Changes

200552988-003Het was een weekend van veranderingen. Het is bewezen: a-woman kan het, ze kan beslissingen nemen...

Wat heb ik zoal besloten:

- Op donderdag heb ik op 10 minuten tijd (!!) een supersuper mooi jurkje gekocht, voor 2 keer niks! Het gekoesterde lapje stof zal nu in mijn kleerkast blijven hangen tot d-day. Oftewel: het huwelijk van een goeie vriend binnenkort.

- Op vrijdag heb ik besloten in te gaan op een job-aanbieding. Ergens in december zal ik dus mijn oude vertrouwde bureau'ke wisselen voor een blitse bureau in een nog blitsere firma. Er wordt van mij verwacht dat ik een nieuwe afdeling opstart, in een latere fase nog wat mensen zou aanwerven en een lijn trek in het beleid van de nieuwe afdeling. Op termijn zou ik dan meer en meer beleidsmatig kunnen werken en de concrete uitwerking van verschillende projecten aan anderen overlaten. Delegeren dus :) In ieder geval, ik was toe aan een nieuwe uitdaging en deze kwam net op tijd in mijn schoot gevallen.

- Op zaterdag heb ik besloten mezelf nog eens volledig te laten gaan. Lola en ik trokken, volledig opgetut, op jacht naar plezier (ik vooral) en mannen (Lola vooral), naar een compleet foute tent. Plezier hebben we ruimschoots gevonden, mannen ook, al liep de witte raaf die speciaal voor SuperLola gemaakt was er spijtig genoeg niet rond. In ieder geval, toen Lola eindelijk naar haar horloge wilde kijken, was het 6u al gepasseerd... Nogal een geluk dat het winter is, want ik haat het om buiten te komen na een nachtje stappen en te merken dat de vogeltjes al vollop aan het fluiten zijn en dat het daglicht er al stilletjesaan doorkomt.

- Zondag ben ik uiteindelijk toch naar Kato gegaan. Met hele kleine oogjes en iets dat lijkt op een kater (al moet ik er voor de volledigheid aan toevoegen dat ik enkel water en cola light drink, maar katers krijg je dus ook van té laat uitgaan blijkbaar).
Het was er best gezellig, al had ik de hele tijd een beetje een ongemakkelijk gevoel. Was het omdat het mij (ondanks mezelf) toch wel raakt als ik een gelukkig gezinnetje met 3 prachtige kids zie? Of omdat het wat raar is om terug met ons 3 te zijn, terwijl ik tegenwoordig heel veel van Lola zie, maar Kato bijna niet meer? Of misschien omdat ik mij gewoon niet 100% goed voelde in de situatie...
In ieder geval, Kato's supertoffe man heeft zichzelf op een weinig subtiele (maar sympathieke ;)) manier uitgenodigd bij ons thuis. Aangezien mijn ventje een superkok is, hebben wij wel meer zo'n sollicitatie's :). Binnenkort spreken we nog eens af. Ik zal er dan voor zorgen dat ik uitgeslapen ben (dat helpt al, denk ik ;)) en dat ik meer op mijn gemak ben (maar dat zal lukken, aangezien ik dan thuis ben).

- Ah, en dan heb ik nog iets uitgespookt dit verlengd weekend. Ik ben zaterdagavond eerst langs Sander thuis gepassseerd, alvorens op stap te gaan. Het was een ontnuchtering om te zien dat hij in feite nog enorm studentikoos leeft. Ah ja, ne man alleen. ;)
Niet dat dat niet goed is uiteraard, maar in mijn fantasie was hij al zo ongeveer dé perfecte man geworden. Dat heb je dan hé, met een vrouw die te veel nadenkt voor haar eigen goed.
In ieder geval: we hebben toch even heel goed kunnen babbelen. Ik heb ontdekt dat hij in feite nog volledig met zijn ex-vriendin in zijn hoofd zit en dat die daar ook niet zo snel zal uitgaan. Al heeft hij dat zelf absoluut niet door. Ondertussen maakt hij zichzelf wijs dat ik misschien wel dé perfecte opvolgster zou kunnen zijn, maar dat is zowiezo geen goed idee. Allereerst al omdat ik geen enkele reden zie om mijn ventje voor hem in de steek te laten, maar puur rationeel ook omdat hij er niet klaar voor is en ik nog veeeeeele minder (als ik dat al zou willen zijn). Het is alleen wel vervelend om nu in zo'n situatie te zitten met een goeie vriend. Langs één kant hoop ik dat we "normaal" tegen elkaar zullen kunnen blijven doen, langs de andere kant zal dat niet simpel zijn. Ook al niet omdat hij binnenkort meegaat op een vriendenweekend...

Maar bon, een groot succes dus in feite, het vorige weekend: a-woman heeft zowaar beslissingen genomen. Ook al waren dat dan absoluut niet altijd de juiste beslissingen, het doet met goed te weten dat ik het kan. En dat ik bereid ben met de consequentie van een eventueel verkeerde beslissing te leven...

Commentaren

  • ...goede weg, daar kunnen we alleen maar blij om zijn!

  • Proficiat met je nieuwe job!!

  • Beslissingen zijn altijd goed, er komen altijd nieuwe goeie dingen uit voort!

