• Kinderbos

    07-07-31 kinderbos005
    Het witte Kinderbos vóór
     
    07-07-31 kinderbos001
    Het witte Kinderbos ná.
     
    En toch kan ik mij niet van de indruk ontdoen dat het écht pijnlijk is om al die jonge boomkes te zien uittrekken door grote kranen. Ook al worden er nieuwe bossen gezet en heeft het gemiddeld konijn niets aan een lange strook bomen...

  • Kalmer

    Een klein woordje om even te melden dat het hier in de volgende weken even wat minder druk gaat worden. Althans van mijn kant (jullie mogen uiteraard blijven klikken hé ;)).

    Ik ben namelijk met iets heel leuks bezig in blog-land. Ik hoop jullie hier binnenkort wat meer over te kunnen vertellen. Het komt er momenteel op neer dat ik eventuele inspiratie aan het sparen ben voor een later tijdstip.

    Goeie cliffhanger? ;)

  • In het frituur

    fritOnderweg van klant A naar klant B overviel mij plots een "vieze goesting". Ik had onnoemelijk veel zin in frietjes. Zo van die goeie dikke, vettige frituurfrietjes.

    Gelukkig overkomt mij dat maar héél af en toe en aangezien ne mens 's middags toch moet eten (lame excuse, kweetet), ben ik gestopt in een dorpke onderweg en binnengestapt in zo'n typisch veredeld snackbarreke met ne grote toog waar de bouletten en cervela's in opgesteld staan en waar ook enkele tafels en stoeltjes staan om het geheel in ware vreetstijl binnen te proppen.

    Ik heb enkele mededelingen:

    - Aan de graatmagere dame die met volgende bestelling aan de frituurtoog stond "1 bruin broodje met enkel groentjes en geen mayonaise": bedankt om mij nog slechter te doen voelen dan ik al deed. ;)

    - Aan de rondbuikige meneer die een bestelling opdroeg die ongeveer de helft van de frituur-menu-kaart inhield én een cola light: ik denk niet dat dat nog gaat helpen. Al moet ik bekennen dat bij mij ook altijd een cola light inbegrepen zit in mijn bestelling, waarbij ik me dan bedenk dat kleine beetjes maar kunnen helpen.

    - Aan de hond die het noodzakelijk vond om te hopsen op mijn been (notabene, bloot been...): zoek een teefje en laat mij met rust.

    - Aan de frituur-uitbaatster: ik kan mij niet van de indruk ontdoen dat jouw knalrood gelakte nagels absoluut op niks trekken... En al zeker niet als je diezelfde nagels gebruikt om eerst in uw haar te krabben en nadien mijn lekker kaaskroketje vast te pakken. Jekkes...

    En toch heeft het mij gesmaakt en voel ik mij maar een heel klein beetje schuldig. Vanavond lopen met Lola...

  • And the winner is...

    winnaarJullie zullen het waarschijnlijk wel al door hebben: a-woman heeft het druk. Ja, zélfs te druk om korte stukjes op mijn blogje te posten...

    Elke marketing-specialist zou mij nu vervloeken, mochten ze mij bezig zien, want ik heb de invloed die de 500.000ste bezoeker veroorzaakt heeft op mijn bezoekerscijfers absoluut niet ten goede omgezet. In plaats van enkele sappige verhalen te lanceren, slaag ik erin om telkens opnieuw in een kort stukje mijn lezers wandelen te sturen. Je zou voor minder afhaken hé...

    Dus bij deze: bedankt lieve lezer om mij ondanks een pruttelende inspiratie en weinig tijd toch nog een bezoekje waardig te gunnen.

    Maar dan nu over naar de orde van de dag: de aankondiging van de winnaar van mijn "meet a-woman contest". Ik moet zeggen: ik was overdonderd door de reactie's. Ik heb zwaar zitten twijfelen tussen 8 leuke mailtjes. Aangezien ene P. mij heeft gevraagd geen namedropping te doen (of heb ik dat nu juist wél gedaan?), ga ik geen lijstje opstellen, maar ik kan je toch al laten weten dat ik zelfs belangstelling had van leuke vrouwen, een Nederlander (al zou dat een speciaal ras zijn ;)), deftige heren (of hoe moet ik de sympathieke 50-plusser anders omschrijven...) en enkele vlotte jonge mannen.

