• Menu

    Aan alle mensen die mijn blogje de laatste tijd flauw, zonder inspiratie of niet meer sprankelend noemen: mijn leven is momenteel iets té sprankelend en ik kom er niet meer toe om het op blog te zetten...

    Toch een klein nieuwtje: deze avond kook ik en wordt het het volgende:
    Kleine quiche met kersttomaten (klik op het gerechtje...). Mjammie!

  • Statistieken

    Bij gebrek aan deftige inspiratie, laat ik jullie eens meegenieten hoe de gemiddelde google-gebruiker bij mijn blogje terecht komt...

     Stats

    De man (of wieweet vrouw...) die zijn schaamhaar wil scheren heeft het in ieder geval op vele manieren proberen op te zoeken, maar is (ocharme) steeds weer bij mij terecht gekomen. Benieuwd of hij nadien zijn "verhaal geschoren lekker gevoel" ook kwijt kon. En heeft trouwens iemand al "griekse sex afbeeldingen" bij mij gevonden?

    "Werken bij lidl" is niet mijn specialiteit, maar toch kom je ook dan bij mij terecht blijkbaar. En wie zou in godsnaam "thomas pink" zijn? Zou de persoon die "parking sex" zocht bij mij aan zijn gerief gekomen zijn? En wat was hij/zij in feite écht aan het zoeken was.

    Toch ben ik blij dat mensen die "recht op eigen mening" of "relatie zonder verliefdheid" opzoeken toch nog bij mij terecht komen...

  • Op algemeen verzoek...

    Vorige week had ik dus de kans om naar het lang aangekondigde concert van Clouseau te gaan. Ze speelden voor de gelegenheid volledig unplugged (of het leek toch zo) en zouden hun top10 brengen. Deze top10 was verkozen door luisteraars en kijkers van enkele geselecteerde media-kanalen.

    En ik moet toegeven: ze hebben fameus van jetje gegeven. De broertjes schenen er maar niet genoeg van te krijgen.

    Eerst hebben ze hun top 10 gespeeld. Niet in de juiste volgorde, maar dat is hen vergeven want hun nummer 1 was niet bepaald hét partynummer om een concert mee te eindigen (Afscheid van een vriend). De zaal zat gezellig (iets te) vol, waarbij sommige mensen het ongeluk hadden om de hele tijd te moeten rechtstaan. En aangezien het een optreden was dat ook live via radio en nadien op TV zou komen, betekent dat uiteraard dat er zo nu en dan stevig moest gewacht worden.

    07-11-15 Clouseau012-

    Het moet gezegd, de zaal zag er super uit, Koen en Kris hadden er zin in, de drummer zag er lekker uit (al zou ik zijn staartje graag afgeknipt hebben) en de ambiance zat erin. Al denk ik wel dat het nóg leuker zou kunnen geweest zijn. Was het omdat de mensen geïntimideerd waren om plots zo dicht tegen hun idolen te staan of waren ze een beetje té fel onder de indruk van de instructie's van de productieleidster, maar ik vond dat het toch niet écht volle ambiance was.

    In ieder geval, de échte fans hebben waar voor hun geld (bij wijze van spreken dan, want het geheel was gratis) gekregen. Na de opnames van de top10, hebben beide broers een exemplaar van hun laatste cd uit het publiek geplukt en zijn ze systematisch alle nummers die ze nog niet gespeeld hadden van hun dubbelCD (!) beginnen te spelen. JukeBox Clouseau dus. De fans keken ernaar en snoepten!

    Terwijl ik daar zo tussen dat publiek zat, heb ik mijn ogen eens goed de kost gegeven. Zo kon ik mij niet van de indruk ontdoen dat de bleke jeans van Koen nét iets te klein was. Zou hij dit doen om zijn vrouwelijke fans te paaien(wat in mijn ogen niet gelukt is, want ik vond het niet flatterend), of koopt Valerieke (de styliste, btw) zijn broekskes te klein, of doet ze (of haar huishoudster) de was te warm?

