• and the winner will be:

    Neen, ondanks onze hoop zullen we niet winnen. Bij Flair, welteverstaan.

    Sorry Beate, Elle, Contessa en alle andere kandidaten, maar wij hebben hét niet. Wie dan wel, zal je vragen? Wel, mijn weddenschappen zijn ingezet op Lilith... Zij heeft hét helemaal: ze werkt niet anoniem, heeft leuke hobby's, het design van haar blog is écht mooi (let vooral op de titel op het boekje bovenaan de site), ze heeft GIGANTISCH veel lezers (daarbij vallen mijn cijfertjes triestig in het niets) en schrijft ook nog eens op een leuke en plezante manier over alle grote en kleine dingetjes in het leven. Ik ben er dus zeker van dat als ze ook een inzending doet, dat ze wint. Hopen dat ze het dus niet doet hé, dan maken wij nog wat kans...

    Trouwens, het is niet écht in de Flair hé dat de winnaar (m/v) komt te staan. De blog komt "gewoon" op de Flair-website...

  •  I need your help! :)

    Om het iedereen een beetje gemakkelijker te maken, heb ik daarnet zelf even enkele stukjes geselecteerd.

    Dus, diegenen die even de moeite willen doen mij te helpen om vier stukjes te selecteren uit onderstaande 9, ik zou je dankbaar zijn!!

    1. Nog een beetje duiding...: Ik heb dit geschreven bij het opstarten van mijn blogje. Hiermee wilde ik mijn toenmalige lezers duidelijk maken dat ik toch best wel wat moeite gedaan heb om mijn "zin-probleem" aan te pakken. Kheb er in feite heel veel reactie op gekregen via mail.

    2. Verslag van een date met mijn ex: Je weet wel, Seppe, hij spookt al lang door mijn hoofd. In dit stukje vertel ik over de eerste keer dat ik hem terugzag na het stopzetten van onze relatie.

    3. De cultuur van het schaamhaar: Een verslagje van mijn eerste stapjes in de wondere wereld van schaamhaar-beperkingen.

    4. Doet het formaat ertoe?: En jawel, het gaat hier weldegelijk om het mannelijkste lichaamsdeel op de wereld: de penis. En aangezien het een stukje is, op basis van een artikel in Flair, zit dit goed hé. :)

    5. Singles - het vervolg: Mijn escapades met Lola. Of hoe een newbie zich in de singles-markt beweegt. :)
    6. Toevallige ontmoetingen: Over het weerzien van een kalverliefde. En dat op een grumpy dag.

    7. Een kleine, donkere schuif van a-woman: mijn meest erotische bekentenis. Verbaasd het trouwens iemand dat ik naar aanleiding van dit stukje enorm veel indicent proposals heb gekregen?

    8. Tandarts & Seppe: bedenkingen in een tandarts-stoel en een reality-check van de tandarts himself. Of hoe men het verleden toch nooit helemaal kan achterlaten...

    9. Voetbalkoorts: Een stukje over mijn onbegrip naar supporters.

    Ziezo... 9 stukjes, waarvan ik misschien denk dat ze wel leuk zijn. Ik heb helaas niet de tijd gehad om alle 412 berichtjes (kheb ze geteld) opnieuw te lezen, dus suggesties zijn nog steeds welkom.

    Ah ja, ik mag er 4 insturen. Ik moet er dus nog 5 schrappen.

  • Oproep!

    FlairHet is een reeds lang gekoesterde droom... Mocht ik vandaag écht mogen kiezen welke job ik zou willen doen, dan zou ik héél graag redactrice worden bij een vrouwentijdschrift. Het lijkt mij super om mee te kunnen bepalen wat er zoal in zo'n "boekje" komt, om tussen een bende vrouwen te mogen bezig zijn met alle leuke dingetjes van het vrouwzijn en er nog voor betaald worden ook...