    Maar, het mailtje van Jasper sprong er toch bovenuit. Hij heeft mij weten te "verleiden" door mij het begin van een verhaal te vertellen uit zijn levenssfeer. Een intrigerend verhaal over zijn vriendin, gebrek aan lust, andere vrouw in zijn leven, smoutebollen (don't ask :)) en de belofte van een verderzetting van dat verhaal heeft mij voor hem doen kiezen.

    Dus Jasper (m, 34 jaar, uit M.): zeg mij wanneer en waar en ik zal jouw luisterend oor zijn. Dat is dan eens iets anders dan altijd maar zelf te babbelen! :)

  • oei oei

    Het is mij dus nog niet gelukt om eens goed door al mijn mailtjes te gaan. In ieder geval: alvast bedankt voor de superleuke reactie's!

    Ik hoop morgen meer nieuws te kunnen geven.

    Groetjes!

  • vandaag op msn...

    LoL zegt:van waar ben je dan
    LoL zegt:oost vlaanderen
    A-woman zegt:nope
    LoL zegt:ah
    A-woman zegt:vl-brabant
    LoL zegt:oei
    LoL zegt:beetje ver
    A-woman zegt:en absoluut niet op zoek naar een lief
    A-woman zegt:(ter info, aangezien je blijkbaar al aan het uitrekenen bent hoever het rijden is...)
    LoL zegt:idem
    LoL zegt:maar beh nee
    LoL zegt:wat denk je wel
    LoL zegt:gij zoekt het ver ze
    LoL zegt:lol
    A-woman zegt:als iemand mij vraagt van waar ik en en dan zegt dat dat ver is, dan denk ik daar spontaan aan...
    LoL zegt:zou niet weten waar vlaams brabant ergens ligt
    LoL zegt:vandaar!!
    LoL zegt:in gent zouden ze zeggen:zu flippe!!!
    A-woman zegt:jezus maria, bestaat dat nog...
    A-woman zegt:ben je al ooit op reis geweest?
    A-woman zegt:wel, dan ben je in zaventem misschien al wel vertrokken
    A-woman zegt:en dat is dus vlaams brabant
    LoL zegt:wa is da nu voor een vraag
    LoL zegt:geen intresse in vlaams brabant
    LoL zegt:daaaag
    LoL zegt:trut
    LoL offline...Djeezes...

    Ter info: uitslag van mijn wedstrijdje op maandag!Groetjes!!

  • 500.000

    Ok, het is besloten:

    de 10 mensen die mij het bewijs toesturen dat ze het dichtst bij de 500.000ste bezoeker zitten, maken kans op een unieke prijs (tromgeroffel...)

    Een tête-a-tête met mij!! (waaw, wie wil dat nu missen! :))

    Klein detail: ik beslis op basis van jullie mailtje wie de "gelukkige" is. Ik dacht namelijk bij mezelf dat het mijn blog-verjaardag is en dat ik mij dan niet louter wil neerleggen bij het lot. En let's face it: niet met iedereen zou het leuk zijn om zoiets te organiseren hé.

    Dus: wie zin heeft (m/v) in een leuke avond met mezelf en daardoor de vrouw achter de woman wil leren kennen: waag uw kans!

  • Sport

    sportErgens half maart ben ik gestart in zo'n veel voorkomende start-to-run cursus. Ik was er toen vrij sceptisch over, aangezien ik absoluut geen volhouderke ben op het vlak van sport.

    Je moet mij nu zien, jawadde... Ondertussen loop ik vlotjes (de ene keer al vlotter dan de andere, maar kom) een half uurtje. Lola en ik kunnen er zelfs een babbelke bij slaan. En daarbij komt nog eens dat mijn zus mij nu regelmatig komt halen om lengtes te gaan zwemmen. Dat maakt dat ik afgelopen week 5 dagen op de 7 ben gaan sporten.