    Het publiek bestond voornamelijk uit enthousiaste madammen. Toch heb ik ook enkele mannen gezien, die waarschijnlijk door hun vrouw meegesleurd zijn. Kwestie van in putteke Brussel niet alleen te moeten rondlopen waarschijnlijk.
    Eén koppeltje sprong er wat mij betreft toch uit. Ze zaten gezellig gekneld tussen de boxen en een assistent-camera-man. Hij zat strak in het pak en zag er mooi afgeborsteld uit (buiten zijn foute bruine schoenen...), en zij had voor de gelegenheid een sexy "little black dress" aangetrokken. Ze zagen er met hun twee uit als om door een ringetje te halen. Héél het concert lang (en geloof me: dat was lang) hebben ze elkaars handen of knie zitten strelen, elkaar lief in de ogen gekeken, samen luidkeels meegezongen en verliefd zitten gluren naar elkaar. Ik stel mij dan voor dat dit een vrij recent koppel is, want ze leken zoooo verliefd. Langs de andere kant, als dit een stel is dat al vele jaren samen is, en zelfs (wieweet...) met kindjes, dan hebben ze het toch écht wel super voor elkaar. Als de liefde na zovele jaren nog zo overduidelijk aanwezig is, dan moet dat toch super zijn.

    Het viel mij trouwens op dat ze tijdens het liedje "Daar gaat ze" soms heel veelbetekenend naar elkaar keken. Hij keek plagend naar haar en zij moest er steeds even mee lachen. Ik heb er mijn hoofd al over gebroken wat dat zou kunnen betekenen, aangezien de tekst toch niet zo positief is hé...

    En voor diegenen die het zich nu afvragen: neen, ik ben nog steeds geen Clouseau-fan...

  • Intiemer

    200261124-001Wat gebeurt er als je twee madammen samen zet die nét iets te veel gedronken hebben? Juist, ze beginnen onnozele praat uit te slaan. Zo dus ook een tijdje terug, toen ik met mijn goeie vriendin Siska op café zat...

    Op één of ander manier waren we terecht gekomen bij het onderwerp orale sex. Het ging er namelijk over dat we vrijen op zich uiteraard wel heel intiem vinden, maar dat orale sex nóg intiemer is. Als je dan in een leuke sfeer aan het giechelen bent over zoiets, dan komen er zo af en toe wel eens uitspraken boven die je normaalgezien niet zou doen.

    Zo waren we niet lang daarna aan het giechelen over "goeie" en "slechte" orale sex. En hoe dat dan is bij mannen. En hoe dat dan voelt voor mannen. En of we slikken. En of het leuk is om te slikken. En of er truukjes zijn om dat dan wel leuk te maken (tip van Siska: doe dat gewoon onder de douche, maar zie dat je niet verdrinkt ;)).

    Jawadde, ik denk dat meerdere mannen fameus rooie oortjes zouden gekregen hebben als ze ons bezig hadden gehoord.

    In ieder geval, ik hou er wel van, krijgen én geven. Al moet ik toegeven dat ook ik dat een stapje verder vind dan "gewoon vrijen", vooralhet "krijgen". Tenslotte zit de man er dan toch ook wel écht met zijne neus op hé. Letterlijk en figuurlijk. En ik kan mij ook niet inbeelden dat dat altijd zo smakelijk moet zijn. En krijgt een man daar dan gene stijve nek van?
    Trouwens, ik vind het ook zo'n beetje raar in de zin dat een man dan enkel voldoening van zijn "inspanning" heeft door de reactie van de vrouw. Maar wil dat dan zeggen dat je daar dan moet liggen kronkelen en gillen? Niet bepaald mijne stijl. Als je daar gewoon geweldig ligt te genieten, dan weet hij toch niet dat "het" goed is.

    Het lijkt mij vooral iets om te doen met een partner die je al goed kent. En al lang kent. Volgens mij kan het bijna niet super zijn bij een eerste vrij-partij. Toch zeker niet bij mij, want ik heb dan nog de nodige schroom te overwinnen. En die geweldige gedachten (smaakt dat wel? vindt hij dit wel leuk? weet hij wel dat ik het leuk vind? zie ik er van daaruit wel ok uit? duurt het niet te lang voor hem?...) zijn niet bepaald bevordelijk voor het genieten-gehalte. En dan moet die arme schat daar beneden nóg beter zijn best doen om je super te laten genieten.

    Och, ik beter wat meer denken aan iets wat iemand mij laatst zei: "probeer toch af en toe eens wat meer gewoon te genieten" en mij niet zo van die vragen stellen...

