• Leuke vooruitzichten

    newyorkIk ben van de gelukkigen!!!

    Ik ga 6 dagen naar New York en vlieg dan naar Montréal, alwaar ik nog eens 4 dagen ga rondhossen. En jahaaaa, dat allemaal in superdeluxe stijl, zoals daar zijn: business flights, Sheraton hotelleke alhier en Fairmont hotelleke aldaar. YIHAAAA!!! Val nu allemaal maar in spontane jaloersigheid van uwe stoel en benijd mij big time. Dat zou ik ook doen als ik jou was. Hihi!

    Bon, genoeg opgeschept. Nu hoop ik efkes nederig genoeg over te komen om jullie aan te sporen mij alle gewéldige tips door te geven ivm een tripje naar New York en ook het mij totaal onbekende Montréal. En dan denk ik aan shops (ah ja, ook schoenen natuurlijk), restaurantjes, bars, must see's, must do's, markten, hippe plekken in de stad,...
    Want inderdaad, beide steden zullen mijn voetafdruk voor de aller aller eerste keer mogen/moeten verdragen.

    Alvast bedankt op voorhand, en al hé! Ik zal eens aan jullie denken als ik een Cosmopolitan drink. Of niet ;)

  • 3 Inzichten

    123_teaser_usHet klinkt hoogdravend, maar ik heb ondertussen 3 belangrijke inzichten over mezelf. Lees: inzichten, en dus helaas nog geen oplossingen. Alle begin is moeilijk... Het ambetante is dan nog eens dat die drie dingen met elkaar in strijd liggen en dat dat natuurlijk niet helpt om 'teen en 'tander uit te werken.
    Maar, aangezien ik nogal eens gemakkelijk aha-erlebnissen heb, die ik nadien weer even vlotjes vergeet, heb ik er nu toch maar eens voor gekozen om ze te noteren. Dus:

    1. Altijd twijfelen
    Ik kan niet beslissen. Dat is wel al duidelijk. Enfin, dat is in feite zelfs niet eens helemaal waar, het moet eerder zijn: ik kan niet beslissen als ik niet alle opties ken. En dat is nogal moeilijk in vb: wel of geen kind (de ene situatie ken ik, de andere niet), woonplaats (inderdaad, ik ken niet alle plekken op de wereld, dus ik ken niet alle opties), beroep (kheb er nog maar 1tje geprobeerd, vele andere jobs lijken mij echter ook GEWELDIG),... "Simpelere" dingen zoals het kiezen van een vakantieplaats, perfecte outfit kopen, ... gaan iets gemakkelijker omdat ik voor mezelf uit ondervinden ondertussen weet dat ik er uiteindelijke altijd wel ok van ben geworden.
    Andere mensen denken dus dat ik vreselijk besluitloos ben, maar het is in feite gewoon zo dat ik beslissingen uitstel tot ik het gevoel heb genoeg (of idealiter: alle) opties ken. En ja ok, ik weet het met mijn verstand ook wel: niet beslissen is ook beslissen om niet te beslissen...
    Dus, dat is mijn werkpuntje 1 (zoals ze op mijn werk zouden zegggen).

    2. Altijd het beste
    Ik heb er geen idee van, van waar het komt (maakt ook niet uit), maar ik heb er blijkbaar mijn levensmissie van gemaakt om in alles het beste te willen. En neen, niet het beste volgens mezelf, maar het beste volgens anderen en dus daarna ook voor mezelf.
    En dan heb ik het over: een speciale job waar iedereen (of toch velen) mij om benijden, de mooiste kledij (hell, ik heb 2 jaar avondles kleur- en stijl gevolgd om daar zeker van te zijn), het meest fascinerende en knapste lief, de meest uitbundige en speciale hobby's (tja, kheb dus leren boarden en duiken dit jaar...), de tofste familie (maar dat is nog eens écht zo ook ;)), het mooiste én goedkoopste appartement, de leukste én meest gelezen blog onder de vrouwenblogs,...
    En het bizarre van de affaire is dat ik mij ondertussen (helaas) al lang de vraag niet meer stel of ik dat allemaal zelf wel wil. Mocht dit dus wel zo zijn (maar dat weet ik dus niet), dan is er geen vuiltje aan de lucht. Dan is dit gewoon gezonde ambitie en het uitstippelen van een leuk leven. Maar, als ik mij weeral bedenk dat ik in mijn job geen sikkepit verschil maak in de maatschappij, dan kriebelt er toch een fameuze ontevredenheid. Dus, is dit weer twijfel (zie puntje 1), of is dit het beste willen (zie puntje 2) of vind ik alweer niet dat ik dat waard ben/verdien (zie volgend puntje).
    Dus, dat is werkpunt 2 (tnx boss...)

