• Slecht weer vandaag?

    Ok, ook ik vind het niet leuk om dagen en dagen tegen grijs regenweer te moeten kijken. Maar toch vind ik het allemaal in feite niet zo wereldschokkend dat het zo af en toe eens regent. Of mistig is, of veel te warm, of juist veel te koud,...

    Ik zat zondagmiddag op restaurant toen er een dame binnen kwam die blijkbaar klant aan huis is. Voor het hele restaurant moest Mevrouw Regenfrak haar hartstochtelijke walging voor het sjlegte weer (hé madam!!) uitroepen. En inderdaad, het regende. Maar zaterdag was het zo'n mooi weer geweest, dus in mijn ogen was het nu niet alsof we de ark van Noah dringend moesten beginnen te bouwen.

    Het is voor mij vaak genieten, die weersveranderingen. Ik hou van de geur van regen. Ik kan genieten van een mooie regenboog, en van springen in de plassen. Of van met muts & sjaal over krakende sneeuw lopen. Of zelfs van een mistige ochtend waarbij ik mij telkens weer de sfeer van het Chirobivak voor de geest kan halen. En ik weet ook nog altijd hoe wij (mijn broer en ik) heel uitzonderlijk naar tv mochten kijken op zaterdagmiddag als het regende en dat mijn mama dan pannenkoeken stond te maken.
    Kortom: voor mij mag het weer kapriolen maken! Nekeer het ene weer, en nekeer het andere. Ik hou van verandering!

    Dus mensen: een warme (of natte, of koude, of wisselvallige,...) oproep: geniet van het weer!

    Nah, en nu heb ik mezelf voor de volgende 50 jaar klem gezet als ik nu zelf ook nog eens ga zagen op grijze druilerige dagen ;) 

  • Mijn leven...

    kopie-zo-blijf-je-gemotiveerd-dieten_667x1000.jpgIk schijn er blijkbaar niet meer in te slagen om hier stukjes te zetten waarin ik gewoon vertel over wat ik zoal doe gedurende de dag. Ik zou heel graag vertellen over mijn werk, het leven van alledag, de verschillende mensen die erin voorkomen, maar dat is de laatste tijd blijkbaar nogal moeilijk. Is het omdat ondertussen (te) veel mensen weten wie ik echt ben? Of omdat ik heel de tijd bang ben dat ik op iemands tenen zou trappen? Of omdat ik mij laat blokkeren door de soms nogal felle reacties die ik krijg via mail, ook al weet ik goed genoeg dat ik mij dat niet moet aantrekken, aangezien iedereen recht heeft op zijn/haar mening.

    Maar bon, er is dus weer een voornemen: ik ga proberen wat meer over mijn leventje te vertellen. En misschien moet ik het een beetje voorzichtig aanpakken, en beginnen te vertellen over mijn pogingen om terug vriendjes te worden met mijn weegschaal...

    Ik werk ondertussen reeds een hele tijd samen met Bent. Hij springt jaarlijks bij voor een groot project en dus werk ik met hem gedurende de zomer (nu al 4 jaar) nogal intensief samen. Ik heb Bent leren kennen als een normaal gebouwde man, die volgens eigen zeggen toen net de strijd met de kilo's had gewonnen en van 145 (!!) naar 90 kg was gegaan. Fantastisch hé! In die 4 jaar tijd heb ik hem zien toenemen in gewicht en hij weegt ondertussen terug 124 kg. Hij rookt, drinkt, leeft enorm onregelmatig... Ideaal recept dus voor een kries kardiakske.

    En dus hebben we ondertussen een plan! Hij gaat 24 kg afvallen, om aan de magische 100 te komen en ik ga 12 kg afvallen. Ik had niet veel keuze, dat heeft hij bepaald, want dat is juist de helft van hetgeen hij gaat verliezen. Maar eerlijk is eerlijk, ik zou héél graag 66 kg wegen. Ik kan mij dat zelfs niet meer herinneren dat ik ooit zo weinig heb gewongen. En al ben ik erin gestapt met een "we zullen wel zien" houding, meen ik het wel als ik zeg dat ik mijn best ga doen.

    En dus is het weer van de soepkes, de stukskes fruit (of toch hetgeen ik mag eten om geen allergische reacties te krijgen) en het neen zeggen tegen de lekkerste dingen zoals frietjes, dame blanchen en dikke stukken brie op een boterham.