    Hoewel ik gehoopt had dat de kilo's er zouden afvliegen, is dat helaas nog absoluut niet het geval. Integendeel. Mijn weegschaal geeft in vergelijking met half maart zelfs een surplus van 3 kilo aan. Grommel grommel. Ik bezondig mij namelijk iets te vaak aan het syndroom van "ik ben toch gaan sporten dus die BigMac/pannenkoek/gemalen kaas/... kunnen er wel bij".

    Maar, als ik eerlijk ben, moet ik wel zeggen dat ik er mij wel beter bij voel. Het valt mij een pak gemakkelijker om meer energie te verbruiken. Tot ergernis van mijn ventje, die de laatste tijd al een aantal keer vroeger naar huis is gegaan van feestjes, sluit ik tegenwoordig vaak de deur achter mij als de vogels alweer fluiten.

    Ik voel ook dat mijn lichaam gespierder wordt. Er is alleen 1 grote teleurstelling: mijne derrière is dikker geworden!! Ok, ook gespierder, maar dat hoefde niet zozeer voor mij.

    Dus, kort samengevat: a-woman ziet er gespierder uit, mét een dikker gat...

  • Zin in smoutebollen

    zoetNet nu ik dit weekend voor het eerst van vriendinnen hoorde dat ik precies een beetje was afgevallen, heb ik momenteel een onweerstaanbare drang naar zoetigheid. Laat de smoutebollen, wafels, pannenkoeken, milkshakes, suikerspinnen en nog veel meer van dat zoets maar komen.

    Maar... ik weersta voorlopig wonderwel!

  • a-woman wordt bijna 500.000

    Ik bekeek het daarnet met verbazing, maar ik zie dat het tellertje op mijn blogje stilletjesaan naar de 500.000 afstevent.

    Dat magische cijfertje zou volgens mijn (héél met de natte vinger gemaakte) berekening binnen een drietal weken moeten gepasseerd worden. En aangezien ik een feesterke ben, had ik dat luttele feit (want uiteindelijk is het gewoon maar een cijfertje) graag op gepaste wijze gevierd.

    Trouwens, als ik heel eerlijk ben, dan moet ik er ook bij vertellen dat die 500.000 hits voor een groot stuk bestaan uit zéér korte bezoekjes dankzij google. Ik twijfel eraan dat mensen op zoek naar volgende keywords "vrouwen met veel schaamhaar", "hoe moet ik een vrouw in mijn bed krijgen", "volle bak neuken", "ik in mijn blootje", "dikke zaag" of "wat voor seks kunnen 2 mannen" (een kleine greep uit de 100 laatste hits via google op mijn blogje) zullen vinden wat ze zoeken...

    Toch kan ik rekenen op een aantal 100 "serieuse" lezers per dag. Wat een eer...

    Maar bon, het ging over mijn feestje naar aanleiding van 500.000 hits. Ik had gedacht om (net als Elle) een aantal lezers uit te nodigen voor een etentje. Of dé 500.000ste bezoeker een wens te laten doen. Maar ik ben er nog niet helemaal uit. Iemand een suggestie?

  • Dit weekend

    Het was mij het feestje wel dit weekend...

    Ik had mezelf netjes uitgedost met een jurkje (voor de geïnteresseerden: het is dus jurkje 5 geworden, de rozige versie van het blauwe kleedje in het postje hieronder). Mijn haren waren juist netjes geknipt en geföhnd (wat een woord) en ik had een extra laagje make-up aangebracht (mooi en discreet uiteraard).

    Om een lang verhaal (dat ik later nog wel eens zal vertellen) kort te maken: ik heb mij écht goed geamuseerd, heb met heel veel interessante mensen gepraat, met nog veel meer mensen hartelijk gelachen (niet uitgelachen hé, gewoon samen gelachen) en ben vrolijk naar huis gehuppeld (zowaar zonder heel pijne voeten) toen de vogels al even wakker waren...

    En zondag? Heerlijk genoten van mijn hangmat in de tuin.

    Zalig!!

  • Dit weekend!

    Morgen is het feest!! Jippie!! We zijn uitgenodigd op een nep-huwelijksfeest. Of om het met hun woorden te zeggen: een "altijd samen"-feest. Maar dan zonder alle ceremonie die daaraan vooraf gaat. Ah ja, als je tegenwoordig al om 6u 's ochtends voor moet opstaan... (hé Kim?) ;).

