• Voornemens

    1aafcc9315b6188236d09a186caadebf.jpgYes, het is er tijd voor: de voornemens. Net als vorig jaar ga ik voor 6. Kwestie van het succes van vorig jaar te kunnen herhalen.

     

    1. Gelukkig zijn met wat ik heb. L. gaat groen lachen, want het komt van haar. En hoewel ze mij geschrapt heeft (inderdaad, aangezien ontvrienden in FB gelijk staat met een officiële doodverklaring van elke band), weet ik dat ze dit nog leest.
    Ze heeft gelijk, L. Ze kent mij ook heel goed. Al heeft ze er nu voor gekozen om alleen het slechte in mij te zien en een streep te trekken onder alles wat we hadden.

    Ik heb inderdaad de neiging om steeds meer, beter, anders, nieuwer te willen. Terwijl ik fantastisch blij mag zijn met wat ik nu heb en in feite ook met wie ik nu ben. Dus, hoofdmissie van volgend jaar: blij zijn met wat ik heb en ben.
    Wil dat zeggen dat ik ga stilstaan? Absoluut niet! Al moet die tegenstelling in mijn hoofd nog deftig vorm krijgen.

    2. Genieten. Ook een voornemen van vorig jaar, maar ik zet voort. Ik heb het deze middag al ingezet. Lekker lunchke met één van mijn meest favoriete mensen op de wereld.
    Aan al die mij goed gezind zijn: laat de uitnodigingen voor leuke dingen maar komen & verwacht je ook maar aan wat (al dan niet impulsieve) uitnodigingen! Aan het goeie weer, en ook aan het slechte: ik ga van jou genieten! Aan mijn kattekopjes: verstop je, want ik ga jullie zo hard knuffelen dat jullie het beu gaan zijn. Aan mijn werkgever: ik zal niet meer CONSTANT beschikbaar zijn, want het zou kunnen dat ik met mijn snoet in de zon zit. Aan de visjes in warme waters: ik ga proberen nog wat vaker met mijn hoofd onder water te zitten, aangezien duiken zowat het enige is wat mij volledig tot rust doet komen. Aan de fantastische schoonheidsspecialiste in het Dorp: schrijf mij maar in. Ik blijf elke 6 weken komen om mezelf laten soigneren!

    3. Op gewicht blijven. Ik ben zooooo fier dat het mij is gelukt. Tegenwoordig heb ik maatje 38/40. En ik kom van een "geef maar een 44, en hopelijk zijn het hier ruime maten". Schitterend. En dat gevoel wil ik niet meer kwijt. Ik ga dus begin januari opnieuw naar de diëtiste, want die 1,5kg die er terug bij is (op 4 maand, maar toch), wil ik er terug af. En dan ga ik voor een jaar 2014 in maatje 38/40. Ik kijk ernaar uit.

    4. Loslaten. Daar waar de vorige 3 voornemens vooral toekomstgericht & happy zijn, moet ik op mijn gezegde 37e jaargang ook een hardere noot kraken: leren loslaten. Er zullen zich begin 2014 nogal wat veranderingen voordoen in mijn omgeving. De ouderlijke woonst wordt verkocht en dat raakt mij. Meer dan ik dacht. De mama hokt samen met haar vriend, die mij niet kan bekoren. Loslaten... Krampachtig vasthouden aan relaties uit het verleden die mij meer verdriet doen dan dat ze mijn leven rijker maken: loslaten. Ook al heb ik het daar heel moeilijk mee.
    De gedachte dat mijn jongere broer & zus mij niet meer nodig hebben in hun dagelijks leven en ik dus niet meer hun moeder moet zijn, maar hun zus mag (!) zijn. Omarmen. Al is het loslaten van mijn moeder-instinct (lees: moeizucht) naar hen toe niet evident.
    Mijn geboortedorp: loslaten! Ik heb genoeg geprobeerd om er aanvaard te worden. Alles gaat goed zolang ik mij gedeinsd hou, iets kan betekenen voor hen (lees: tickets, spulletjes, info,..) en zolang ik de vrolijke a-woman ben. Van zodra ik ook maar eventjes een flits karakter laat zien, word ik opzij geschoven. Het is een roddeldorp, met superveel lange tenen en jaloersheid. En ik zal er nooit door iedereen graag gezien worden. Of maw: ik ga eraan werken om die honkvastheid tegen wil en dank te ontgroeien.