  • Luxe-situatie, maar onhoudbaar

    Hoe kan het in godsnaam dat ik momenteel drie mannen in mijn leven heb, die alle 3 staan te trappelen om hun leven met mij verder te zetten. Versta mij niet verkeerd: ik zeg dat op geen enkele manier al opscheppend. Ik moet zeggen dat dat zelfs niet eens mijn ego streelt.

    Er is mijn ventje. Hij staat uiteraard bij mij op de eerste plaats. Toch hebben we enkele dagen geleden (eindelijk) een serieus gesprek gehad waarin ik hem heb gezegd dat er bij mij al enkele maanden absoluut geen gevoelens (verder dan vriendschap en genegenheid) meer zijn voor hem. Hij reageerde daar enorm raar op. In eerste instantie zou ik zeggen dat hij dat volledig aan het bagatelliseren was. Het leek alsof hij het wilde afdoen als een “mindere fase”, die volgens hem absoluut zou voorbij gaan. “Nadien” zou alles weer beter gaan. Omdat ik uiteraard de ernst van de zaak wilde benadrukken heb ik enkele uitspraken gedaan die in feite heel cru zijn. Ik heb hem absoluut niet willen beledigen, maar ik kon niet anders dan hem zeggen dat ik geen verliefd gevoel meer heb als ik hem zie. En niet alleen af en toe niet meer, maar gewoon nooit meer.

    Ik heb hem wel 20 keer gezegd dat er geen man is die beter voor mij zal zorgen als hij, maar dat ik die zorg niet meer zo fel nodig heb als in de beginperiode van onze relatie. Het lijkt alsof hij mij op één of andere manier klein wil houden, zodat het voor hem heel duidelijk is wat onze onderlinge verhoudingen zijn. Ondertussen ben ik echter geëvolueerd naar een (iets) sterker persoon en heb ik vooral nood aan verbondenheid. Niet meer zozeer aan steun en zorg.

    Voor hem is dat uiteraard niet gemakkelijk hé. Uiteindelijk heeft hij er zo hard voor geknokt om mij uit een diep dal te halen en als ik daar dan eindelijk uit ben, dan keer ik dat terug in zijn gezicht en zeg ik dat hij mij een gelijkwaardige positie moet geven in onze relatie…
    In ieder geval, hij is (hoop en denk ik) ondertussen toch wel overtuigd van de ernst van de situatie. Hopelijk geraken we er in de toekomst uit. 
    Wat het uiteraard niet gemakkelijker maakt is dat er ondertussen nog twee andere mannen in mijn hoofd zitten. Seppe en Sander. Ik weet dat er weinigen zullen zijn die dit zullen snappen, laat staan er begrip voor hebben, maar beide heerschappen zitten in mijn hart, Seppe zelfs al jaaaaaaaaaren. Hij heeft ondertussen ook het recht om aan zijn eigen leven te kunnen verder werken. Zo lang hij nog hoop heeft op “iets” tussen ons, kan/wil hij dat niet. En dat begrijp ik ook wel.
    Het is dus voor hem ook belangrijk nieuws dat ik eindelijk een inhoudsvol gesprek heb kunnen hebben met mijn ventje. Hij vraagt niet om mijn huidige relatie stop te zetten, hij vraagt duidelijkheid. En die kon ik hem tot voor kort niet geven. 

    En dan hebben we nog Sander. Ik had het niet voor mogelijk gehouden dat ik er nog in zou slagen om nóg gevoelens te krijgen voor een andere man. Sander ken ik ook al heel lang, heb ik ook altijd wel speciaal gevonden, maar is zo’n vriend waarvan je denkt dat er misschien wel een speciale vonk is, maar absoluut niets meer. Had hij niet in een vrij benevelde bui enkele weken terug zijn hart op zijn tong gehad, dan had ik nu niet eens geweten dat hij wel wat meer ziet in mij.Hij slooft zich voortdurend uit om mij te zeggen dat ik nog te jong ben om in een relatie te blijven waar geen warme gevoelens zijn. Hij moet ook absoluut niet hebben van mijn ventje en zegt dat dan ook meermaals. Dat werkt eerlijk gezegd eerder tegen hem, dan voor hem. 

