• Eerste school..., euh werkdag!

    1195226503LJlY9n.jpgVorige week was het dan zover, dedees werd weer van de werkende soort. Twee weken voor het einde van mijn opzeg kon ik terug aan de slag.
    Ik had het geluk te kunnen kiezen uit 4 jobs, en heb uiteindelijk voor de job gekozen die het minst aansloot bij mijn ervaring. Of maw: de job met het grootste risico voor mezelf.

    Het is nogal aanpassen, moet ik zeggen... Van een bedrijfje met slechts enkele mensen in vaste dienst, naar een firma met meer dan 200 mensen. Van 's middags zelf achter een broodje lopen, naar een kantine met plateau's, dagmenu's en onbekende collega's. Van een gereserveerde parkingplaats met mijn nummerplaat, naar een chaos-situatie van parkeren langs de baan (op het voetpad, op het fietspad) om dan vervolgens toch nog 15 minuten te moeten stappen. Van de enige die bezig is met dat bepaalde project (en bij uitbreiding, met die jobinvulling), naar 1 van de velen. Van het door en door kennen van de baas (enfin, dat dacht ik dus, wrong thinking uiteindelijk), naar een structuur van CEO's, CFO's, Creatieve directeuren,... waar ik enkel braaf tegen knik als ik ze passeer. Van alles op mijn laptop zelf te kunnen doen (ja, ook installeren van iTunes, Dropbox, Pinterest,...) naar flink mailtjes sturen naar helpdesk@itvandefirma.be, om dan vervolgens te horen dat dat allemaal niet mag. Van het zelf opstellen van procedures (voor zover die er al waren), naar de overtuiging dat er ongetwijfeld ook een procedure zal zijn ivm een eventueel toiletbezoek. Van het tot in detail kennen van de voorgeschiedenis van elk project, naar voortdurend aan elk van mijn collega's uitleg vragen. Van aandoen waar ik mij goed bij voel, naar nadenken over wat bij mijn net-geen-puber-collega's geen "amaai, wat heeft die nu aan"-reacties te krijgen.

    De oplettende lezer heeft waarschijnlijk al door dat ik mijne draai nog niet gevonden heb... Ik stapte van de rock 'n roll wereld van de muziek, naar de veel gestructureerdere wereld van reclame. Onder het motto "tis misschien wel eens het moment voor verandering", heb ik dus gekozen om niet die job aan te nemen waarvan iedereen dacht dat ze voor mij bestemd was, maar te gaan voor het nieuwe. En voorlopig ben ik mij hard aan het inspannen om hier geen spijt van te hebben...

  • Het nieuwe hoofdstuk...

    De kogel is al enkele weken door de kerk, en het document is al efkes getekend, maar ik had het hier nog niet vermeld. Ik heb dus een nieuwe job. En bij gebrek aan de beschikbaarheid van dé droomjob, verander ik dan maar gewoon gelijk van sector. A-woman doet van horizonverbreding. Of zoiets.

    Dé droomjob was er nochtans. Ik had nog maar net mijn cv verstuurd naar het recruteringskantoor (en voor alle duidelijkheid: recruteringskantoren en ik, dat gaat nooit een goeie match zijn), en ik kreeg er al telefoon van. CV & brief waren veelbelovend, bla bla, een woordje in 't Frans, een woordje in 't Engels, en ik mocht afkomen voor een gesprek. Naar mijn mening ging dat gesprek goed en écht écht menschen, die job was mij op het lijf geschreven. Het was alsof alles wat ik al professioneel (en zelfs als hobby) had uitgespookt zou leiden naar die superjob. Maar, het mocht niet zijn. Ik ben zelfs niet eens bij "de klant" op gesprek mogen gaan omdat ik "niet genoeg maturiteit" had. En na mijn verontwaardigd "hoe denk je dat ik dat evenement met 100.000 bezoekers gecoördineerd heb?", gaf ze toe dat ze in feite op zoek waren naar een man. Of zoals ze het enigszins politiek correct uitdrukten "iemand bij wiens carrière niet mogelijk zal onderbroken worden door een lange afwezigheid". Terwijl ik verdorie duidelijk gezegd had dat ik géén kinderwens heb, en dat ik die job al 12 jaar doe.
    Maar bon, grote opdoffer, maar ik heb een job nodig.

    Dus, na véél wikken en wegen (en wie dit blogje al even volgt, weet hoe goed (not...) ik ben in kiezen), heb van de 4 concrete jobaanbiedingen die ik had uiteindelijk gekozen voor de minst voor de hand liggende. Ik doe een stapje terug (reculer pour mieux sauter), stap in een sector die maar deels de mijne is (reclame) en ga werken onder een madam die 5 jaar jonger is dan ik. Gelukkig betaalt die sector over het algemeen beter dan diegene waar ik nu uit kom, dus financieel moet ik niet eens een stap terug doen.

    En plannen genoeg ondertussen. Ik heb zelfs al het flinke voornemen om volgend schooljaar te beginnen aan een extra opleiding marketing, zodat mijn gezond boerenverstand kan aangevuld worden door gewéldig interessante en geleerde termen.

    Dus, dit is erop of eronder. Wieweet werk ik binnen enkele weken weer in "mijn" sector, of wieweet krijg ik de smaak volledig te pakken en kan ik er mij helemaal in "ontplooien", zoals dat dan zo mooi heet.

    Volgende week woensdag volgt mijn eerste school.. euh, werkdag! Duimen!