a-woman overweegt uit de kast te komen.

AD-2.jpgDe trouwe lezer heeft het door: het gaat mij niet meer af. Ik heb mezelf op meer dan 1 vlak strop gezet, de fut is eruit, de verhalen zijn niet meer goed.

Dat is omdat het al 10 jaar is, dat is omdat ik te veel mensen in oprecht vertrouwen over het bestaan van deze blog heb verteld (en dat daar sommigen duchtig misbruik van maken, van dat vertrouwen) en dat is ook omdat Skynetblogs simpelweg de saaiste, onnozelste plaats is om een blog te hebben. 

Dus: 2 opties:
1. A-woman stopt. Na 10 jaar is het welletjes geweest, de rek is eruit, de inspiratie is op. Stoppen op een hoogtepunt, zoals ze zeggen. Al kan ik dit niet echt een hoogtepunt noemen, maar een goed gedacht is veel waard :)
2. A-woman komt uit de kast. Of maw: ik trek een dikke vette streep onder deze a-woman, kijk tevreden terug op een leuke tijd, ben fier op de 1,5 miljoen clicks, zeg vaarwel tegen Skynet (die zogezegd hun blogs zouden revampen, maar waar ik nog steeds op zit te wachten). Dan zwaai ik lief naar de supermensen die weten wie ik ben en mij nog steeds steunen en steek ik een dikke vette middenvinger op naar de ontrouwe vrienden/vriendinnen die mij verloochend hebben. Ga ik op mijn blote knietjes zitten voor de trouwe lezers & lezeressen die mij 10 jaar lang gesteund hebben door dik en dun. En dan begin ik opnieuw.

Ah, uiteraard met een eerste stukje waarin ik ga zeggen dat ik a-woman ben, maar dat a-woman 10 jaar lang een loopje heeft genomen met de waarheden in haar leven. Of maw: dat er “hier en daar” al eens iets niet waar is, maar dat mijn karakter in feite wel goed duidelijk zal zijn en de essentie van a-woman ook. Dat collega’s zich niet (altijd) aangesproken moeten voelen, vrienden ook niet, familie ook niet. En dat mijn leven niet altijd zo enerverend (in de Nederlandse betekenis...) is/was als soms wel lijkt. En dan gebruik ik de 10e verjaardag als een nieuw begin.

Dus… ik ben een beetje in dubio. Zoals het nu loopt, gaat het voor mij niet meer. Maar ik schrijf graag, geniet van comments en vind het bloggen ronduit leuk. 

De controlefreak in mij was van plan om eerst alle stukjes te herlezen en te censureren. Maar dan moet ik door bijna 800 posts, en laat ik daar nu écht geen goesting in hebben.

En ook … het is niet dat ik binnenkort opkom voor de verkiezingen, ik loop niet meer in de kijker met mijn job en mijn Miss België-kwaliteiten zijn een jaar of 10 geleden gaan lopen. Dus, misschien ben ik wel een beetje te paranoïde.

Wat denken jullie?

En ook… wat is er na Skynet? Voor een technische newbie als ik….

 

Commentaren

  • Als je het nog steeds leuk vindt om te bloggen moet je het zeker blijven doen en voel je welkom bij wordpress het is een aanrader,.......:-),..

  • Tja, ik ben zo een blogger die niet zit te wachten op nog maar een verhippingsoperatie van Skynet - ik heb de vorige nog niet helemaal verteerd. Maar er zijn zeker andere blogsites waar je op terecht moet kunnen, denk ik.
    Ik begrijp je heel goed dat je niet wil herkend worden, maar daarvoor zou ik het bloggen niet laten. Je kan natuurlijk ook gewoon een pauze nemen of je beperken tot bepaalde thema's of zo.

  • Wel, ik ken je niet irl en dat hoeft voor mij ook niet. Als je nog graag schrijft zou je kunnen blijven bloggen door een nieuwe op te starten, bij wordpress bvb, eventueel anoniem en waar je af en toe achter een paswoord meer persoonlijke of gevoeligere dingen kunt plaatsen.
    Ik zou je alleszins blijven volgen, gesteld dat ik je nieuwe blog zou kennen. :-)

  • Als je wil schrijven, dan moet je dat zeker doen, in welke vorm dan ook... anoniem of bekend, privé of openbaar...
    Maar als je geniet van de reacties, denk ik dat je toch al 1 antwoord kent...

  • Oh ik zou je missen! maar ik snap je wel. Heb om dezelfde reden hetzelfde gedaan... Hoop als je weggaat je toch ergens nog tegen te komen! Het bloed kruipt waar het niet gaan kan ;-)

De commentaren zijn gesloten.