• Raar...

    Ik deelde mijn theorie over even&oneven club alweer met een vriendin en die deed mij daar toch een héél bizarre uitspraak. Ze is zelf al 8 jaar gelukkig getrouwd, en heeft 2 jonge kindjes. Een bengelmeisje van 2 en een ventje van 5. En ze zei: "Goh, soms wou ik dat ik ook gescheiden was, zodat ik ook co-ouderschap zou hebben. Zo 1 week om de 2 de kinderen en de andere week mijn eigen leven.".

    Dan heeft er eens een vriendin een "normale" gezinssituatie en dan is ze jaloers op de gescheiden medemens. Of dat van dat gras dat groener is aan de andere kant, waarschijnlijk...

  • In de nesten

    writers-block.jpgZo nu en dan overvalt mij een enorme writers block. Meestal komt dat nadat iemand waarvan ik het alweer was vergeten dat hij/zij van dit blogje afweet mij erop attent maakt dat hij/zij meeleest.
    Dan begin ik weer na te denken over wat ik schrijf en leg ik mezelf grenzen op. Vooral ook omdat ik niet altijd wil dat die 8 mensen mij aanspreken op hetgeen ik schrijf. Of omdat ik in feite over hen wil schrijven. Zonder dat ze dat moeten weten.

    Ik zou natuurlijk kunnen doen wat velen doen en  gewoon opnieuw beginnen. En dan kan ik weer alle smeuïge gedachtengangen en interessante weetjes anoniem delen. Maar ik voel mij hier in feite niet slecht, en ik denk dat die 8 mensen rap genoeg gaan doorhebben dat het in feite "moi" is, op die nieuwe pagina.
    En ik zie ook zo graag den teller omhoog gaan natuurlijk. Ik moet & zal de 2 miljoen (!!) kliks halen. Competitiebeest? Ikke? ;)

    Dus I., L., L., B., T., K., D. & B.: vergeet van het bestaan van dit blogje. Kom hier niet meer, lees dit niet meer. Dan kan ik opnieuw schaamteloos over jullie vertellen, en zaken vertellen waarvan ik te veel gène heb dat jullie dat zouden weten.

    Het is uiteraard zo dat ik hen ooit met een reden verteld heb ik dat ik de illustere a-woman ben. Dat is omdat ik deze mensen stuk voor stuk heel hoog inschat en ze mij in die mate mogen leren kennen. En eerlijk gezegd, ook al zijn er enkelen die al vele jaren weten wat ik hier doe (hé, L.), ik heb daar nog geen spijt van gehad.
    Want allen weten ze dat ik hier al nekeer een verhaal schrijf dat in een andere context dient bekeken te worden. Of soms zelfs volledig fictief. Al komen ze mij dat dan wel efkes voor alle zekerheid vragen.
    Voor anderen is dit blogje zelfs een methode om "bij te blijven in mijn leven". Hé, B., D., T.,...

    Maar ik heb een opdrachtje voor jullie 8: post hier allen efkes iets, dan weet ik of je nog wél of niet leest. Voor de vindingrijken onder jullie: zodanig dat ik weet wie je bent, maar zonder je dus bekend te maken "voor iedereen". En dan weet ik meteen ook over wie ik al eens kan schrijven en welke dingen ik al eens kan vertellen en wat niet...

    Ik ben benieuwd.