• De uitdaging: 30 dagen!

    30.jpgGezien bij "Prozac & The Country", en meteen geweldig bevonden: de 30 days challenge. Het eenvoudige concept is dat je 30 dagen schrijft over onderstaande onderwerpen...  

    1. Introduceer jezelf
    2.
    Mijn eerste liefde
    3.
    Mijn ouders
    4.
    Wat eet ik vandaag
    5.
    Mijn definitie van liefde
    6.
    Mijn dag
    7.
    Mijn beste vriend
    8. Een moment
    9.
    Mijn geloof
    10.
    Mijn outfit van vandaag
    11.
    Mijn broer
    12.
    Wat vind je in mijn tas vandaag?
    13.
    Deze week
    14.
    Mijn hobby’s
    15.
    Mijn dromen
    16. M
    ijn eerste kus
    17.
    Mijn favoriete herinnering
    18.
    Mijn favoriete verjaardag
    19.
    Waar heb ik spijt van?
    20.
    Deze maand
    21.
    Mijn favoriete eten
    22.
    Iets waar ik overstuur van raak
    23.
    Iets waar ik blij van word
    24.
    Iets waar ik van moet wenen
    25.
    Een eerste
    26.
    Mijn angsten
    27.
    Mijn favoriete plek
    28.
    Iets dat ik mis
    29. M
    ijn ambities
    30.
    Voor de laatste keer…

    Net als "P&TC" zie ik het ook van héél ver afkomen dat 30 dagen op een rij niet gaan lukken (al is het alleen al maar omdat ik écht niet op Kerstdag ga bloggen...), maar het geeft mij wel 30 verschillende dagen een uitdagend onderwerp. En ook ik beken dat ik enkel de eerste 3 onderwerpen heb bekeken, dus het gaat nog een verrassing worden. Duhus, ik ga ervoor!

  • App'skes

    iphone.jpgOmdat ik zag dat ook Lilith ondertussen op haar ubercoole blog nerderige stukjes mag posten over iPhone-applicaties, vind ik dat ik dat ook wel kan doen :)

    Een tijdje geleden vroeg ik welke applicaties zoal aan te raden zijn voor iPhone, aangezien ik er zelf ook eentje heb. Buiten BFF Elle reageerde er niet echt iemand, maar geen nood, ik had de weg naar iTunes al gevonden. En dus ondertussen heb ik tig appjes. Wanna know welke?:

    Sociaal:
    - Twitter
    - Tweetdeck
    - Facebook
    - Skype
    - Messenger
     -> allen verslavend, in meer of mindere mate...

    Hulpprogramma's:
    - Waterpas (tja, je weet maar nooit dat ik ergens ben waar dringend een kader waterpas dient opgehangen te worden... Ik zal de reder van het moment zijn!)
    - Flashlight (fancy hoor... een pillicht in verschillende kleurtjes, een SOS-teken,...)
    - BatteryMaster (om te weten hoe lang ik het nog kan trekken met mijn speeltje)

    Fotografie (mijn nieuwe passie!!)
    - VanGo Vintage (niet zo interessant, maar ik krijg het niet over mijn hart om het te wissen)
    - Infinicam  (leuk leuk! Vele mogelijkheden)
    - Lo-Mob (!!)
    - MoreLomo (!!)
    - PictureEffect (niet goed, staat er gewoon nog bij in feite)
    - RomaniticPhoto (om van die roos-bonbon foto'tjes te hebben)
    - Instagram (ben ik nog niet helemaal mee weg, dus als iemand tips heeft?)
    - OldPhotoPro (tja, lijkt tof als je het eerst bekijkt, maar heb er de fun nog niet van gevonden)
    - Hipstamatic (uber-populair hé, maar zoooo leuk!)