    Terwijl hij er een wedstrijd van wou maken, ligt dat niet meteen in mijne aard. Iemand die tegen mij zegt dat ik het niet ga halen, ga ik eerder uit mijn leven weren dan dat ik persé ga bewijzen dat ik het wel kan. Zeker omdat ik er zelf niet echt van overtuigd ben dat het wel lukt. Steun heb ik dus nodig! En dat hebben we ondertussen afgesproken. Al is er toch nog een beetje een competitie-element in gebouwd. Dus: we gaan voor een specifieke timing (1/1/2011), en als 1 van beide erin slaagt de doelstelling te behalen, dan gaan we eten in een sterrenrestaurant en betaald de andere de rekening. Halen we het allebei, betalen we ieder ons deel, en anders gaan we dus niet!

    Stand van zaken: on track! ;)

  • Mijn auto heeft een karakter!

    vitamitje.gifIk weet nog goed hoe ik mij in mijn jeugd ergerde aan de rijstijl van mijn vader. Hij reed toen met een een knalrode Lada break (schaamrood op de tienerwangen) en had de neiging om zijn auto blijkbaar alleen maar bij te sturen wanneer die niet de juiste richting uit leek te gaan. Of met andere woorden: hij gaf de auto te veel de losse teugel. Ik heb mij toen meermaals net niet klem gezet tussen het dak en de vloer om te vermijden dat ik knots met mijn gezicht de voorruit zou raken. Maar bon, op enkele schrammekes na, laat mijne paps zijn auto nog vlot zijn/haar eigen goesting doen en is daar volledig gelukkig mee.

    En ik maar denken dat ik anders ben. Tot deze ochtend. Toen mijn garagist mij danig onder mijn voeten gaf dat mijn remschijven zo versleten zijn dat het gewoon niet kon dat ik dat nog niet gevoeld had. En dat ik een firmawagen heb, dus dat ik mij toch geen zorgen moest maken over de kosten ervan.

    Toen hoorde ik mij de gevleugelde woorden zeggen: "Ah, natuurlijk heb ik gemerkt dat hij/zij soms moeilijk remt. Maar ik dacht dat dat zijn/haar karakter was". Mja... Den appel en den boom dus.
    En vooral ne garagist met zijne mond vol tanden ;)

  • Weekend

    Ik was dit weekend babysit van dienst voor Felix, het bijna 4-jarige zoontje van Celine (mijn BFF, om het met een mode-afkortingske te zeggen). Man man, dat is toch altijd lachen zenne. Wat komt daar in feite allemaal uit hé ;).

    Zondag gingen we naar de winkel en hij mocht mee. Omdat hij een half uurtje later zou worden opgehaald door zijn mama om lekker te gaan eten, wou ik hem niets geven om te knabbelen, maar een drankje kon wel natuurlijk. Maar neen, alle Fristi, fruitsap en andere verleidingen konden hem niet boeien. Hij moest en zou een zakje chips hebben. Boze Tante A-Woman verbood hem dat galant. En dan had de snode duivel het gevonden, hij wou een appel. Tja, moeilijk te weigeren natuurlijk, wegens gezond & goed voor hem. Terwijl ik hem zei dat hij toch geen appel kon krijgen, keek ik even in het rek met de voorgesneden fruitjes, of ik geen zakje met appelpartjes kon vinden. Zo zou dat gemakkelijker te eten zijn en ook wat beter te doseren.

    Toen ik mij 2 seconden later omdraaide zag ik dat de kleine schurk vliegensvlug een appel nam, er een fikse beet uit nam en dan vlug vlug terug in de bak legde. Met een mond vol appel heb ik hem de gebeten appel uit de bak laten nemen (die hij trouwens heel erg slim had omgekeerd, dus er leek niets aan de hand in de appelbak) en het stukje fruit dan maar gekocht. Maar mijn consequente zelf heeft hem de appel niet gegeven. Nah ;)

    Ach, het incident heeft niet veel indruk gemaakt, denk ik. Twee minuten later was hij al aan het vertellen dat zijn tenen er soms afvallen en dat die dan gaan vliegen enzo. Of zoiets ;)

  • Ogen enzo

    Ja, het zijn mijn ogen. En uiteraard is de foto bewerkt...