    En laat er nu net een mini-methode zijn om een klein deeltje van mijn droom waar te maken:

    Gezocht: bloggers met een scherpe pen, een maffe kijk op de wereld en een geheel eigen mening! Wij bieden je de kans om op Flair.be onze Flair-blogger te worden!
    Verzamel je leukste schrijfsels en mail ze ons door. De drie beste kandidaten mogen het tegen elkaar opnemen in een heuse 'battle of the blogs' en strijden mee voor de ere-plaats: jouw blog op Flair.be!

    Maar... welke zijn mijn leukste schrijfseltjes? Ik heb er écht geen idee van. Ik schrijf al sinds december 2004, met een gemiddelde van een 4-tal berichtjes per week. Dus, een snelle rekensom leert mij dat ik nu ongeveer zo'n 500 stukjes geschreven heb.

    Dus, lieve lezers, nogmaals een oproepje aan jullie:

    - Is er een stukje tekst waarbij je nu nog steeds even met een glimlachje terugdenkt?

    - Zou het kunnen (maar nu ben ik écht wel nogal aanmatigend) dat er ergens een stukje tussenstaat dat je zelf heeft doen beseffen/beslissen om iets te veranderen in jouw leven?

    - Kunnen jullie mij een écht a-woman-stukje aanreiken?

    Ik zou jullie (alweer ;)) eeuwig dankbaar zijn!

    Ah ja, en euh... niet te lang wachten hé, want ik zou niet willen dat ik te laat instuur...

  • Ont(b)lurkt

    stokAwel, ik moet zeggen, het deed me goed, dat on(b)lurken. Ik vind het een prettig idee dat ik enkele minuten onspanning vorm voor sommige mensen. En dat alleen maar door wat onzinnige tekstjes te schrijven. Stel je voor...

    In ieder geval, nu ik weer een boost heb gekregen, ga ik er weer tegenaan!

    Ik heb trouwens nog een leuk stokje gekregen van Maai:

    Ze vroeg me naar 5 a-woman-weetjes, waar bijna niemand iets van weet...

    1. Wist je dat alle namen op mijn blogje fictieve namen zijn? Ja, ok, zover zijn de meesten. Maar wist je ook dat de namen die ik dan wel gebruik vaak starten met dezelfde eerste letter als de namen "in 't echt"? Maar, ik geef toe, erg consequent ben ik niet hoor.
    Ik had ooit namelijk gedacht dat ik ze op die manier misschien ging onthouden en dat ik daardoor ook na verloop van tijd over die mensen kon vertellen. Wrong thinking dus. Ik zou eens een systeem moeten vinden waarbij ik gemakkelijk al mijn logjes in een word-documentje kan zetten...

    2. Als ik niet kan kiezen tussen twee dingen, dan laat ik het lot (zogezegd) beslissen. Ik doe dan iets in de stijl van "kop of munt" of van "als er nu een rode auto om de hoek komt, neem ik optie A". En dan moet je niet denken dat ik op basis daarvan beslis hoor. Dan beslis ik op basis van het feit of ik nu teleurgesteld of happy ben met hetgeen het lot beslist heeft. En dan kan ik écht beslissen. :)

    3. Toen ik vroeger van een fuif naar huis liep, had ik een weg uitgestippeld langswaar ik er zeker van was dat "ze" mij niet konden volgen. En enkel als ik langs die weg liep, was ik volledig op mijn gemak. Het feit dat ik alleen, in den donker, om 3u 's nachts naar huis liep, deed er dan niet meer toe.

    4. Ik fantaseer soms over vrijen met twee mannen. Maar toen het voorstel er ook concreet kwam, heb ik elegant (en gepast "verontwaardigd") geweigerd. Sissi dat ik ben.

    5. Ik ben enorm bijgelovig. Zo heb ik mijn moeilijke examens steeds met dezelfde "succesoutfit" gedaan, schrijf ik nog steeds met dezelfde balpen als het belangrijk is, zal ik nooit paraplu's openen binnen, loop ik niet onder een ladder en vind ik dat klavertjes vier geluk brengen. Toch ben ik stapelzot op mijn pikzwarte kattepoes.