    3. Altijd mezelf relativeren
    Diegenen die mij slechts oppervlakkig kennen zullen hier stijl van achterover vallen, maar ik heb (werd mij op gewezen door mijn badmeester/therapeut) een huizenhoog probleem met mijn eigenwaarde. Ik hou (naar 't schijnt) niet van mezelf. En dat uit zich in het eindeloos doodrelativeren van mezelf.
    Concreet voorbeeldje: toen ik laatst aan mijn therapeut vertelde dat ik mij immens goed heb gevoeld toen ik (2 keer) bovenop een 4.000-er was geraakt in Zwitserland, deed ik mijn prestatie onmiddellijk af met: "maar ja, ik had dan ook de allerlichtste rugzak en ik heb gezorgd voor het beste plekje, namelijk meteen na de gids, in de rij naar de top".
    Baf, weg het topmoment, weg de prestatie.
    En dus moet ik van mezelf leren houden. Leren aanvaarden dat mensen dingen voor mij willen doen omdat ze dat gewoon voor mij (voor mij hé...) willen doen. En dat ik de dingen die ik presteer ook gewoon aan mezelf mag wijten en daarom niet aan de omstandigheden, toevalligheden of mogelijkheden die er toen toevallig waren.
    Waarbij we dus aan werkpunt 3 zitten.

    Heeft trouwens iemand gemerkt dat de 3 puntjes ook in constant conflict zijn met elkaar? Ne mens zou van minder schizofreen worden...

    Bon, kweetet, tis een bizar stukje geworden. Maar dit heb ik nu eens écht geschreven voor mezelf si. En niet voor de complimentjes en/of reacties van jullie.

    Nah! ;)

  • In navolging van Flair

    Hey, het is ok om... (enfin, toch volgens mij)

    ... te zeggen heel ruimdenkend te zijn, maar hem toch liever niet op toilet zien zitten
    ... bergbotinnes te kopen die mooi zijn (en dus niet alleen maar praktisch)
    ... geen zin te hebben in het zwieren met de witte zakdoek op Conemarra, maar het toch maar te doen omdat de schoonmoeder boos naar je kijkt.
    ... te beweren heel goed FR/ENG of DTS te spreken, maar toch steeds weer een vertaalprogramma te zoeken bij elke klein woordje.
    ... stiekem fier te zijn als bouwvakkers je nafluiten. Yeah, I still got it! :)
    ... de ex van jouw ex nog steeds een kip te vinden. Ook al snap je ondertussen waarom de ex van de ex is weg gegaan
    ... telkens opnieuw te beweren dat hij niet beseft hoeveel plaats bh's en bikini's innemen in de valies
    ... om jaloers te zijn op de vriendin die wél de moed vindt om op dieet te gaan.
    ... om te vinden dat iedereen meer het openbaar vervoer en de fiets moet nemen, maar zelf in de auto springen om naar de bakker te gaan, 150m verder
    ... te zeggen dat je ook niet weet wie het is als je zelf een stinkepr.. gelaten hebt.
    ... om boos te zijn als iemand suggereert dat het "de tijd van de maand is zeker?", als dat ook echt zo is
    ... om toch maar die milkshake te drinken, die pasta met 4 kazen of een ijsje te eten, al weet je dat je daar (lactose-intolerant) spijt van gaat krijgen
    ... een man die huilt om een droevige film een mietje te vinden (en dan zelf tranen met tuiten bleiten).
    ... blij te als hij jou zonder "eeuh"-kreun kan opheffen. Ook al loopt hij rood aan.