    Maar, zoals het een rasechte vrouw betaamd: wat doe ik aan?

    Ik ben een écht jurkjes-mens. Van zodra het weer het ook maar enigszins toelaat, loop ik rond in kleedjes. En ook bij wat minder weer fiks ik dat door daar dan vb een vlotte broek onder aan te trekken.

    Ik heb voor dit weekend de keuze uit een 5-tal jurkjes (waarvan er nog 1-tje in de winkel ligt te blinken...). Helpen jullie mij mee?

    Kleedje1. Een jurkje van Didi. Ik heb het al een tijdje, maar heb het nog nooit aangehad. Ik combineer dit met platte bruine slippers.

     

    Jurkje 052. Ik heb niet echt dit exacte kleedje, maar iets gelijkaardigs. Onder vrouwen ook bekend als "little black dress". Altijd goed, maar niet bijster origineel. Kzal ook absoluut niet de enige zijn met dit soort jurkje, maar langs de andere kant voel ik er mij wel ok in. Kheb wel mooie hoge sandaaltjes, die hier mooi zouden bij passen.
     
    Kleedje 43. Dit jurkje moet ik nog gaan halen in de winkel. :) Maar kben er al langer verliefd op. Ik vind dat het zoiets speels heeft en daar hou ik wel van. Langs de andere kant: bollekes verdikken hé... :)
     
    kleedje 34. Ik heb dit jurkje pas gekocht, maar dan in een andere kleur. Ik vind het vooral leuk om aan te doen op een zomerse dag, op het strand. Toch heeft het ook wel iets feestelijks... Mijn bruine sandaaltjes (kweetet, kheb veel schoenen) zouden perfect zijn.
     
    Kleedje 25. Ik heb ook niet helemaal dit jurkje, maar iets dat er fel op lijkt. Ook met "karookes", een diepe décolté en een vlot vallend stofke. Maar eerder in een rozig tintje. Misschien té zomers?
    Bon, enige voorkeur?
  • dromen zijn bedrog?

    Ik hoop écht dat dromen bedrog zijn, want ik heb deze nacht alweer (!) over zwanger zijn gedroomd.

    Deze keer was ik zwanger van mijn ventje, maar Seppe betwistte dat heel de tijd. Het is (in mijn droom) zelfs tot een gevecht gekomen in de taxi op weg naar het ziekenhuis.

    Toen ik wakker werd (van de wekker dus), was het het favoriete nummer van Seppe op de radio. Aaargh!

  • Tranen voor bomen

    Het zal wel met het weer te maken hebben en ook wel met mijn huidige stemming, maar ik heb daarnet tranen gelaten voor bomen.

    Op mijn dagelijks omzwermingen doorheen het Belgische (en Nederlandse, Luxemburgse en Duitse, bij gelegenheid) wegennet, werd ik zowaar emotioneel. Men is namelijk momenteel bezig om het net uit de kinderschoenen gegroeide Witte Kinderbos te rooien. Twee grote knip-kranen stonden deze ochtend in startpositie ergens tussen Brussel en Mechelen, op de E 19. Blijkbaar gaan ze daar echter niet al te systematisch te werk, want hier en daar zijn al stukken volledig plat gelegd (en kan je de andere richting van de E19 ondertussen zien) en op andere plaatsen staat het bos nog vrolijk te staan.

    Toen die bomen zoveel jaar terug werden geplant, heb ik er meermaals smalend over gedaan. Ik vond het nogal belachelijk om een vergeten stuk grond met wat bomen dan maar prompt een bos te noemen. Maar aangezien ons land als zo weinig bossen heeft, kon ik het initiatief wel ergens smaken. Door de jaren heb ik de kleine twijgjes zien groeien tot puber-bomen en begon het zowaar al wat weg te hebben van een mini-boske. Ik stelde mij dan ook voor dat het toch waarschijnlijk was dat er in dat lange bos ook enkele dartele konijntjes leefden. Helemaal vredig op hun stukje lang bos. Niet toegankelijk voor mensen, op die ene politiewagen om de maand na die stoute overtreders probeert te snappen.