  • Ontlurken

    lurking-banner

    Had jij er al van  gehoord? Ontlurken? Ik dus ook niet...

    Lilith en door verder door te klikken, ook Zesunja, weten er het fijne van! Ik loop wel wat achter (ze verklaarden vorige week de Nationale ontlurkingsweek), maar toch doe ik nog de oproep:

    Dit is een oproep aan alle zwijgzame lezers.
    Dus eigenlijk is dit een oproep aan alle onbekenden, aan mijn ouders, mijn ooms en tantes, oud-studenten, verre kennissen, nichten en neven, toekomstige werkgevers en ex-collega’s. Aan alle toevallige passanten en stille aanbidders, aan de verlegenen en de digibeten, aan iedereen die reageren maar stom vindt, aan iedereen die niet durft, iedereen die niks te zeggen heeft en iedereen die mij leest.

    Maak je bekend. Vertel mij voor één keer dat je meeleest. Klik op het woordje ‘reacties’ onderaan dit stukje en zeg het:
    ‘Ik lees mee’. Liefst met (schuil-)naam. Eventueel voorzien van hobby’s en andere geheimen.

    Voor meer uitleg over lurken, zie hier het stukje in Wikipedia over lurkers.

    Weet je niet of je een lurker bent? Welnu, dat is gemakkelijk na te gaan. Lees je mijn weblog of andere weblogs zonder je ooit te mengen in de reacties? Vind je reageren stom? Weet je niet eens hoe dat moet, reageren?
    Grote kans dat je een lurker bent.

    In dat geval: doe mee! Licht een tipje van de sluier op! Aaaaaaah?
    Mijn dank is groot.

    Tot zover mijn oproep. :)

  • Foute Keet & Co

    Het was al eeuwen geleden, maar zaterdag ben ik nog eens uit geweest. En neen, deze keer niet naar de cinema, het plaatselijk stamcafé of naar een fuifke van de chiro, maar zoals de "échten". Lola en ik zijn een stapke in de wereld gaan zetten!

    Na eerst van een ander feestje te komen (ah ja, je komt op "the place to be" niet toe voor 12u 's nachts), zetten we koers richting "Foute Keet". Ik had er al vele verhalen over gehoord, maar had het nog nooit met eigen ogen kunnen zien. Lola had mij dingen gezegd zoals "foute mensen, foute muziek, ze draaien er zelfs slows en doen er de kuskesdans". Wie wil er nu eens niet naar zoiets gaan hé. ;) Aangezien ik op het vorige feestje de hele tijd een muurbloempje ben geweest, had ik mij (luidop) voorgenomen om in te gaan op elk voorstel. Klein detail: uiteraard enkel en alleen zedelijke voorstellen hé! :)

    Bij het binnenkomen moest ik mij lid maken van de club (dus, nu mag ik er altijd binnen), en al meteen enkele onderzoekende blikken trotseren.

    Ik moet zeggen dat ik het eerste uurtje vooral met open mond en een ongelovige blik heb zitten rondkijken. Mannekes, wat is dat joh...

    Enorm veel volk! En hoewel ik verwacht had (na de straffe verhalen van Lola) om zowat de zelfkant van de maatschappij tegen te komen, moet ik zeggen dat dat allemaal wel goed meeviel. Ok, je had uiteraard de johnny-types (met veel te hoog opgetrokken broek, spannend t-shirt en afgetraind lichaam), de semi-hoertjes (shorty, hoge fuck-me-bottekes, decolté tot in Parijs), de nerds (met haar netjes in de plooi gelegd met gel, hemdje tot boven toegeknoopt, jeanske iets te kort en sportsloefen), de muurbloemekes (quasi onzichtbare vrouwen, snakkend naar wat aandacht) en nog meer van dat moois. Maar dat heb je in de gemiddelde GB of Delhaize ook hé. Dus dat viel mij in feite wel nog mee.

