• Ik voel me...

    ... tralalalalalaaaaa!!!

    En dat zelfs door mijn werk... Ik heb namelijk een supertof, superleuk, superplezant project gekregen, waarvan ik niet kan wachten om er mijn tanden in te zetten. Uiteraard gaat het niet altijd simpel zijn en uiteraard ga ik nog wel eens vloeken, maar kben er nu al zeker van dat het eindresultaat alles waard gaat zijn.

    Jongens jongens, wat zou ik hier graag uitschreeuwen wat het is, maar spijtig genoeg zou er dan van anonimiteit nog weinig sprake zijn.

    Dus, be happy voor mij, want kheb er zin in!

  • [wijvenweek] huishouden

    ww_logo_120x120"Wacht maar, later, dan zal je alles zelf moeten doen! De gevleugelde woorden van mijn moeder die alweer net niet haar benen brak bij het binnenstappen van mijn (ter verdediging: piepkleine) kamertje dat tot de nok gevuld was met brol. En met brol, bedoel ik brol... Ik was toen ook al bezig met 101 activiteiten waar ik veel liever energie in stak dan mijn kamer op orde te houden en die activiteiten vergden blijkbaar het verzamelen van veel "gerief". Dan hebben we het over veel boeken, kledij, overlevingsrantsoenen (en de overblijfselen ervan), platen, cassetjes, schoenen (voor alle gelegenheden), schoolgerief, knutselgerief, mappen en boeken vol activiteiten voor jeugdwerking, muziekinstrumenten, ... Voeg daar nog enkele verzamelingen aan toe (kattenbeeldjes, parfumflesjes, zeepjes, valiesjes,...) en je kan je ongeveer inbeelden hoe mijn 10 m² eruit zag.

    En nu is het dus zover, nu heb ik dus "mijn huis". En eerlijk gezegd, ik dank diene hierboven op mijn blote knietjes dat mijn ventje en ik de financiële ruimte hebben om ons wat externe hulp te kunnen permitteren. Elke week komt Daniëlle ons appartementje op 4u tijd uitmesten en ben ik steeds weer aangenaam verrast dat ze er niet iets extra's heeft bijgedaan. Ruiten kuisen, frigo uitpoetsen, badkamer eens helemaal van boven tot onder doen, de traphal onder handen nemen,... dat heb ik allemaal nog nooit moeten doen, sinds ik verhuisd ben. De afwas wordt ook gedaan door de geweldige uitvinding: afwasmachien.

    De was & strijk doe ik wel zelf. En dat is met mijne wasmaker in huis geen sinecure. Maar kom, ik zei het hem gisteren nog, als dat zijn enige foutje is, valt dat allemaal nog goed mee.

    Dus, lieve mensen, als jullie graag eens op het onverwachtte op bezoek komen ten huize a-woman, is er maar 1 optie, namelijk vrijdagavond. Dan is de poetsvrouw nl. gepasseerd en kan ik met mijn hand op mijn hart zeggen dat het toonbaar is. Vanaf zaterdagochtend is het alweer om zeep. Al zitten mijn snoezige haarballen daar natuurlijk ook voor veel tussen...

    En mijn moeder? Tja, die knijpt gewoon een oogje toe en ik zie haar het hare ervan denken. En ik trek het mij niet aan. Het is namelijk ons huis en ik heb altijd wel iets beters te doen dan een stofzuiger of spons vast te pakken... Al is het maar languit in de zetel naar een "geweldige" aflevering van "de man van Phaedra" kijken...

  • [wijvenweek] Mannen

    ww_logo_120x120Ik herinner mij nog levendig wanneer ik als kleine meid begon door te hebben dat vrouwen anders zijn dan mannen. Zo liep ik als meisje van een jaar of 6 in ons dorp rond op de veelbezochtte ambachtenmarkt. Mijn moeder deed er een demonstratie pottenbakken (of zoiets, dat weet ik in feite niet meer goed). Naast haar kraamke zat er een man figuurtjes te slaan in leren bandjes. Dat ging van naamkes, tot leuke dierenprints. Ik vond dat wel leuk, en wilde dat graag hebben. Ik heb naar die man staan kijken en hem info gevraagd (als 6-jarige dus...) tot ik een leuke halsketting zomaar kreeg. Ik besefte toen héél goed dat ik dat gedaan had gekregen door iets wat ik later als een soort van manipulatie zou omschrijven.

    En toen is het alleen maar van kwaad naar erger gegaan. Ik heb vanaf die leeftijd de kunst van het flirten met mannen alleen maar geperfectioneerd, tot ik nu op het punt sta dat ik er vrij zeker van ben dat door mijn mix van onschuldig oogknipperen, een elementje "dom blondje" en vooral héél veel bewondering tonen, dat ik de gemiddelde politie-agent, ticketscheurder, parkeerwachter, buitenwipper, gadgetboer, ... kan overtuigen nét dat specialleke te doen wat ze normaalgezien niet doen. Hihi... :)
    Uiteraard lukt dat niet altijd, dat zou nogal bizar zijn, maar ik moet zeggen dat ik toch al meermaals bij mezelf gedacht heb: wow, wat is het leuk een slimme vrouw te zijn. ;)

    Mannen zijn zo zalig hé! Ik zou niet zonder hen kunnen. Ze kunnen je zo geweldig beschermd laten voelen en dat alleen maar door hun armen rond je te slaan. Vaak kijken mannen ook met een mix van bewondering en verwondering naar de rare beestjes die wij vrouwen zijn.