    Games:
    - FourFree (de klassieke 4 op een rij, leuk om met 2 te spelen op een dul moment ;))
    - Talking Tom (hilarisch. Een katje dat hetzelfde herhaalt als wat jij zegt, maar dan met een piepstemmetje. Je kan hem kriebelen en dan krolt hij. Je kan hem ook upgraden en dan kan je hem tamagochi-gewijs verzorgen)
    - UnoFree (ook al een klassieker onder de gezelschapsspelen. Ik heb de gratis versie, en dat is niet zo leuk)
    - Tetris, Solitaire, iMasterMind, BubbleXplode, BubbleMakerPro. (zowat bezigheidstherapie-spellekes dus)

    Weer:
    - Weer (je kan hier verschillende pagina's aanmaken met verschillende steden in de wereld om tot 6 dagen verder het weer te zien)
    - Buienradar.nl (mijn beste vriend tijdens live events!)

    - Meteo.be (een applicatie van KMI, met dus ook weer weersvoorspellingen)

    Muziek:
    - iTunes (uiteraard...)
    - Shazam (waarmee je gelijk welk muziekje kan laten opzoeken en meteen online aankopen, youtube'en, ...)
    - YouTube
    - StuBru (nog niet uitgezocht wat je er allemaal mee kan doen)
    - Radio.be
    - Top100hits (uit vele vele landen ter wereld)
    - SoundMeter (een heuse decibel-meter!)

    Reizen:
    - AroundMe (werkte goed in USA, maar hier niet echt. Ik zit volgens dit "dingske" steeds 10 km verderop...)
    - Google Earth
    - Kaarten (met gps dus)
    - Tip Calculator (waarmee je fooi heel gemakkelijk kan berekenen, volgens tevredenheid enzo)
    - Woordenboek
    - TMobilisPro (files altijd te bekijken!, ook Flitsers worden gemeld, reistijden, voorspellingen van fileleed,...)

    Eten:
    - SmulWeb (met veel receptjes)
    - VT4 Recepten (inderdaad, recepten)
    - GaultMillau Belux (werkt niet echt goed, vind ik, maar misschien moet ik dat nog eens goed bekijken...)

    Kleding:
    - Vogue Stylist (daar ga ik mij nog eens toe zetten! het is de bedoeling dat je al jouw kledingstukken, accessoires, schoenen,... te fotograferen en op te lijsten. Uiteindelijk zou je dan zogezegd (!) niet meer staan te twijfelen en altijd weten wat aan te trekken. Eerst zien, en dan geloven...)
    - H&M (leuk, maar heel beperkt in aanbod)

    Vanalles:
    - Ikea (de volledige ikea-catalogus)
    - Kinepolis (gemakkelijk om te weten welke films er zoal zijn)
    - iBooks (lijkt mij pas handig te zijn van zodra je ook taal kan selecteren. Wat voorlopig niet kan. Denk ik...)
    - DownloadMeter (om te weten wanneer mijn 3G-pakketje van de maand op is.)

    Veel hé!
    Maar er is plaats voor meer hoor! Dus als er nog suggesties zijn, laat maar komen!

  • Witte duiven & lange kleedjes...

    huwelijk.jpgHet heeft even geduurd, maar ondertussen kan ik erover praten. Of beter gezegd, schrijven. Mijn jongste broer gaat trouwen. Inderdaad... hij is de eerste van ons gezin met 4 kinderen, en meteen ook de jongste. Het broekventje is ochotte amper 25 en is ervan overtuigd dat dit de goeie beslissing is. Merken jullie de enigszins sceptische ondertoon?

    En weet je hoe ik dat te weten ben gekomen? Wel, helemaal zoals het de jonge generatie siert, heeft hij dat op mail gezet. Inderdaad, beste mensen, op mail. Ik woon ochotte op ne "schuppesteel" van hem af, maar het was blijkbaar niet in hem op gekomen om dit eventjes face-to-face aan te kondigen. Ik ben dus niet zo enthousiast. Niet dat ik niet geloof in de liefde die hij en zijn vriendin delen, hoegenaamd niet. Maar, ik stel mij zwaar vragen bij hun timing. Want:

    - Mijn broer woont, samen met zijn vriendin, nog bij onze mama.
    - Ze zijn ook absoluut niet van plan om daar verandering in te brengen, na hun huwelijk.