    Tel daarbij nog eens de gespannen sfeer op mijn huidige werk, door mijn vertrek én de spanning over mijn nieuwe werk (ga ik dat wel kunnen, heb ik de juiste beslissing genomen, ga ik er geen spijt van krijgen?...), een overspannen moeder die je verdenkt van samenzweren met mijn vader tegen haar en een vrij diepgaande vermoeidheid en je zal ongeveer weten in welke staat ik momenteel ben. 

    En voor de mensen die nu al staan te popelen om kritiek te spuien: who cares, ik wilde dit gewoon even voor mezelf op papier zetten en ga nu eens TOTAAL geen rekening houden met jullie opmerkingen, aangezien ik 100% zeker weet dat ik hier niet het volledige plaatje heb kunnen schetsen, waardoor kritiek toch zowiezo ongefundeerd is.
  • Wereldnieuws

    Ik las een berichtje waardoor mijn dagje nét even beter werd.

    Vrouwen met rondingen zijn slimmer

    Vrouwen met een zandloperfiguur zijn intelligenter en krijgen slimmere kinderen dan vrouwen zonder rondingen. Onderzoekers van de Amerikaanse universiteiten van Pittsburg en Californië bestudeerden gegevens over 16.000 vrouwen en meisjes, waarbij hun vormen en de resultaten van IQ-testen naast elkaar werden gelegd. Daaruit blijkt dat vrouwen bij wie het verschil in centimeters tussen de omvang van het middel en de heupen het grootst is, op de IQ-testen het beste scoorden en dat dit ook zo was bij hun kinderen.

    Het lichaamsgewicht speelt geen rol, wel de verhouding tussen taille en heupen, die idealiter tussen 0,6 en 0,7 moet liggen. Het vet op heupen en dijen bevat grotere hoeveelheden omega3-zuur bevat, dat een zeer belangrijke rol speelt bij de ontwikkeling van de hersens tijdens de zwangerschap. (belga) 

    Het is dus niet alleen wetenschappelijk bewezen dat ik slimmer ben, mijn kinderen worden zelfs ook nog eens slimmer dan gemiddeld.
    En ik maar mijn best doen om te vermageren... Zo zie je maar, voor niks nodig! :)

  • Aan de clouseau-fans

    Voor alle duidelijkheid: ik ga met mijn zus naar dat concert.

    En neen, het heeft geen zin om mij mailtjes te sturen want:
    - Ik verkoop de tickets niet
    - Ik ken niemand die nog tickets heeft waar hij/zij vanaf wil
    - Ik kan niets vertellen over de "geheime locatie"
    - Ik ken ook niemand die een goed woordje kan doen om nog iemand binnen te laten.

    Dus: ik kan je niet helpen...

  • Meisjes en hun auto

    imagesIk verander dus van werk en bijgevolg ook van auto.

    Op mijn huidige werk heb ik momenteel een "chique vwatuur" ter beschikking. Onze baas is nogal auto-minded en kijkt niet op een eurocent meer of minder om ons wieltjes onder ons gat te steken. Op de oprit en de parking van ons bedrijfje staan een aantal blitse SUV's opgesteld in slagorde, aangevuld met enkele cabrio's. Inderdaad mensen, en dit zijn dus firma-wagens, stel je voor.

    Ik roep al een tijdje van de daken dat mij dat "allemaal niets doet", "dat ik met gelijk wat dat bolt wil rijden", "dat het in feite schandalig is dat iedereen de mond vol heeft van het milieu, maar dat wij met zo'n bakken rijden" en "dat klanten altijd rare ogen trekken als we met zo nen dikke oto op hun parking rijden". Bon, tot daar het stoer doen.

    Vol goeie moed ben ik ondertussen met het budget dat ik ter beschikking krijg van mijn nieuwe werkgever naar verschillende garages getrokken, in de volle overtuiging een "gewone auto" uit te kiezen. Om uiteraard te merken dat ik er op 1 ding zal op achteruit gaan in mijn nieuwe job, nl. het prestige van mijn auto.

    Aangezien ik zo hoog van de toren heb geblazen dat een auto voor mij niet belangrijk is, zou mij dat in feite niets moeten doen. Ik zou vlotjes mijn luxewagen, mét gps, leren zetels, stoelverwarming, extra grote koffer, airco, en van het juiste trendy merk moeten omwisselen voor een modale gezinswagen met gewone zetelbekleding, tomtom gps-ke op de voorruit gekleefd en zonder enige vorm van extra luxe.