    En nu zijn ze dat dus aan het kappen. En ik zweer het: de boompjes hingen suf halfstok. Alsof ze zich neergelegd hadden bij hun lot en zich zonder verzet laten opofferen voor een stomme treinlijn. Alsof er daarvan nog niet genoeg zijn.

    Ze gaan nieuwe bossen planten, zeggen ze. Zever in pakskes.

    In ieder geval, ze kappen de boompjes "met respect". Wat een opluchting hé, al moeten ze mij wel eens uitleggen hoe dat dan in zijn werk gaat... Zou het dan ook ok zijn om mensen te bedriegen "met respect"?

    Wat het ook moge zijn, ik heb met respect naar de buigende boompjes gekeken en een traan gelaten.

  • Flair doet het weer.

    Iemand de Flair gelezen deze week?

    Jawadde, ze doen het weer zenne. "Taboe-doorbrekende" onderwerpen alom. Deze week hadden ze het over het edele onderwerp "schaamlipschaamte". Heu? Zou je nu misschien kunnen vragen? Wel ja, Flair schrijft een 4-tal pagina's vol met het onderwerp "schaamlipschaamte" (tja, ik vind het zo'n onwaarschijnlijk woord, dat ik het toch nog maar eens gebruik). Er stonden ook heel expliciete foto's in van de vrouwen hun onderkant. Maar wat blijkt: allemaal zo goed als perfecte modelletjes: zowel op het vlak van formaat (en dan bedoel ik niet alleen formaat van de schaamlippen van de dames in kwestie), maar ook op het vlak van schaamlippen dus...

    Ik had eerlijk gezegd ook nog absoluut nooit stilgestaan bij dat onderwerp. En blijkbaar was dit ook het geval bij de mannen die ze dan in een kort stukje aan 't woord lieten.

    In ieder geval, ik ben weer bezitter van een groter woordenschat: het woord schaamlipschaamte... (she says it again! ;)).

  • Ziek & Thuis

    3704-000197aIk sukkel nu al een tijdje met één of ander eigenaardig ziektebeeld. Verschillende dokters hebben zich al over mijn buik gebogen en zwaar gefronsd. Ze vinden het niet. Ze kunnen absoluut niet plaatsen waarom ik de ene keer ziek wordt en de volgende keer weer niet. Volgens de ene is het te wijten aan stress, de andere roept een voedselallergie in, nog een andere dokter is ervan overtuigd dat er iets mis is met de darmwerking en nog een andere wijt het aan problemen met de maag en het volledige spijsverteringsstelsel.

    Ik ben al naar huis gestuurd met allerhande zware en minder zware medicatie, maar niets van dat alles schijnt te werken. Aangezien ik ook van kindsaf vertrouwd ben met het gebruiken van allerhande natuurgeneesmiddelen (o.a. bachbloesems & homeopathie), is daar ook al ten rade geweest, maar niets schijnt te helpen.

    En het spijtige is dat het ondertussen alleen maar erger schijnt te worden. Mijn liefje wordt de laatste tijd zelfs boos op mij als het "weeral van da" is. Niet dat hij mij verwijt dat ik ziek ben, maar eerder uit onmacht. Hij ziet mij niet graag ziek en is dan in feite boos op de "wereld", maar aangezien ik de enige in zijn buurt ben, zie ik dat hij het moeilijk heeft.

    En dus ook gisterenavond. We zaten een half uurtje voor TV, als ik de magische woorden zeg "tot straks". Dan weet hij al dat ik een hele tijd verdwijn. Meestal is dat dan op 't wc, maar soms ga ik ook gewoon even liggen om de pijn te doen verdwijnen. En het was weer fameus gisteren. Mijn buik heeft mij aan de waggel gehouden tot een uur of 5 deze ochtend. Dan ben ik van pure uitputting nog enkele uurtjes in 't slaap gevallen. Het meest vervelende is nog wel dat ik niet weet wat er juist aan de hand is. Ik weet bijgevolg ook niet welke medicatie ik zou moeten nemen...