    - Mijn broers vriendin zit in het tweede jaar van een 4-jarige opleiding.
    - Broer heeft een vaste job, maar is daar helemaal niet gelukkig. Hij denkt eraan om het werken op te geven en toch een studie aan te vatten. Een lange studie, iets van 4 jaar ofzo.
    - De datum van hun huwelijksfeest valt volledig in de periode waarin ik gewoonweg aan niets anders kan/mag denken dan aan mijn werk (en die periode is al zo geweest de laatste 5 jaar).
    - Daarnaast zijn ze van plan om het een "klein" feest te maken, met een 30-tal mensen (waarbij ik nu al voorspel dat er tegen heel wat schenen gaat getrapt worden), en dat alles in de tuin van mijn moeder. Zonder ook maar efkes rekening te houden met het feit dat daar niet bepaald verdraagzame buren zijn, dat het nu en dan eens regent in dit land en dat de tuin hoegenaamd niet gemaakt is voor een feest. Al is het al maar omdat die nogal hellend is.
    ... Of kort samengevat: als ik aan het concept "huwelijk" denk, dan denk ik aan "volgende stap in het leven". Aan samenwonen, of eventueel aan kindjes beginnen, of afgestudeerd zijn en naar iets nieuws in het leven gaan. Maar dat is bij hen dus allemaal niet het geval. Het blijft allemaal bij het oude. Ze blijven bij de mama wonen, ze blijven studeren, ze blijven dus geen geld te hebben, maar ze gaan wél trouwen.

    Enfin bon, laat ons zeggen dat ik zo mijn reserves heb. Maar begrijp mij niet verkeerd, ik ga daar absoluut niet moeilijk over doen. Als hij vindt dat dit de juiste beslissing is, hey, wie ben ik om dat in twijfel te trekken. Dus, hij doet maar, uiteraard.

    Alleen, de mama vindt dat ik wel wat enthousiaster kan zijn... Ze beklaagt zich over het feit dat ik niet meteen proficiat heb lopen roepen en dat ik wel had kunnen aanbieden om, gezien mijn beroep, dat heel dingske te organiseren. Ze vergeet daarbij vlotjes dat een mail niet meteen het juiste medium is om aan uw eigen zus aan te kondigen dat je gaat trouwen en dat je dan niet kan verwachten dat je met de champagne aan de deur gaat komen te staan. Ze vergeet ook gemakkelijkerwijze dat mijn broers sociale vaardigheden op zijn zachtst gezegd nogal wat kunnen bijgeschaafd worden. Oftewel: ik durf gewoonweg al niet voor te stellen om te helpen, omdat mijn broer een voorgeschiedenis heeft van "laat mij gerust, ik weet het beter"-momenten. En dat ik mij ook niet wil opdringen. En dat hij het mij ook gewoon zelf kan vragen als hij hulp nodig heeft. Hij kent mij goed genoeg om te weten dat ik daar nooit of te nimmer nee op zou zeggen.

    En dan is er natuurlijk nog mijn ingewikkelde persoonlijkheid die het er moeilijk mee heeft. Mijn broertje, die notabene dik 9 jaar jonger is dan ik, gaat trouwen. Uiteraard moet ik blij zijn voor hem, maar het knaagt. Het belachelijke is dat ik niet eens mag zeggen dat ik zo'n kans nog nooit heb gehad. Ik ben al meermaals (tot in den treure soms) ten huwelijk gevraagd door voormalige vrienden en door mijn ventje. Telkens heb ik een geweldige paniekaanval gekregen en ben ik weggekropen in mijn slakhuisje. Ik heb zelfs ronduit neen gezegd. Meermaals. Uit pure onzekerheid, paniek of drempelvrees. Urenlange therapie-sessies zijn daar al aan gespendeerd. Bindingsangst, egoïsme, laag zelfbeeld, weinig realiteitszin,... ik kan jou een hele waslijst geven van défauts! Ik ben ondertussen 34 jaar en heb dat blijkbaar nog steeds niet kunnen overwinnen. En mijn broertje van amper 25 kan dat wel. 

