• De even & oneven-club

    In mijn vriendenkring zijn ondertussen meer mensen wel dan niet gescheiden. Velen daarvan zijn intussen aan een tweede of zelfs derde ronde bezig en hertrouwen dat het een lieve lust is. En ik mag daar dan vaak feestend getuige van zijn, dus ik klaag niet.

    De meesten hiervan hebben ook kinderen die ze in co-ouderschap opvoeden. Week op, week af dus. In de ene week kan er niet genoeg gefeest worden en in de andere week gaat de aandacht 100% naar de kids. Begrijpelijk uiteraard en ik zou waarschijnlijk net hetzelfde doen.

    Wat ik een grappig gegeven vind is dat de vriendengroepen vaak bestaan uit mensen die eenzelfde cyclus hebben. Vriendschappen met anderen mensen die een omgekeerde cyclus hebben verwateren. Of maw: je hebt de club van de even weken, en de club van de oneven weken.

    Ik fiets daar dan vrolijk langs, want voor mij bestaat dat gegeven uiteraard niet, maar ik betrap er mij op dat ik hier toch ook rekening mee hou en dat ik weet in welk ritme de meest belangrijke mensen in mijn omgeving zitten.

  • Poetsvrouw

    kuisvrouw-in-huis-halen-is-teken-van-zwakte_1000x667.jpgIk heb 1 megagrote luxe in mijn leven (buiten de vele andere kleinere luxe-items natuurlijk ;)), en dat is mijn poetsvrouw. Eén keer om de 14 dagen, oftewel dus 2 keer per maand, komt Halina mijn appartementje van voor tot achter onder handen nemen. Netjes betaald met dienstencheques. Elke 2e donderdag van de maand is ze present.
    Het is een frisse, jonge Poolse madam, waarvan ik hoop dat ik nog heel lang met haar mag samenwerken. Elke keer slaagt ze erin om een ander hoekje van mijn woonst extra onder handen te nemen. Dan is mijn frigo nekeer volledig uitgekuisd, de keer erna zijn mijn ruiten proper en nog 2 weken later is vb mijn bestekschuif helemaal spotless en geordend. Pure luxe!

    Ze heeft een sleutel van mijn appartement en komt & gaat dus geruisloos. Als ik donderdag-avond thuiskom ruik ik dat ze alweer te veel MisterProper heeft gebruikt, maar ik vind dat in feite best aangenaam want dat is zo proper hé. Ik lees dan haar briefje, met de productjes die ze voor de volgende keer nodig heeft, en zet die braaf op mijn  boodschappenlijstje.

    Alleen, ik ben er zooooo slecht in om dat lang op orde te houden. De verhouding tussen "jawadde, het is proper, dus ik hou het zo netjes mogelijk" en "pfoe, de poetsvrouw komt toch binnenkort, dus ik trek het mij niet aan" is gevaarlijk slecht aan het worden. Zoiets van 3 tegen 11 dagen. Iemand tips om dat beter te doen?

  • A-woman mag testen!

    lady-shape-intimate-shaping-tool.jpgOf ik de Ladyshape wil testen, vroeg een vriendelijke dame van Loveware Shop... En wie ben ik om niet vriendelijk in te gaan op zo'n intrigerende vraag...
    Ik heb hier op dit blogje in het verleden al eens nekeer geklaagd over het feit dat een deel van de bezoekers "aangetrokken" is door enkele postjes over schaamhaar en paaldansen. Ik heb dat bericht over het dansen rond een paal zelfs volledig gewist, aangezien het mij stoorde dat dat bericht blijkbaar gebruikt werd als forum om cursussen te zoeken.

    Ik had mij dus voorgenomen om dat soort onderwerpen te mijden, maar ik maak een uitzondering en stel mij graag ten dienste van de wetenschap...

    Dus: ik kreeg een pakketje thuis gestuurd met de fameuze ladyshape. Het zou dé oplossing zijn om een mooi figuurtje "down there" te maken, met behulp van dat instrumentje en een klassiek scheermesje. Aangezien ik al de gewoonte heb om in die regionen een scheermesje te gebruiken, leek mij dat wel eens een fijne oefening.
    De dingetjes komen in 3 vormen: brazilian (ofte: smal streepje), heart (hartje dus) of triangle (een driehoekje). Ik had op 1 van de 2 laatsten gehoopt, maar kreeg uiteindelijk de brazilian toegestuurd. Achteraf bekeken, misschien maar best, want dat was voor mij al vrij ingewikkeld.