    Ik ben nu juist terug van (nog maar eens) een bezoekje aan de huisdokter en die heeft er genoeg van (net als ik trouwens). Hij heeft mij een hele trein (vooral onaangename) onderzoeken voorgeschreven, die ik nu allemaal netjes moet inplannen en afwerken. En hoe zeer mij die onderzoeken ook tegenstaan, het moet er nu maar eens van komen. Ik wil absoluut weten wat er in mijn buik gaande is!

    Maar ondertussen zit ik gewoon thuis, in de zetel, met een warm dekentje over mijn buik gedrapeerd, hopend op beterschap...

  • recht op eigen mening.

    200447862-001Maak kennis met een andere zijde van a-woman...

    Ene nobele "zeghetlekkerni" vindt dat hij recht heeft op zijn eigen mening. Wel, lieve jongen (of meisje, maar de toon van het geschreven stukje doet mij vermoeden dat het over een heerschap gaat): uiteraard heb je recht op een eigen mening. Klein detail: niet op mijn blog! ;)

    Laat het wel wezen: ik doe héééél zelden aan censuur. Over het algemeen zijn de commentaartjes namelijk van die aard dat ik er absoluut geen probleem mee heb, ook niet als het dan toevallig niet mijn idee of mening is.

    En laat het ook wel wezen: ik héb niet gecensureerd. Skynet had besloten mijn vorig stukje twee maal op 't net te zwieren. Het was nu ook weer niet zo'n goed stukje, dus hetgeen zonder foto heb ik gewist (toen Skynet terug zulke dingen wilde doen).

    En om een open doekje aan ene nobele B'ke te geven (of was het toch "zegiklekkerni"): hij vond mijn verhaal van vrijdag ongeloofwaardig. Denk je nu écht dat ik mij ga bezighouden met zo'n comments te wissen? Alé seg... Er hebben al wel een pak ergere dingen op mijn blogje gestaan. En die staan er nog steeds.

    Dus, zoek een andere speeltuin, lees mijn blogje niet meer én laat mij gerust. Nah.

  • Oeps, vergeten!

    200297719-001Het was deze ochtend superhectisch thuis. Te laat opgestaan (zowat 10 keer de "snooze" ingedrukt), geen brood in huis (en dus rap langs de bakker), niet weten wat aandoen (en hetgeen je dan uiteindelijk wil aandoen ligt in de wasmand), kat stoot haar etensbakske om (en dat moet ff opgekuist worden...), enzovoorts.

    Toen ik dan eindelijk de voordeur achter mij dichttrok, had ik nog 10 minuten om op mijn werk te geraken. Véééél te weinig dus.

    Twee stappen verder, drets, duivekak op mijne kop. Miljaardedju.

    Bon, uit pure walging heb ik met mijn neus dichtgeknepen snel even gebeld naar mijn werk, om mijn late aankomst te melden en hup, snel onder de douche. Gelukkig heb ik een gemakkelijke bos haar, die ook nog eens snel droogt met de haardroger. Binnen de 15 minuten stond ik alweer diezelfde voordeur dicht te trekken en ben ik met een achterdochtig oog op de hemel naar mijn auto gespurt.

    Om 10 kilometer verder vast te stellen dat ik een nogal elementair kledingstuk vergeten ben: mijn slipje.

    Hoe dat zo kan komen? Wel, ik heb mij snel uitgekleed in de slaapkamer en ben in mijn slip naar de badkamer gespurt (alwaar ik dat kledingstuk snel afsmeet al "in de douche stappende"). Na mijn douche ben ik terug naar de slaapkamer gespurt en ben ik al mijn kleding gauw terug beginnen aan te trekken. En aangezien ik een rokje draag vandaag, is het mij dus niet opgevallen dat er een vrij cruciaal kledingstuk ontbrak.

    Dus, nu zit ik hier hé, op 't werk, zonder slip. Niet dat dat iemand kan opvallen, maar ik weet het wel. En diegenen die denken dat ik daar spontaan van in een erotische stemming zou geraken: think again! Ik maak mij de hele tijd zorgen dat mijn rok zou opwaaien (binnen... kweetet, dat kan niet, maar kom), dat het toch iemand zou opvallen of dat ik op één of andere manier ontmaskerd zou worden als de "geen-onderbroek-dragende-collega".

    Nog een uur of 5 werken en dan trek ik ze thuis terug aan, die vertrouwde slip!