    Dus, het is dubbel. Ik moet er nog aan wennen.
    Maar, zoals het van mijn mams te verwachten viel, heeft ze mij zo gemanipuleerd dat ik toch in gesprek ben gegaan met mijn broer om hem te vragen hoe hij het geheel juist ziet. Zoals ik al had verwacht vond hij dat ze dat allemaal alleen gaan doen. En toen de bruid in spé er kwam bij staan, was het al helemaal een sfeertje van "moeiduni". Ach ja, we zien wel. Mijn broer trouwt en ik zal er zijn. Meer weet ik momenteel nog niet. Jeuj. Denk ik.
     

  • Shoes and all

    En toen ging ik terug naar de US of A. Jeuj!! En ja, inderdaad, alweer met de rode loper en bijbehorende festiviteiten. Trippel jeuj!!
    It happend to be dat ik daar dan op een congres was, met allemaal héél serieuze bisnis-men and women. En dat serieus dat vertaalt zich in een schoon uniform. Niet dat dat opgelegd is ofzo, maar blijkbaar is het heel duidelijk. Als je naar een congres gaat, dan kleed je je over de hele wereld hetzelfde (of het nu 30° is, of aan 't vriezen). Voor mannen is dat simpel: lange broek (donker, uiteraard!), hemd (wit of blauw, géééén fantasie'tjes!) en eventueel een kostuumvest en/of das. Voor vrouwen is het iets ingewikkelder. Lees hierbij de "iets" vooral heel letterlijk. Over het algemeen is dit (hoe verrassend): een lange broek (zwart) en een wit hemd. Voor de fantasierijken kan dit al eens een zwarte rok zijn. Jawadde, durven hé.

    En dus kijk ik weer naar de schoenen. Je kent mij. En je kent mij ondertussen ook genoeg om te weten dat ik daar dan bewijzen van verzamel. Endus: ziehier de schoenentrends bij vrouwen op internationale (saaie...) congressen:

    Trend 1: de zwarte pump!schoenen pumps.jpg

    Let vooral op de dame met de roze kousen. Ik kan je verzekeren: ze liep gewéldig in de kijker en heeft meermaals een afkeurende blik moeten verdragen...

    Trend 2: de sandaal
     Schoenen fout.jpg

    Nu en dan geslaagd, maar meestal nogal lomp en in feite écht lelijk... Merk op: een zwarte broek of rok horen erbij (de rok zie je niet, maar geloof me, hij is er!)

    Trend 3: euhm... lelijk?

    schoenen fouter.jpg

    En dan heb je natuurlijk nog steeds diegenen die uit de band willen springen. Diegenen die in feite ook niet akkoord zijn met het uniform en dan stilletjes (of minder stil, naar gelang) revolteren met schreeuwerige schoenen. De flipflops heb ik erbij gesmeten omdat ik mijn ogen niet kon geloven. Het zal je niet verbazen dat Miss Flipflop net niet buitengesmeten is door pumps- en zwartebroekdragende verontwaardigde zakenvrouwen, ook al droeg ze netjes een zwarte rok en een witte blouse. Het is dat het beneden hun waardigheid is. Ah ja. Maar ze heeft verdorie boze blikken gekregen hoor!!

    En wat deed ik? Ah schoenen kopen natuurlijk! En jawel: zwarte pumps. De kuddegeest, het is iets bizar. Al moet ik er misschien fijntjes aan toevoegen dat elk excuus om nieuwe schoenen te kopen een goed excuus is voor mij? ;)