• Juni...

    * Dingen die ik deze maand al zag:
    - Mezelf, een beetje onwennig en vooral buik-intrekkend, in de gazetten. Jaja, zoals sinds 3 jaar elk jaar rond deze tijd.
    - Een véééél te hoog cijfer op de weegschaal
    - De nieuwste Sex & The City-film. En inderdaad, hij heeft geen verhaal, maar toch vond ik hem gewéldig. Zeker omdat we met 8 vriendinnen naar de film werden gereden in een blinkende witte limo. Ook al heeft dat niets met de kwaliteit van de film te maken. Astemblieft!

    * Dingen die mensen tegen mij al zeiden deze maand:
    - "Toen jij jong was kon ik je dus ABSOLUUUUT niet uitstaan. Maar ondertussen lijk je meer op mij, dus vind ik je leuk." Euheu...
    - "Oh, dan gaan we eens samen naar de naaktsauna, met jou durf ik dat. En nadien kunnen we dan eens met een aantal koppels gaan." (yes op het eerste, no go op het tweede!!)
    - "Ja, het is inderdaad vervelend als uwe frigo al 2 keer op korte tijd kapot is". Grmbl grmbl.
    - Véél te veel keer "Mevrouw A-woman" in een boos gesprek van mezelf en de dame van de frigo-hersteldienst.
    - "Ne gelukkige". Via Facebook, mail, sms, in persoon,... Jawadde, ik voelde mij zowaar populair en al.

    * Dingen die ik deze maand al kocht:
    - 2.5 l ijs, twee bakskes aardbeien, slagroom (light! ;)) en chocoladesaus. Ter viering van mijn verdere verwijdering van de 30...
    - Een dagcrème van € 82. In de veronderstelling dat die dus veel beter is voor mijn huidje, aangezien het zonnetje minder invloed heeft met dit productje op mijn gezichtje. Dixit de fijne Paris XL-madam(pje). En misschien ook lichtelijk verband houdend met vorig puntje, nu ik dat hier zo typ.
    - Een pracht van een bikini van Marlies, via een online-site. Wetende dat je NOOIT bikini's mag kopen online. En dat ik niet de discipline heb om gerief dat mij niet afgaat terug te sturen. En rara: hij is niet mooi en zou dus terug moeten...

    * Dingen waar ik blij om was:
    - Dat den André van 't stad al 24 jaar gelukkig is in zijn job: plannen tekenen. Someone has got to do the job...
    - Dat Tuure, die het leven vaarwel heeft gezegd, ondanks het feit dat zijn eigen vader hem heeft laten begraven als een hond (zonder groeten, zonder doodsbrief, zonder ceremonie en vooral zonder geliefden rond hem) toch een waardig afscheid krijgt van zijn jeugdvrienden.
    - Het feit dat ik, op enkele details na, gezond ben... Mentaal & fysiek. En dat ik daar niet blij genoeg om kan zijn.