  • Speeddating!

    7december02Ik heb vorige aan speeddating gedaan. En voor de moraalriddertjes het zadel op hun paard zwieren om er vervolgens zelf demonstratief mee te gaan galopperen... het is niet wat je denkt!

    Een relatief nieuw fenomeen in onze sector is een soort van speeddating-congressen. Uiteraard wordt dit niet zo genoemd, maar krijgt het de hippere term "one-to-one-gesprekken" mee. Het is dus de bedoeling dat er in een lelijk hotel (met dito lelijk tapijt, lelijke lusters en "overal écht daglicht) een grote zaal wordt gevonden. In die zaal worden dan een aantal tafels gezet (zo'n 50-tal, vorige week). Op voorhand mocht ik (als klant in spé) een verlanglijstje invullen waarin ik, in volgorde van belangrijkheid, aangaf met welke mogelijke leveranciers ik wilde praten. Op de congresdag konden we dan vele "interessante" mensen spreken én ook nog wat onderling netwerken.

    De dag zelf werden we weer allen gebrandmerkt met een badge, met daarop onze naam & firma-naam met letters die zo groot waren dat zelfs mijn grootmoeder ze nog op 10m afstand kan lezen. Zonder bril.

    En dan begon het daten... Ik kreeg een lijst met 21 (!!) afspraken. Hiervan waren er voor mij 6 potentieel interessant, 8 die misschien interessant zouden kunnen worden en 7 totaal oninteressant. Slecht als ik ben, was ik al van plan om die 7 oninteressante te skippen. Ware het niet dat diegenen die niet opdaagden werden omgeroepen. Dan werd je als een stout kind toch nog naar de dating-tafel gestuurd.

    Elk gesprek duurde 10 minuten. In die 10 minuten werd de leverancier verondersteld zijn/haar volledige gamma uit te leggen. Onbegonnen werk dus. Dat is al hetzelfde als iemand vragen om in 10 minuten de geschiedenis van het eigen leven uit te leggen.

    Resultaat: halve info, angstvallig rondkijkende mensen (ik moet in feite naar de volgende tafel en binnenkort gaan ze mij omroepen), verveelde leveranciers (doe jij maar eens bijna 30 keer een uitleg van 10 minuten tegen verveeld kijkende mensen...), en vooral: veel dorst.

    In ieder geval, ik kon mij weer niet van de indruk ontdoen dat veel van het business-wereldje samenhangt van de would-be meneren en mevrouwen. Ik denk dat de helft van de aanwezigen (mezelf incluis) liever ergens anders was geweest, maar omwille van de geloofwaardigheid bleef iedereen toch maar volhouden zéér belangrijke dingen te doen te hebben die dag.

    Ah en dan nog een tip aan de man die zich uit een gesprekje terugtrok met de gevleugelde woorden "ik moet nog een issue oplossen op kantoor en daarvoor ga ik nu een conference call doen met Amerika": ga in het vervolg een aantal meter verder staan, want ik kan mij niet  van de indruk ontdoen dat het issue ("ja, patatjes en pékes met weuttellen met varkensvlees is goe, kzal sebiet langs de GB rijden") zich niet in Amerika bevond. Waarmee ik uiteraard geen afbreuk wil doen aan de belangrijkheid van het onderwerp. ;)

  • A-woman de flirt!

    Image00063Het was leuk, het weekend. En uiteraard alweer veel te kort...

    Ik ben er zaterdag op uit getrokken. Eerst werd ik door Lola in de watten gelegd voor mijn verjaardag en nadien zijn we een stapje in de wereld gaan zetten. The place to be was een discotheek, waarvan geweten is dat nogal wat mensen "op zoek" naartoe komen. Op zoek naar een partner, op zoek naar kort en heftig vertier, op zoek naar plezier,... Ik heb er ondertussen een lidkaart aangeschaft, dus dat kan geen goed teken zijn ;).

    Ik heb er mij in ieder geval geweldig goed geamuseerd. Enkele elementen:

    - Een onverwachte, maar daarom niet minder gesmaakte ontmoeting met een lezer van dit blogje. Jawel, er is dus iemand in geslaagd mij te ontmaskeren (al moet ik er eerlijkheidshalve ook wel bij vertellen dat ik best wel wat extra tips heb gegeven...)!