    Dat als antwoord op de vele vraagjes via mail :)

    Los daarvan heb ik vandaag niet veel te vertellen. Ik had gehoopt dat de inspiratie zou komen van zodra ik begon te schrijven, maar dat werkt vandaag precies niet... Misschien even vertellen wat ik vandaag al allemaal gedaan heb? Wel, ik ben niet al te vroeg opgestaan, heb opgeruimd (ah ja, want de poetsvrouw komt vandaag, jihaa!!), een boterhammeke gegeten en een slaatje voor 's middags klaargemaakt en weeral te laat naar 't werk vertrokken. En dan heb ik dus gewerkt. Niet tegen 100% zenne, want dat is nu ook gewoon niet nodig.

    En bon, ondertussen is het dus weer tijd om naar huis te gaan. Ik heb met Ventje afgesproken om iets te doen. Alleen nog geen idee wat dat "iets" gaat zijn. Filmke? Etentje (low calorie uiteraard!)?

    Tot morgen!

    (en inderdaad, ik heb niets niets niets gezegd vandaag...)

  • Chillen

    maanden13.jpgDe drukte is weer achter de rug, de zomer is bijna voorbij. Ik mag nu beginnen denken aan verlof, vrienden & familie nog eens laten weten dat ik nog leef (en hopen dat ze mij nog herkennen en zo), mijn verwaarloosd appartementje nog eens van boven tot onder aanpakken, de dingen die zijn uitgesteld nu eens opnemen.

    Maar bovenal: terug uitkijken naar de volgende drukke zomer!

    Wegens verder weinig inspiratie, een lijstje:

    Dingen die ik in augustus zag:
    - Artiesten die zenuwachtig zijn omdat ze bijna "op" moeten. Ook al hebben ze jaaaaaren op podium gestaan. Zelfs meer dan 50 jaar.

    - Een koppeltje in een dixie-wc. En dat zag ik omdat een 20-tal gniffelende crew-leden mét camera in de aanslag enkel een € 2-munt nodig hadden om die twallet te openen.
    - Veel te vaak: een hotelkamerbed. Ten lande.
    - Podiums. In op- en afbouw. Decors. In op- en afbouw. Klank & licht. U raadt het al: in op- en afbouw...
    - Héél zatte mensen. En kotsende mensen. En feestende mensen.

    * Dingen die mensen tegen mij zeiden in augustus:
    - "Wacht maar madammeke, gij gaat niet lang meer bij de vtm werken, ik ken iemand die iemand kent en die stuurt dan nen sms naar 4040 en dan ligt ge er zo uit". Bizar... wat heb in godsnaam met vtm te maken?
    - "Normaalgezien is hier altijd iets te doen op deze dag, maar nu niet hé precies?" - zei de madam die staat te kijken naar de opbouw van een podium...
    - "Mja, inderdaad, je bent heel wat kg's aangekomen deze zomer". Aaaarrgh!
    - "Als we elk in ons doel slagen, gaan we eten in een 1* Michelin-restaurant". Ter info: mijn doel is fameus onmogelijk: - 18% lichaamsgewicht...
    - "Amaai, uwe job zou ik graag doen" (Waarop ik net niet zeg dat ze dat dan maar meteen moeten overnemen...)
    - "Een copy nemen? Neen, dat heb ik nog nooit gedaan en ik weet niet hoe dat moet. Ik ga naar de les zenne!" - zei de stagiaire tegen mij toen ik haar vroeg een blad te kopiëren. Met een heus copy-machien enzo.

    * Dingen die ik in augustus kocht:
    - Een paar plezante grijze laarzen aan € 15. Wegens sandaaltjes aan en gigantisch koude voeten. Daarbij hoorde dan natuurlijk ook een paar kousjes en een bijpassend pulleke bij (wegens ook koude armen).
    - Nog 2 paar schoenen, wat de totale schoenteller ongeveer (kben de tel al efkes kwijt) tot 70 paar brengt. I admit, Imelda-neigingen...
    - 120 kleine handdoeken. Don't ask...
    - Een patéke van Marcolini. Nen Delvaux zowaar. Mjammie!!

    * Dingen waar ik blij om was:
    - Mijn bed te zien na bijna 36u non-stop werken
    - Mijn thuis terug te zien na 14 dagen van huis te zijn. En dan vooral mijn fluffie katjes nog eens goed te kunnen bepotelen!
    - Dat het eindelijk 21/08 was.
    - Een babyboom in mijn omgeving. Ik ben vooral blij dat ik daar niet aan hoef mee te doen!