    En daar heb ik het dus blijkbaar, ondanks mezelf, moeilijk mee. Ik ben momenteel zelfs al zo dwaas aan het redeneren dat ik naar mijn huidige garage zou willen stappen om te onderhandelen over de prijs van nét dezelfde auto als diegene die ik nu heb. Ja, inderdaad, die veel te grote, veel te bombastische, veel te luxe auto. Shame on me.

    De realiteit van de centjes zal mij wel terugbrengen tot de modale wagen. En ik mag daar absoluut niet over klagen, aangezien dat dat al meer is dan sommige mensen met een véél belangrijkere job dan ik (zoals verpleegsters, onderwijzers, brandweermannen,... ) die dagelijks met een klein tufke, dat ze zelf betalen, heen en weer moeten rijden.

    Ik moet alleen vaststellen dat mijn macho-gehalte blijkbaar hoger ligt dan ik zelf had gedacht. Of hoe een vrouw toch af en toe ook kan genieten van met dé juiste auto te rijden. :)

  • Toppie

    De titel slaat totaal op niets, maar het hoepsiepoepsie woord kwam plots in mij op. Niet dat het zo'n leuke dag is geweest trouwens. We hebben een héél lastige beslissing genomen ivm een stagiaire, mijn situatie (ontslagnemend...) begint ambetant te worden hier, ik worstel (alweer, kweetet) met mezelf, ik heb (nu al...) last van de donkere dagen én mijn humeur is om af te schieten.

    Niets toppie dus, maar kom.

    Ah ja, voor de goede verstaander: ik heb iemand gezocht die met mij mee wil op date naar Clouseau en haar gevonden in de persoon van mijn zus. Had is gezegd dat ik met een blog-bezoeker wegwilde? ;)

  • Clouseau Unplugged

    imagesHoewel ik in feite opgegroeid ben met Clouseau, is dat nooit echt mijne muziek geweest. Ik vind Koen gene knappe gast, en in feite ook niet sympathiek overkomen. Ik ben nog nooit naar een sportpaleis-concert geweest, en ben steeds nogal lacherig over de titel die ze hun concertreeks geven. Ik ben in blijde verwachting van een jaar waarin ze gaan voor Clouseau Ondersteboven. Misschien dat ik dan toch eens een ticketje zal gaan kopen.

    Terwijl ik nummers als "heb ik ooit gezegd" en "altijd heb ik je lief" best aangenaam vind (zonder meer...), verzet ik de radio als ik de meezingers van tegenwoordig hoor. "Kom erbij en dahahahahans" of "het zit vanbieieieieienen" geven mij gewoonweg kippenvel. Van walging, ter verduidelijking.

    Ik ben uitgenodigd om binnenkort naar een "speciaal unplugged concert" te gaan kijken op een "geheime locatie". En daar ga ik nu toch eens naartoe gaan si. Het lijkt mij wel wat om de mannen eens écht hun ding te zien doen, zonder toeters en bellen en met maar 200 man voor hunne neus in plaats van 15.000. En ik weet zelfs al waar die "geheime locatie" is, waardoor ik eerlijk gezegd wel benieuwd ben hoe ze het er daar vanaf gaan brengen.
    En laat ons wel weten: of je de muziek nu graag hoort of niet, je staat geen 20 jaar aan de top als je er niets van kan hé.

    In ieder geval, aangezien mijn ventje dan voor zijn werk in 't buitenland zit, ben ik nog op zoek naar een date voor die avond. Is er iemand bereid een uurtje clouseau met mij uit te zitten? ;)

  • Changes

    200552988-003Het was een weekend van veranderingen. Het is bewezen: a-woman kan het, ze kan beslissingen nemen...

    Wat heb ik zoal besloten:

    - Op donderdag heb ik op 10 minuten tijd (!!) een supersuper mooi jurkje gekocht, voor 2 keer niks! Het gekoesterde lapje stof zal nu in mijn kleerkast blijven hangen tot d-day. Oftewel: het huwelijk van een goeie vriend binnenkort.