    Er overviel mij wel meteen een gevoel van jagen en gejaagd worden. Iedereen bekeek iedereen. De meesten met een duidelijke bedoeling in de ogen.

    De muziek was een mix van recente ultratophitjes, golden oldies (vooral jaren '80 dan) en hoempa muziek ("zak eens lekker door...").

    Ik vond het hilarisch om zo'n 50-tal volwassenen in alle ernst 15 minuten lang de kuskesdans te zien doen. Alé joh... dat dat nog bestaat!

    En daar dansen ze ook nog slows. Netjes drie liedjes na elkaar.

    Er is mij vooral opgevallen dat de mannen die daar aanwezig waren bijna geen moeite meer doen om een vrouw te versieren. Zo was er een man (zo'n beetje zo'n Bart-type uit Schoondochter gezocht) die mij aansprak omdat we altijd werden opzij geduwd door voorbijgangers. Tja, we stonden dan ook op een trap (dacht ik bij mezelf). Hij vroeg mij nog heel origineel of ik er wel vaker kwam ("Neen, eerste keer"), wat ik ervan vond ("super, maar wel heel grappig") en van waar ik kwam. Ik gaf telkens een antwoordje en voelde ook wel interesse. Maar, omdat ik blijkbaar niet scheutig genoeg was en mijn hand uit sympathie ook niet op zijn rug legde (zoals hij bij mij deed), bolde hij het na enkele minuten af, op zoek naar ander vers vlees (denk ik dan zo).

    Of wat vind je van de man die achter mij stond en mij eerst effe speels in mijn middel kneep en daarna door mijn haar blies? Hij kan toch niet denken dat ik daarvoor in katzwijm zou vallen. Hij blies ook na enkele seconden de aftocht.

    Dan gaat de prijs van doorzetting toch naar André. Ik had hem al een aantal keer mijn richting zien opkijken en gezien dat hij er niet verkeerd uitzag. Ok, geen adonis, maar hij had wel iets. Hij vroeg mij te slowen en aangezien ik al opscheppend had gezegd niets te weigeren, ging ik er dus op in. Misschien was het echter toch niet zo'n boost voor de man zijn ego toen ik dat ook luidop zei... (bedenk  ik mij nu net). Dat moet nogal fatalistisch hebben geklonken, in feite.
    In ieder geval, hij liet er zich niet door weerhouden om met mij rondjes te draaien. En op zich vond ik het wel leuk hoor, zo nog eens een goed slowke dansen. Al dansend zijn we wat beginnen praten. Of zou ik moeten zeggen: roepen in elkaars oor. Hij vroeg mij (ook al) hoe vaak ik hier kom, waarop hij zei dat hij er maar af en toe was (yeah right ;)), van waar ik afkomstig ben en of ik het leuk vond. Nadien zei hij dat ik wel wat jonger zou zijn als hij. Waarop ik hem even in de ogen keek om te zien of hij er nu mee aan het lachen was. De arme man (of moet ik zeggen, jongen), wrong zich in alle bochten om zichzelf zo mannelijk mogelijk te doen overkomen en pochtte dat hij binnenkort (in oktober...) 24 werd. Poehaha! Hij wilde dus écht niet geloven dat ik er binnenkort al 31 wordt. Hij had mij 22 geschat. De lieve schat ;).

    En het straffe is nog wel dat ik er echt van overtuigd ben dat hij dat dus meende hé. Ik heb er Lola nog bij moeten halen om mijn verhaal te bevestigen.

    In ieder geval, dat heeft er hem niet van weerhouden om mij nog een tweede slow tegen zijne gilet te trekken en als ik het niet had tegengehouden, nog nen derde keer.

    Maar André, je hebt mij in ieder geval nog eens het gevoel gegeven dat ik er best mag zijn en dat is op zich al goud waard!