    De instructies erbij beloven dat het een fluitje van een cent zou moeten zijn. Maar...
    Stel je voor, je staat onder de douche. Je neemt in het ene hand het scheermesje, en in het andere de Ladyshape. Dan ga je zodanig staan dat je overal aankan. Lees: 1 been op de badrand (want mijn douche is in bad). Niet bepaald stabiel dus.
    Dan moet je dus die ladyshape op zijn plek houden en errond scheren, waarbij het spreekwoord "beter gezegd dan gedaan" héél toepasselijk is. Door de ladyshape tegen de venusheuvel te drukken (tja, plastisch, ik weet het, maar hoe kan het ook anders), druk je in feite de huid wat in, waardoor het scheermesje er niet meer zo vlot langs gaat.

    Om een lang (10 minuten proberen) verhaal kort te maken: het is mij niet gelukt. Als je gewoon netjes te werk gaat, is het helemaal niet zo moeilijk om het perfecte streepje te maken, zonder die ladyshape. Mét lukt mij dat niet.
    Een driehoekje lukt mij ook perfect zonder een hulpstukje, maar dat hartje intrigeert mij nog steeds... Ik zie online mooi geschoren voorbeeldjes, maar dat lijkt mij toch héél sterk zenne. Misschien met hulp, maar alleen lukt dat volgens mij niet.

    Of maw: nu ik voor 1 keer eens een uittestproduct krijg toegestuurd, had ik héél graag onverdeeld positief geweest. (ah ja, ik wil nog zo'n dingen krijgen ;)). Maar helaas moet ik dus al meteen toegeven dat het niets voor mij is... Next? ;)

  • To zaag or not to zaag...

    Ik heb er even over moeten nadenken... Zou ik nu een stukje schrijven over de niet zo leuke dingen die mij tegenwoordig overkomen, of zou het juist het tegengestelde worden?

    Mijn leventje hangt tegenwoordig nogal aan elkaar van de extremen. Langs de ene kant heb ik recent enkele heel leuke nieuwe mensen leren kennen, ben ik nog nekeer goed oldfashioned uit geweest, staat er mij dit weekend een supertrouwfeest te wachten van Lola & Gijs (en ja, ik heb het jurkje uit een vorig blog gekocht, maar het is nog niet aangekomen...) en heb ik nog steeds mijn werk (wat in dees tijden niet zo evident blijkt te zijn).

    Langs de andere kant ben ik nog maar pas aan het bekomen van de begrafenis van mijn opa, en moet ik morgen alweer een 2e oude meneer ten grave helpen dragen. Mijn oma'tje van 93 jaar verloor voor de 2e keer in haar leven haar man en moet voor de 2e keer als weduwe verder. En dat is hard om zien...
    Daarnaast lijk ik tegenwoordig achtervolgt door pech, waardoor ik deze week niet 1, maar meteen 2 parkeerboetes kreeg, is er een lek in mijn badkamer, belt de poetsvrouw af,... Niets wereldschokkends, maar gewoon niet leuk.

    Ach ja, the circle of life, zoals ze zeggen.

    Voor dit stukje heb ik de positieve toon gekozen. Of misschien een beetje de betweterige, maar dat moet je mij onder de huidige omstandigheden maar even vergeven.

    Ik ben dus 2 weken geleden nog nekeer onder de mensen geweest in een notoire danstempel. Zo van de soort waar ik de gemiddelde leeftijd niet met 10 jaar doe stijgen. Ofte: daar waar vooral ofwel singles op zoek naar meer, ofwel mensen die onbezonnen amusement willen zijn. Voor alle duidelijkheid: ik ben van de 2e soort.
    Het valt mij daar ook iedere keer op dat zowel mannen als vrouwen extra hun best doen om er deftig "van achter te komen", en er doorgaans minstens goed opgesmukt uitzien. Hier en daar zelfs té opgesmukt. Trouwens, de dresscode van the place to be is daarin ook wel meedogenloos: geen sportschoenen, geen tanktops voor mannen, geen sportkledij...
    En toch heb ik er eentje betrapt waar de fashionpolice-madam in mij weer heel hard haar best heeft moeten doen om niet op de schouder te gaan tikken en een fikse boete uit te schrijven. Ofte: het is een NO GO om bommasandalen aan te trekken, met daarin huidskleurige nylonkousen mét versterkte tip. En al helemaal niet als je er in feite best wel knap uitziet, met een superstrak mooi jurkje. Ziehier het bewijs:

    12-10-28 Thuis 028.JPGAch ja...
    Wereldschokkend? Hoegenaamd niet!
    Amusement voor mij? Jawel!

    En dat is momenteel even wat telt tegenwoordig...