    - Op vrijdag heb ik besloten in te gaan op een job-aanbieding. Ergens in december zal ik dus mijn oude vertrouwde bureau'ke wisselen voor een blitse bureau in een nog blitsere firma. Er wordt van mij verwacht dat ik een nieuwe afdeling opstart, in een latere fase nog wat mensen zou aanwerven en een lijn trek in het beleid van de nieuwe afdeling. Op termijn zou ik dan meer en meer beleidsmatig kunnen werken en de concrete uitwerking van verschillende projecten aan anderen overlaten. Delegeren dus :) In ieder geval, ik was toe aan een nieuwe uitdaging en deze kwam net op tijd in mijn schoot gevallen.

    - Op zaterdag heb ik besloten mezelf nog eens volledig te laten gaan. Lola en ik trokken, volledig opgetut, op jacht naar plezier (ik vooral) en mannen (Lola vooral), naar een compleet foute tent. Plezier hebben we ruimschoots gevonden, mannen ook, al liep de witte raaf die speciaal voor SuperLola gemaakt was er spijtig genoeg niet rond. In ieder geval, toen Lola eindelijk naar haar horloge wilde kijken, was het 6u al gepasseerd... Nogal een geluk dat het winter is, want ik haat het om buiten te komen na een nachtje stappen en te merken dat de vogeltjes al vollop aan het fluiten zijn en dat het daglicht er al stilletjesaan doorkomt.

    - Zondag ben ik uiteindelijk toch naar Kato gegaan. Met hele kleine oogjes en iets dat lijkt op een kater (al moet ik er voor de volledigheid aan toevoegen dat ik enkel water en cola light drink, maar katers krijg je dus ook van té laat uitgaan blijkbaar).
    Het was er best gezellig, al had ik de hele tijd een beetje een ongemakkelijk gevoel. Was het omdat het mij (ondanks mezelf) toch wel raakt als ik een gelukkig gezinnetje met 3 prachtige kids zie? Of omdat het wat raar is om terug met ons 3 te zijn, terwijl ik tegenwoordig heel veel van Lola zie, maar Kato bijna niet meer? Of misschien omdat ik mij gewoon niet 100% goed voelde in de situatie...
    In ieder geval, Kato's supertoffe man heeft zichzelf op een weinig subtiele (maar sympathieke ;)) manier uitgenodigd bij ons thuis. Aangezien mijn ventje een superkok is, hebben wij wel meer zo'n sollicitatie's :). Binnenkort spreken we nog eens af. Ik zal er dan voor zorgen dat ik uitgeslapen ben (dat helpt al, denk ik ;)) en dat ik meer op mijn gemak ben (maar dat zal lukken, aangezien ik dan thuis ben).

    - Ah, en dan heb ik nog iets uitgespookt dit verlengd weekend. Ik ben zaterdagavond eerst langs Sander thuis gepassseerd, alvorens op stap te gaan. Het was een ontnuchtering om te zien dat hij in feite nog enorm studentikoos leeft. Ah ja, ne man alleen. ;)
    Niet dat dat niet goed is uiteraard, maar in mijn fantasie was hij al zo ongeveer dé perfecte man geworden. Dat heb je dan hé, met een vrouw die te veel nadenkt voor haar eigen goed.
    In ieder geval: we hebben toch even heel goed kunnen babbelen. Ik heb ontdekt dat hij in feite nog volledig met zijn ex-vriendin in zijn hoofd zit en dat die daar ook niet zo snel zal uitgaan. Al heeft hij dat zelf absoluut niet door. Ondertussen maakt hij zichzelf wijs dat ik misschien wel dé perfecte opvolgster zou kunnen zijn, maar dat is zowiezo geen goed idee. Allereerst al omdat ik geen enkele reden zie om mijn ventje voor hem in de steek te laten, maar puur rationeel ook omdat hij er niet klaar voor is en ik nog veeeeeele minder (als ik dat al zou willen zijn). Het is alleen wel vervelend om nu in zo'n situatie te zitten met een goeie vriend. Langs één kant hoop ik dat we "normaal" tegen elkaar zullen kunnen blijven doen, langs de andere kant zal dat niet simpel zijn. Ook al niet omdat hij binnenkort meegaat op een vriendenweekend...

    Maar bon, een groot succes dus in feite, het vorige weekend: a-woman heeft zowaar beslissingen genomen. Ook al waren dat dan absoluut niet altijd de juiste beslissingen, het doet met goed te weten dat ik het kan. En dat ik bereid ben met de consequentie van een eventueel verkeerde beslissing te leven...