    Ik ben de mannen in mijn leven dan ook stuk voor stuk dankbaar. Mijn vader, mijn broers, mijn ex-lieven, mijn neven & nonkels, grootvaders, klasgenoten, collega's,... dat ze mij dagelijks laten zien dat het super is een vrouw te zijn.

  • Belabberd

    Jawadde, een mens kan zich toch belabberd voelen. Ik had nog zo uitgekeken naar het lange weekend en ik had gigantisch veel plannen, maar het heeft niet zo mogen zijn.

    Wat scheelt er met mij? Wel, mijn linkerkant is ziek, terwijl mijn rechterkant kiplekker is. En inderdaad, beste menschen, ik had ook nooit gedacht dat zoiets kon. Ik heb links pijn aan mijn keel, hoofd, oren en mijn linkerneusgat lijkt zo lek als een zeef. Een collega maakte zelfs een opmerking over het feit dat mijn ene kaak knalrood was, terwijl de andere spierwit blijft. Spijtig genoeg is het mottige gevoel links wel verantwoordelijk voor een algeheel vreselijk gevoel.

    Dus, ik vrees dat ik het hier op mijn werk niet lang ga uithouden vandaag. Ook al omdat ik mijn collega's niet wil aansteken. Dus, heb een beetje compassie met mij, dat doet me goed ;)

    ww_banner_500x150

    En ik had nog zo graag mee gedaan met de wijvenweek. Dan had ik het nu moeten hebben over shoppen. En eerlijk gezegd, daar heb ik nog héééél wat over te vertellen, dus ik hou het tegoe!

  • Ongeloof...

    _ACE0100 (3)Een tijdje geleden won ik een wedstrijd. Ik kreeg als cadeau een fotoreportage van mezelf. Hoewel ik daar in het begin écht heel blij mee was, begon ik op den duur toch te twijfelen. Het gevoel om daar zo helemaal alleen te moeten gaan staan, terwijl een wildvreemde mens met een camera op mijne neus zou staan, overviel me toch wel even.
    Ik zag het plots niet meer zitten, aangezien doembeelden mij voor de ogen kwamen van het feit dat die man dagdagelijks met prachtige modellen mag werken en dat ik dan als doordeweekse madam voor zijn neus zou staan. En ik zou niet weten hoe ik mij moet houden en mijne buik zou te dik zijn en uiteraard zou ik die dag puistjes hebben. Bon, op den duur was ik dus in staat om mijn bejubeld geschenk aan een vriendin cadeau te doen... Maar, kheb mijn stoute (mooie ;)) schoenen aangetrokken en ben toch gegaan. De fragementen van de foto's die je hier ziet zijn er het resultaat van. En ik moet toegeven, ook ik heb vol ongeloof naar die foto's staan kijken. Het is bijna niet te geloven wat mogelijk is met vakkennis en goeie belichting. Bijgevolg: ik ben eeuwig fier op die foto's en die gaan nog lang lang meegaan! :)

  • Het meest sprekende deel van mijn gezicht...

    Op verzoek:

    _ACD0063
     

     

    Trouwens, is het niet eerder de bedoeling dat je cadeau'tjes krijgt in plaats van geeft op een verjaardag? ;)

  • Thank you for 1.000.000 hits!!

    10000001 miljoen... Eén MILJOEN....

    Ik kan hier nu geweldig relativerend beginnen te doen en zeggen dat het allemaal niets voorstelt. En dat vele mensen al na luttele seconden wegzappen van mijn blogje omdat ze zich realiseren niet de verhoopte inhoud te vinden over geweldige onderwerpen zoals "schaamhaar trimmen, paaldansen en/of gedwongen sex met vrouwen".

    Ik moet eerlijk bekennen, het doet me wel iets. 1 miljoen. Alé, mannen (en vrouwen...): 1.000 keer 1.000 klikjes op deze site!! Ik word daar toch wel een beetje euforisch van, menschen.

    Maar... wat ga ik daar nu mee doen, met het heuglijke feit dat er een cijfertje aan mijn teller zal worden toegevoegd? Awel, ik weet het nog niet goed...
    Zou het iemand interesseren om mij nu eens in 't echt te leren kennen? Of wil de winnaar van een eventuele wedstrijd een open doekje krijgen op mijn blogje? Of is een foto van mezelf op deze blog iets waar jullie op zitten te wachten? Of laat ik het gewoon zo voorbij gaan?

    Haasten hé gasten, want het is bijna zover! Yiha!!! 

     

  • Exit mini-chat

    Aangezien diene mini-chat op de rechterkant van mijn blogje enkel dwaze tekstjes opleverde, heb ik die met veel elan in de vuilbak gekieperd. Vanaf nu kan je mij dus best eventjes mailen, of een reactie zetten op een bepaald berichtje.

    Voila, in het kader van "maak jouw leven wat leger, zodat je nieuwe dingen kan doen", is dit een mooie stap ;)

  • Vrijdag

    200540063-001Pfoe, ik ben nu een kleine week terug van ski-verlof en het lijkt alsof het weer eeuwen geleden was. En zoals dat moet met vakantie, is het "the week after" uitzweten op 't werk. Een deel ervan is blijven liggen tot ik terug was en één en ander is er ook nog eens extra bij gekomen. Ik zwelg weer dus. Het is precies alsof ik het nooit ga leren...

    Bon, een weekendje genieten van gezellig nietsdoen en dan kan ik er weer tegen.

    En ik weet het, dit berichtje heeft 0,0 inhoud, maar kheb er gewoon geen zin in. Nah...