    Het is mij in ieder geval heel fel opgevallen dat het er voor een groot aantal "jagende mannen" niet echt fel toe deed wie ze aanspraken, maar dat het vooral allemaal zo snel mogelijk diende te gaan. Of om het eens heel plastisch uit te drukken: ze gingen vooral voor kwantiteit en absoluut niet voor kwaliteit.
    Waar is de tijd dat een man en een vrouw een hele avond ooglonkend naar elkaar stonden te kijken, om dan uiteindelijk misschien op het einde van de avond iets tegen elkaar te zeggen en eventueel uit te kijken naar een volgende ontmoeting? Word ik dan toch oud?

    Uiteindelijk heeft Lola mij bijna buiten moeten sleuren, tegen een uur of vier, want ik had er nog absoluut geen genoeg van. Tja, dat heb je voor als je een saaie workaholic met vaste vriend nog eens buiten laat hé! Het is in ieder geval zeker voor herhaling vatbaar, al denk ik wel dat dat het dan een andere foute keet zal worden. Ik zou niet willen aanzien worden als het meubilair van de club hé. ;)

  • Home alone

    Mijn ventje is dus vertrokken. Hij blijft normaalgezien 3 weken weg, maar de kans is groot dat hij vroeger terugkeert. Hij heeft namelijk zo'n leuke incentive, dat hij zijn werk meestal sneller afkrijgt, dan gepland. Voor diegenen die het zich afvragen: die incentive ben ik dus hé ;).

    Ik ben dus weer een tijdje happy single. Enfin, toch zogezegd dan. Ik ben terug hervallen in mijn oude gewoontes, zoals veel te veel rommel maken, eten voor televisie en aan 1 stuk door snoepen. De dingen die mijn liefje niet graag heeft, doe ik dus nu extra fel. Dan kan ik er weer voor een tijdje tegen hé.

    Het is trouwens niet dat ik niets te doen heb deze dagen... Deze avond ga ik nog eens de beentjes (proberen te) strekken, en samen met Lola de volle 13 minuten joggen. Morgen is het een verlofdagje, maar dan ga ik wat proberen te poetsen (dringend nodig). 's Avonds ga ik een hapje eten met Seppe. Het is lang geleden dat we nog eens bij gepraat hebben.

    Vrijdag moet ik werken (jaja, geen brugdagje voor mij) en zaterdag ook...

    Zondag is het eerst inspanning en dan ontspanning. Dus: eerst joggen en nadien met Lola naar de sauna. Ik ben alleen nog aan het twijfelen over het al dan niet vastleggen van een massage ofzo. Dat kost allemaal zoveel centjes hé.
    Ah ja, nadien ga ik ook nog moederdag vieren. Mijn arme mama heeft nl. dit weekend geen glorie-moment gekregen, aangezien ik (alweer, ik weet het) aan het werken was. Maar, dat halen we wel weer in.

    En dan zijn we alweer aan een nieuwe week hé!

  • 2u28min56sec

    Ik heb een statistiek-pagina aan mijn blogje gekoppeld. Mannekes, wat een revelatie is dat! Ik ga nu heel regelmatig eens op die site kijken en begin het toch wel vrij raar te vinden soms.

    Het grappigst vind ik de keywords via dewelke ze bij mij terecht komen. Blijkbaar zijn mensen op zoek naar volgende zaken: "mannen gedwongen", "zijn we te ver gegaan met vrijen", "schaamhaar", "sexy bloesje verhaal", maar vooral naar "www.pabo.be". Misschien moet ik een percentje gaan vragen bij hen. ;)

    Als je "tekst vakantie" intikt, ben je dan van plan om een vakantie te verzinnen? Een tekstje zoeken om naar vrienden en familie te sturen? Jawadde.

    Zou de persoon die "te emotioneel worden" intikt in google momenteel aan het worstelen zijn met moeilijke gevoelens? Ik stel me dan een vrouw voor, die zojuist door haar baas is uitgescholden en die snel snel via google opzoekt wat ze kan doen aan de opkomende tranen.