  • OK, het wordt niets met Sander.

    Maar je zal blijven zoeken... en op een dag ga je bij je ventje weg, dat staat in de sterren geschreven. Of liever : dat staat vele malen tussen de regels van je blog geschreven...

    Wat je schrijft over je ongemakkelijke verhouding met het gelukkige gezinnetje van Kato met 3 kinderen... Is dat niet gewoon omdat er diep in jou wel een kinderwens en een verlangen naar gezinsgeluk zit... waarvoor je de vader nog niet gevonden hebt ?

    Goedenacht.

  • Ik kan alleen maar beamen wat Bart schrijft. Volgens mij is jouw relatie al over maar besef je het alleen nog niet...

  • en ik maar denken dat mijn grootste fan het laten afweten had... Dag ziln'neke! :)

  • ... de anderen hier (vooral mannen) ook zeggen : ik heb vooral het gevoel dat A woman volwassen wordt ... ;o)
    Keep up the good work girl !!!

  • Uiterst ergerlijk vind ik ze, opmerkingen als die van Bart of Ziln. Omdat ik vind dat ze ongelijk hebben ? Neen, omdat ik vind dat ze hun mond moeten houden over zaken waar ze de helft niet van afweten. Ik wil niet de pretentie hebben te zeggen wat A-woman zou moeten doen of zou moeten beseffen of wat weet ik niet nog allemaal. Ok, ze vermeldt op haar blog dat ze twijfels heeft over haar relatie. Wie niet, als je al een tijdje samen bent en eventueel wat twijfelachtig bent aangelegd. Dat iemand twijfelt zegt soms meer over die persoon zelf (zijnde een twijfelaar) dan over de kwaliteit van zijn of haar relatie. Dat jullie dan even gaan beter weten is straf. Misschien blijven ze geen koppel, misschien zijn ze over 20 jaar nog steeds samen, ook zonder jullie betweterig advies komt A-woman er wel. Alvast gefeliciteerd met je beslissing om van job te veranderen!

  • Ik vind het nogal straf (en vree amusant ook eigenlijk) dat vanaf het moment dat je op deze blog ietske van commentaar neerpent, je direkt van die a-woman-adeptjes (t kind moet een naam krijgen é) op je dak krijgt.

    De stelling is inderdaad correct dat ik (we) niet volledig op de hoogte ben van de situatie.
    We kunnen dus enkel voortgaan op de schrijfsels (hersenspinsels) van op deze blog.

    Als je een normale, gezonde (en gelukkige) relatie hebt dan doe je toch ook dingen samen. correct me if I'm wrong. Als je eens door deze blog grasduint dan moet het je toch opvallen dat ons onderwerp heel weinig activiteiten samen doet met haar partner.
    Ik vind da nie normaal. En ik vind dat ik recht heb op deze mening.

  • Je bent ook gestopt met de pil begrijp ik.
    Zoen
    Guy

  • Beste Ziln, eens te meer maak je een redeneringsfout. Uit de premissen die in deze blog aangereikt worden, kan je geen eenduidige conclusies trekken. Het is niet omdat er niet over geschreven wordt dat het niet gebeurt. Ze beschrijft ook niet dat ze de vuilnisbak buiten zet of een machine was insteekt, wil dat dan zeggen ze een vuilnisbelt in de tuin heeft en een massa vuile was? Over wat er niet beschreven staat kan je fantaseren maar je kan er niet uit concluderen dat het daarom ook niet gebeurt.

    Verder heb je alle recht op een eigen mening en voor mijn part mag je die ook volop ventileren, graag zelfs, maar dan mag ik stellen dat jouw conclusie onvoldoende gefundeerd is.

  • Relax, it's just a blog...

    Het moet allemaal een beetje leuk om lezen blijven hé...

    Vergeef me dus als ik m'n zinnen niet voorzien heb van de nodige "zou het niet kunnen zijn dat...", "ik ken natuurlijk niet de volledige situatie maar...", "misschien is dit niet echt objectief maar...",...

    Mag ik je er trouwens op wijzen dat ik m'n reactie eindig met een vraag ?

    Goedenacht.

  • De discussie over het al dan niet terecht spuien van kritiek even buiten beschouwing laten ...

    Blijft een feit dat als je van job veranderd, er heel wat moed aan te pas komt. Een vertrouwde omgeving achterlaten en (helemaal) opnieuw beginnen. Stress-ssssiiiieeee!

    Ik ben ook al een hele tijd aan het twijfelen. Probleem is dat je nergens echt advies kirjgt. Het is allemaal van vrienden of familie die (gedeeltelijk) betrokken partij zijn en dus met een niet-bojectieve blik hun mening geven.

    Een vriendin vertelde me dat er een programma in de maak is waar je wél op het advies van experts kunt rekenen. Toch maar even gaan kijken op www.starcrew.be

    Lijk redelijk Amerikaans. Maar goed, als je dus bij die twintig geselecteerden raakt, krijg je wel viujf coaches op een dienblad aangeboden. Zou dat de keuze voor zo een jobwissel vergemakkelijken?

    En de volgende vraag dient zich dan ook alweer aan: als je echt alles mag kiezen waarover je ooit drommde, voor welke droomjob zou je dan gaan?

De commentaren zijn gesloten.