• En toen werd ik een VIB

    VIP.jpgIk heb het niet zo op club'kes. Alhoewel ik een sociaal dier ben, heb ik een natuurlijke aversie voor alles wat op schapenmentaliteit lijkt. Ik moet niet zonodig tot een clubke horen om mezelf te kunnen definiëren. Ik weet dat het in functie van mijn carrière een goed idee zou zijn om vb "bij te treden" bij de JCI's van 't land, maar ik kan het niet. Niet omwille van het club-gevoel alleen.

    Ook toen ze mij vorige gemeenteraadsverkiezingen vroegen om op te komen voor een lokale partij, heb ik vriendelijk bedankt. Het was mij ook te fel een club van would-be-influencers, die uiteindelijk toch maar moeten luisteren naar de standpunten die hen van hogerhand worden opgelegd.

    Maar, ik heb ook uitzonderingen. Ik ben een jeugdbewegingmeid in hart & nieren. Die "club" heeft mij goed gedaan. Ook al heb ik er met scha & schande moeten leren dat samenwerken en -leven met alleen vrouwen écht een uitdaging is.

    Maar bon... ik hoor intussen tot een nieuwe club. De VIB's. En ok, ik ben er stiekem fier op.

    Ik had Skynet een mail gestuurd met de vraag of het nog de moeite was om mijn blogje hier op Skynet te behouden. Ik voel mij op deze Belgische site wel vrij goed thuis, maar het valt niet te ontkennen dat de design & aanpassingmogelijkheden beperkt zijn, dat de uitstraling nog niet aan de enkels komt van het grootste Wordpress, dat de interactie nogal eens tegenvalt en de support vanuit Skynet nihil tot onbestaande is.

    Maar kijk, ene Pieter Herman van Skynet heeft mij persoonlijk laten weten dat ik mij terecht zorgen maakte, maar dat ze intussen aan het werken zijn aan een leuke doorstart van de Skynetblogs. En bij wijze van blijk van respect en erkenning (hou ik mezelf gewéldig fier voor), ben ik ook toegevoegd aan de VIB's. Ofte: de Very Important Bloggers.
    Ik ben er nog niet helemaal uit of dat wel zo speciaal is, want het merendeel van de blogs die daarin zijn opgenomen zijn intussen opgehouden met te bestaan (dus ook hier: opvolging???), of zijn in mijn ogen nu niet meteen inspirerende stukjes. Ofte: ik hoor dan wel tot het clubke, maar wat is het clubke waard?

    In ieder geval, dedees geeft het nog even het voordeel van de twijfel en probeer rustig naar de 2 miljoen (!!) kliks toe te werken, ergens in 2016 ofzo.

    Goed idee?

  • Bekentenis

    images.jpgIk beken, ik lees veel. Sinds ik de 'i'-dinges heb ontdekt ietskes minder dan vroeger, maar ik denk dat ik toch nog steeds gemiddeld aan 1 boek per week zit. Dat gaat van lichtvoetige chicklit, een spannende thriller, een non-fictie boek over iets interessants, tot zelfs een historisch stationsromanneke. Maar, de beruchte 50 tinten las ik NOG STEEDS niet. Het eerste boek ligt wel al thuis. Dus de intentie is er.

    En intussen heb ik zelfs een reden om het gehypte "pikant boekske" te lezen. Ik ga mijn aversie voor massahysterie rond het gegeven moeten naast mij zetten en ik zal zelfs niet eens wacht tot de film in augustus 2014 op groot scherm te bekijken is. Alhoewel we intussen weten wie de hoofdrollen zullen spelen en dat dat best een smakelijk geheel zou kunnen zijn.

    Gisteren zat ik een hele dag in meeting. Brainstormen zoals dat heet. Of beter gezegd: er wordt een onmogelijke briefing gelanceerd, waarop we dan de gekste ideekes eerst lanceren, om uiteindelijk uit te komen op een verbeterde versie van de vorige aanbeveling... Maar, we zaten daar dus lang. Héél lang. En er was al eens een pauze tussendoor. Tijdens zo'n pauze zat ik toevallig alleen met Mr. Blue (haha, heb je de link? Wink wink...). Hij zei mij plots dat ik moest stoppen met bijten op mijn lip als ik nadenk, want dat hem dat uit zijn concentratie haalde. Zo met pretoogjes, duidelijk om mij uit mijn evenwicht te brengen. Aangezien hij mijn verbaasde blik zag, vroeg hij mij of ik het beruchte 50 tintenboek gelezen had. Waarop ik dus ontkende.

    Net voor de andere meeting-deelnemers terug in de zaal stapten, gaf hij mij nog snel mee dat ik wel zou weten wat hij bedoelde als ik het boek zou lezen. Erg geconcentreerd was ik nadien niet meer.

    Dus beste mensen, het brand op mijn lippen (heb je hem?? ;)): wie kent de betekenis van "bijten op de lippen" bij een vrouw?, zoals het beschreven is in de 50 tinten-boeken. Tell me, want dan weet ik tenminste wel signaal ik dus onbewust naar de "brave" meneer heb zitten sturen...