    Wat zou de man of vrouw aan het zoeken zijn bij het intikken van "vrouw opwinden ongemerkt". Zou hij of zij plannen om zijn/haar vrouw eens te verleiden zonder dat ze het merkt? En nog meer: heb ik daar dan ooit iets over geschreven?

    Trouwens, ik ben pas hélemaal benieuwd naar hij/zij die intikt: "ik heb een vriendin die in het rond neukt". Alé seg, wat verwacht die daar nu van? En die komt dan bij mij terecht. Ik... iemand die niet neukt. :) Dat moet ook wel een teleurstelling zijn.

    Vandaag heeft er trouwens iemand welgeteld 2u25min56sec mijn blogje verkend. Hij/zij deed dat tussen 9u41 en 12u10 en dan nog wel vanuit Brussel. Een voormiddag "in stilte bezig gehouden" op het werk? :)

  • Wist je dat...

    - ik vandaag heel moe ben, maar wel voldaan (en nee, dit niet door stomende sex, voor de foute geesten ;)),
    -
    er dit weekend in Blankenberge een storm werd voorspeld van 8 beaufort, die uiteindelijk uitdraaide tot een "scheet in een fles".
    - ik schoenmaat 39 heb,
    - de mensen die via een google-zoektocht tot mijn blog komen, dit vooral doen via de woorden "binnendeuren schilderen" en "paaldansen",
    - ik juist die wandelschoenen heb gekocht die ik mooi vond (ook al waren ze in feite een half maatje te klein) en dat ik mij dat geweldig beklaagd heb op een drie-daagse in Zwitserland,
    - ik daarnet de volledige songtekst van Nicole & Hugo (Goeiemorgen morgen) heb meegebruld op de radio, in de wagen,
    - ik vandaag twee ringen aan heb,

    - mijn lievelingskleur rood is,
    - ik vandaag al minstens 10 keer naar de site van Elle gaan kijken om bezoeker 100.000 te zijn,
    - mijn schoenkast volledig aan het uitpuilen is met veel te veel schoenen?

    Nu dus wel. ;)

  • Blankenberge

    Ik moet dit weekend voor 't werk naar Blankenberge. Klinkt belachelijk, maar is dus zo. Voor de mensen die af en toe eens naar VTM hebben gekeken de laatste week: het is dus hét hoogtepunt van elke flut-soap-liefhebber.

    En ik moet daar deel van uitmaken.

    Zucht.

    Duim maar voor mij... of wens me sterkte toe...

  • 26,3

    GewichtNeen, dit is niet de prijs van een hip t-shirtje dat ik laatst kocht, ook niet het aantal keer dat ik deze ochtend met mijn ogen heb moeten knipperen om helemaal wakker te geraken (dat was veel meer) en al helemaal niet het aantal graden dat het buiten is. Het is simpelweg het hatelijkste cijfer ter wereld: mijn bmi.

    Voor de leek (maar dan moet je de laatste 5 jaar wel als excuus hebben dat je ondergegraven was op Antarctica): jouw BMI is jouw gewicht, gedeeld door de lengte in het kwadraat. Of voor diegenen die er geen jota van snappen, klik hier. Al de onverlaten (ik dus ook), met een bmi hoger dan 25, zitten in het oranje of rood.

    En ik zit dus duidelijk in de categorie "te zwaar".

    Verdekke!

    Ik loop mij dus nu drie keer de ziel uit mijn lijf en hoopte daarmee al heel wat te bereiken. Gevolg van al dat geloop, is wel dat ik er honger van krijg. Ah ja. En aangezien ik toch goed gelopen heb, zal die dame blanche of die portie frietjes er wel bij kunnen, denk ik dan zo. Veel te naïef uiteraard. En het ergste is nog wel dat ik heel goed weet dat het allemaal zo niet in elkaar zit.

