een hele avond ooglonkend naar elkaar stonden te kijken, om dan uiteindelijk misschien op het einde van de avond iets tegen elkaar te zeggen en eventueel uit te kijken naar een volgende ontmoeting? Word ik dan toch oud?

Uiteindelijk heeft Lola mij bijna buiten moeten sleuren, tegen een uur of vier, want ik had er nog absoluut geen genoeg van. Tja, dat heb je voor als je een saaie workaholic met vaste vriend nog eens buiten laat hé! Het is in ieder geval zeker voor herhaling vatbaar, al denk ik wel dat dat het dan een andere foute keet zal worden. Ik zou niet willen aanzien worden als het meubilair van de club hé. ;)

Commentaren

  • je hebt een glimlach op mijn gezicht getoverd!!! zo grappig!

  • Als die fijne keet ergens op een boogscheut van Antwerpen ligt heb ik precies wel al een idee waar!
    Ach ja 'k vind zulke dingen altijd wel leuk, voor een paar keer per jaar!
    En nu je wederhelft weg is moet je'r maar van profiteren!

    Liefs!

  • Hmmm,
    Misschien moeten wij (friends && Me) dan ook maar eens gaan :)
    We spreken er al ff over om het ook eens mee te maken, maar toch krijgen we het niet geconcretiseerd. Maar als ik dit lees moeten we het miscchien toch eens gewoon doen :)Sounds fun...

    Ps: Kan je me misschien ff mailen met de naam van deze geweldige 'foute keet', zodat we zekers zijn dat we de juiste aandoen :)

  • Tja, als er nu nog eens een mail-adres zou bijstaan hé...

De commentaren zijn gesloten.