• Terug

    Ik ben er weer, en ik heb vastgesteld dat het ondertussen lente is geworden, dat de zomertijd is ingegaan, dat de wereld nog steeds draait en dat ik 1,5 kg ben aangekomen van afgelopen productie.

    Niks speciaals dus.

    Je zou haast niet zeggen dat ik uitgerekend vandaag voor een héél cruciale beslissing in mijn leven sta.

    Wens mij aub doorzettingsvermogen toe!

  • Klaar

    "Kies voor jezelf", zegt collega K. En ook: "je ben klaar met hem, en ook met hem". En ook "je kan iemand pas laten schijnen als je zelf schijnt". En "je gaat ze toch kwetsen, beter nu dan later, want het is niet eerlijk tov hen".

    Heeft hij gelijk? Hoor ik mijn geweten praten?

  • Ventje

    Lees je mijn blogje nog? Wil je weten hoe het met me gaat? Kan ik af en toe laten weten dat ik mij af en toe amuseer, zonder dat je denkt dat ik niet elke minuut met jou in mijn achterhoofd zit?

    Mis je mij ook? Denk je ook aan alle dingen die we sneller hadden moeten onderkennen en aanpakken? Denk je zondagochtend ook aan Amélie, vers zelfgebakken brood, een tikkeneitje uit de tuin van de mama, twee katjes net niet in onze borden en het zonnetje door onze grote ramen?

    Denk jij ook soms: dat moet ik hem/haar vertellen en realiseer je je dan dat dat niet kan? Heb jij ook soms spijt? Spijt van het feit dat we er niets aan hebben gedaan toen we het voelden wegglippen? Spijt van ons? Vind je dat al die jaren verloren jaren zijn? Beteken ik niets meer voor jou?

    Vraag je je af hoe de slaapkamer er momenteel uitziet? Wordt je soms wakker met de gedachte dat ik ernaast lig? Heb je dan spijt dat het niet zo is?

    IK MIS JE!!!

  • To work or not to work...

    Het is weer zover: vanaf volgende week maandag "verdwijn" ik weer van de wereld voor een productie van een kleine maand. Het voordeel daarvan is dat je zooooo fel met 1 ding bezig bent, dat je in feite geen tijd hebt voor iets anders. Of lees: om te piekeren over levensvragen.

    Nadeel is uiteraard dat ik nu notarisbezoeken, verzekeringskwestie's, overzetten van elektriciteits, tv, telefoon, hospitalisatieverzekering, herfinanciering van de lening enzo moet regelen tussen de soep en de patatten. Aangezien Ventje in het verleden bewezen heeft niet over 1 nacht ijs te gaan, vermoed ik dat hij zijn zaakjes allemaal goed op een rijtje heeft en dat ik hier geen goeie beurt aan het maken ben. Ik denk niet dat hij mij "in 't zak" zou zetten, maar ik had het toch allemaal liever een beetje beter opgevolgd. En dan denk ik vb aan meerdere offertes vragen bij banken, serieus uitzoeken of ik die telefoonlijn nu echt wel nodig heb,...
    Ik ben dus maw contracten aan het goedkeuren die ik niet eens deftig bekeken heb.

    Hoe gaat het met mij ondertussen? Wel, ik heb het gevoel dat ik in een heel onreële wereld leef. Het lijkt alsof ik 10 keer per dag in mijn arm moet knijpen of mezelf eraan te herinneren dat hij er niet meer is en ook niet meer zal zijn. Soms flitsen beelden van hoe mijn leven zonder hem zal zijn door mijn hoofd, maar ik wil die nog niet echt in mezelf opnemen.

    Hij komt niet meer terug. Dat weet ik nu wel zeker...

    En ik? Ik ga kapot momenteel.