    Het is nog eens dubbel zo stom door het feit dat het echt wel een gemiste kans is. Had ik, ergens in maart, mijn verstand erbij gehouden en het lopen gecombineerd met een beetje letten op mijn voeding, dan was er nu zeker al wat gewicht af. In plaats van bij...

    Maar, er is licht aan het einde van de tunnel. Al is het wel controverseel licht. Lola en ik gaan voor de grove middelen en hebben binnenkort een afspraak bij een arts die er meer over weet. Neenee, we gaan vanaf nu niet leven op koolsoep en water. Dat zou ik overigens niet kunnen. Maar, die 26,3 moéten terug naar een getalletje onder de 25, zeker met bikini-seizoen in het vooruitzicht! Duimen! 

  • Praten

    Het heeft even geduurd, maar mijn ventje is wakker geworden. Ik heb er fameus voor aan de boom moeten schudden, maar blijkbaar is de euro gevallen. Hij heeft dus door dat er iets fundamenteels mis is met "ons" en dat daar dringend iets in de goeie richting dient aan gedaan te worden.

    Alleen... laat het nu nét een immens drukke week op 't werk zijn. Net nu heb ik elke avond te werken tot een uur of elf 's avonds en kom ik dus kapot thuis. Mijn ventje vertrekt binnenkort voor enkele weken naar 't buitenland voor 't werk en heeft blijkbaar beslist dat er hier en nu oplossingen moeten komen.

    Ergens heeft hij wel gelijk natuurlijk. Ik ben vragende partij om zo snel mogelijk iets te doen aan onze relatie. Maar het is een heel emotioneel proces. En ik krijg het momenteel gewoon niet gecombineerd met mijn werk.

    En nu ik dit zo lees, zie ik pas hoe hartenloos dit klinkt. Precies alsof mijn relatie minder belangrijk is dan mijn werk. Maar nu net deze ene week is écht wel hel...

  • Er was eens...

    00Er was eens, in een land hier ver vandaan, waar de zon altijd schijnt en de mensen heel raar praten, een koppel. Laten we ze voor het gemak Cis en Grin noemen. Beiden waren op vakantie in dat land en hadden het gezelschap van 20 bloedmooie (alé, de ene al wat bloedmooier dan de andere) vrijgezellen.
     
    Cis dook op een dronken avond, toen ze eens helemaal in stemming was, en gekwetst was door beelden (jaja, in dat land hadden ze toen al laptopkes) met twee mannen onder de lakens. Of zou ik zeggen: onder het bladerdak. Nu moet wel gezegd dat ze "het" alleen maar gedaan heeft met 1 man (diegene die zich een levensmissie had gemaakt om 4 op 4 te scoren, maar gestrand is op 1 op 4) en dat de andere man er heel pienter heeft staan manipuleren en er toch wel mee van heeft genoten. Cis voelt absoluut niets voor beide heren en heeft al gauw spijt van haar actie.

    Grin heeft op diezelfde vakantie 14 (!!) dagen lang zijn pietje achterna gelopen en alles wat borsten heeft in zijn bed proberen krijgen. Wondermooie slips (ahum) met feërieke uitspraken erop als "this is not gonna suck itself" of "champion fucker" ten spijt: geen van de meiden voelde zich geroepen om de jongeheer van de jongeman te ontmoeten. Daarbovenop riep hij zowat om de 10 minuten dat hij "hevoelens" kreeg voor da meisje (en dat ging dan over diegene die hem toen toevallig was gepasseerd) en dat hij met haar verder wilde.

    Dus: Cis en Grin ontmoeten elkaar weer. De optelsom van beide termijnen wordt gemaakt. Resultaat: Grin vindt dat Cis hem geweldig heeft bedrogen, want zij heeft gesext en hij niet.

    Pittig detail: ER WILDE GEEN VROUW MET HEM SEXEN!! :)

    Of hoe de wereld soms toch oneerlijk in elkaar zit. Die mep die Cis aan Grin gaf, was dan ook volkomen terecht. Vind ik. :-)

  • Temptation!