    - 2 witte wijn, 3 cola lights en zeker 4 spuitwaters

    - Slows!! (ja, beste mensen, ook ik schrik ervan om terug geconfronteerd te worden met het oer-ouderwetse element van zoiets als slows. ik dacht dat dat ondertussen enkel nog op trouwfeesten gangbaar was).

    - Het feit dat ik met mijn nieuwe firma-wagen ondertussen vóór de ingang mag parkeren. Ok, ik geef toe, waarschijnlijk heeft mijn gebedel (ik loop niet graag alleen rond in den donker) er ook wel iets mee te maken. ;)

    - En natuurlijk: de Jeremy ;)

    Hola a-woman, niet zo snel, daar willen we alles van weten (verbeeld ik mij nu dat jullie zouden zeggen...). Okok, bij aandringen dus wat meer info: de Jeremy was dus ook van de party. En niet alleen maar Jeremy, maar de volledige volleybal-ploeg was eens buitengekomen, zo te zien. En blijkbaar liggen volleyballers niet erg goed in de markt, want zo goed als allen, zijn ze vrijgezel.

    Bon, we zijn dus wat in hun buurt gaan hangen, kwestie van de boel wat gezelliger te maken hé. Maar die patat durfde mij dus langs geen kanten aan te spreken. En ik heb nochtans (helemaal unlike myself) niet eens de onaanspreekbare trien uitgehangen. Toen ik na een tijdje begon te panikeren dat ik niets zou te zeggen op mijn blogje (geloven jullie mij? ;)), heb ik hem dan maar zelf aangesproken. Hij lachte eens, bloosde eens en daarmee was dus de kous af. Tot zo ver de grote liefde, dacht ik dan maar bij mezelf. Hup, opnieuw de dansvloer op.

    Even later sloeg ik een babbeltje (of concreet: schreeuwden we in elkaars oor, waarbij de heer in kwestie steeds zijn best deed om steeds het andere oor uit te kiezen dan hetgeen waarin hij daarnet aan het brullen was, zodat de conversatie soms veel weg had van een bizar stukske moderne dans, maar dit geheel ter zijde)... ik sloeg dus een babbeltje met een vriend van Jeremy: de Jeroen. We lachten wat en maakten wat domme opmerkingen (je gaat uiteindelijk niet naar zo'n gelegenheid om het werkloosheidsprobleem en het laatste kunstwerk van Luc Tuymans te bespreken) , maar ik moet zeggen dat hij écht heel sympathiek overkwam. En ik zag de Jeremy groen worden. Het droop er gewoon af dat hij er niet in was geslaagd om met mij aan de babbel te blijven. Aangezien de Jerre (jeroen dus) op de hoogte was van de interesse van de Jeremy (kan je nog volgen?), heeft diene lieve jongen het gesprek braaf zo gestuurd, dat ik uiteindelijk dan toch enkele grapjes gewisseld heb met Jeremy. Maar... om het met de woorden van Lola te zeggen: "Ik snap dat niet dat gasten niet zien wie ze kunnen krijgen en aan wie ze niet eens moeten beginnen". Aan mij moet hij dus niet beginnen hé... de stakker...

    En, (en Little Witch gaat nu fier zijn op mij): ik heb niet verzwegen dat ik al een ventje heb. Dus, er mag zelfs niet eens gezegd worden dat ik hem om de tuin heb proberen leiden.

    Waarmee ik absoluut niet wil zeggen dat ik niet geflirt heb tot ik er zelf moe van werd...

    (btw: Ik ben dus ten zeerste benieuwd wat de volgende zet van de Jeremy gaat zijn, want blijkbaar was zijn euro gisteren gevallen dat dedees niet single is.)

    En toen het tijd was om mijn flitsende aanwezigheid tot de auto te sleuren, transformeerde ik prompt in de a-woman die ik altijd ben: down to earth en vooral héél erg realistisch. En die zei tegen zichzelf: ziezo, die aandacht hebben we dan ook weer gehad, nu kan ik er weer tegen.

    Ik heb goed geslapen die nacht ... en ochtend.