    Ok, ik beken, ik geef toe... ik kijk naar Temptation Island. Kheb mij dus ook al een breuk gelachen met de zatte uitlatingen van "ik-wil-van-de-grond-gaan-maar-geen-vrouw-wil-het-met-mij-doen-,-en-dus-ben-ik-stikjaloers-op-mijn-madam-die-het-met-twee-venten-heeft-gedaan"-Gringo. Alé, alleen al de gedachte om zo'n slip te kopen, laat staan te dragen...
    Ik heb al fameus gegriezeld bij elke mouve van vetzakske Takis en medelijden gehad met misbegrepen Danny (wat een kool is die zijn vriendin, amaai). Maar de ponpon van alle ergernis gaat deze keer toch naar Mr. Libidos. Ook diene was al lang van de grond gegaan, had er een dame geweest die iets in hem had gezien. Wat dus niet het geval was.

    En wees gerust: ook de vrouwen ontsnappen uiteraard niet aan de onafgebroken aandacht (én kritiek) ;) van a-woman. Ciska is "toevallig" in bed beland (of was het onder de palmbomen) met twee venten en heeft daar nu - krokodillentraan - spijt van. Véronique'ke vind ik in feite nog wel schattig. Hoe ze gisteren koos voor de knapske kleerkast van de hoop en dan met blinkende oogjes vertelde dat ze maar één keer de kans kreeg om met zo'n man weg te gaan. Net of ze plots op date mocht met Brad Pitt ofzo. En wel wist dat ze hem nadien aan Angelina moest terug geven. En dan hebben we nog "kom-eens-aan-mijn-gat" Mvr. Takis. Lelijk mens, maar kom...

    En over kwezeltje én lelijkaard Mvr Danny wil ik het zelfs niet hebben.

    Maar in ieder geval: ik amuseer mij toch wel met het kijken naar deze (ongetwijfeld vlotjes gemanipuleerde) kijk op 4 koppels die ook niet naar reeks 154 schijnen te beseffen dat ze in een héél andere omgeving zitten dan wat real life normaal te bieden heeft.

  • Living on the edge...

    StressIk leef op het scherp van de snee tegenwoordig. Of om het meer trendy te zeggen: I'm living on the edge.

    En neen, daar bedoel ik niet eens mee dat ik er een minnaar of een spannend sexleven op nahoudt. Ik scheur ook niet tegen vreselijk hoge snelheid over de baan (alhoewel...). Een gevaarlijke sport is momenteel ook niet aan mij te slijten.

    Het is allemaal veel klassieker: ik werk gewoon te veel. Ik loop van meeting in meeting, waardoor ik niet de kans krijg om de dingen te verwerken die in die fameuze meetings gezegd worden te verwerken. Waardoor ik dan weer hopeloos achterop geraak en via telefoon alles moet doorgeven en ik dan bijgevolg absoluut niets op papier staan heb van hetgeen ik verteld heb. Dus, elke leverancier/medewerker/klant die het niet goed meent met mij of gewoon een slechte verstaander is, is tegenwoordig in staat om mijn projecten een heel slechte draai te geven. Om dan nog maar te zwijgen van het immense risico om dingen over het hoofd te zien.
    Ik geef toe, ik heb stress nodig. Maar dit is wel té veel stress.

    Ik moet er zowat alles in mijn vrije tijd voor laten en dat steekt me ferm tegen. Ik ging gisteren in feite gaan lopen met Lola maar ik heb dat last minute moeten afbellen. Shame on me. Zo ga ik nooit dat geweldige half uur kunnen lopen (aan één stuk welteverstaan).

    Ik hoop op dinsdag 15 mei terug adem te kunnen halen, want dan zijn een aantal dingen achter de rug. In de hoop dat er dan uiteraard alweer niet heel wat nieuws op de agenda staat natuurlijk. Zucht.