    En zo zullen er nog wel dingen zijn. Ik ben een vastbijter. Tegen beter weten in soms. Loslaten wordt mijn mantra.

    5. Ik ga eindelijk eens kaders omhoog hangen in mijn appartement. Lijkt banaal, maar is het niet. Ik heb dat na de verbouwingen niet meer gedaan, omdat ik er steeds vanuit ging dat gaten maken in een muur niet goed is als het nadien wordt verkocht. Bon, ik ga die kaders hangen. En ik zal wel zien hoe lang ik nog in dat appartement woon. Carpe diem.

    6. En net als vorig jaar: ik ga stoppen met roken. Niet dat ik ooit gerookt heb, maar dat geeft mij toch al zéker 1 op 6 op 31/12/2014. :)

     

    Voila, dat lijkt mij al een goed lijstje om een jaar mee aan de slag te gaan.

    Noteer: dit jaar geen voornemens ivm kinderen of liefdesrelaties. Dat valt onder de categorie "gelukkig zijn met wat ik heb" en "loslaten".

  • 2013

    2013.pngHet jaar loopt ten einde, dus balansen dienen opgemaakt.

    Ik had in januari goeie voornemens gemaakt en het moet gezegd: ze zijn helaas niet allen gelukt.

     

    Punt 1, meer genieten, is gelukt. Dat heeft ook te maken met het slagen van punt 3: 15 kg verliezen. Dat gewichtsverlies heeft mijn leven een boost gegeven. In zelfbeeld, in energie en in de perceptie van mensen over mijn persoontje.

     

    Punt 2, van werk veranderen, is op de valreep ook gelukt. Op 1/1 zal ik een nieuw contract tekenen en verhuis is naar centrum Brussel. Ik kijk ernaar uit!

     

    Punt 4, een kind, is niet gelukt. Ik ben intussen 37,5, dus de klok tikt. Het is een biologische klok, maar niet een immer aanwezige. Er zijn dagen waarop ik er volledig vrede mee heb dat het zo is, er zijn dagen dat het mij pijn doet. Maar bon, ik neem aan dat dat voor mensen mét kinderen ook zo is. Dat ze ook af en toe verlangen naar de dagen zonder kind of kinderen.
    Ik had mij trouwens ook voorgenomen dat als ik in 2013 niet zwanger zou zijn, dat het voor mij te laat zou zijn. Al moet ik eerlijk toegeven dat ik het daar nog wat moeilijk mee heb. Met het definitief laten varen van die optie.

    In ieder geval, punt 5 & 6 zijn ook gelukt.

    Dus beste mensen, een primeur: ik heb 5 van de 6 goeie voornemens voor 2013 gehaald. En met een beetje goeie wil in feite ook de 6e, aangezien dat een dubbel goed voornemen was.

    Het is niet al rozengeur en maneschijn geweest, maar ik won mijn zelfvertrouwen terug in 2013. En dat heeft mijn leven een hele boost gegeven.
    Ook al is 2013 ook het jaar waarin er in mijn gezin heel wat drama was, waarin ik enkele goeie vrienden definitief verloren heb en waarin ik soms het gevoel had op een roetsjbaan te zitten zonder zicht op een einde.

    2014 mag beginnen voor mij. Nu nadenken over een 6-tal realistisch goeie voornemens :)

  • Next (post).

    Wow maat, het kriebelt.

     

    Ik schrijf momenteel in mijn chaotische gedachten aan minstens 10 stukjes. De ene onwaarschijnlijk sarcastisch, de andere vol zelfmedelijden en nog een andere totaal gelaten. Om dan weer een positieve noot te vinden.

    Mogelijke titels zijn:

    - Zal ik eens écht arrogant en vol zelfmedelijden worden? (-> kwaad!)

    - Brief aan L. En ook aan G. En bijgevolg ook aan G. en G. (aangezien L. niet kon zwijgen tegen hen over het bestaan van mijn blog, waarvoor dank).

    - Ze heeft in feite gelijk, ik moet inderdaad meer focussen op gelukkig zijn met hetgeen ik heb.

    - De wet van behoud van rust, ten koste van vriendschap

    - De andere kant van het verhaal

    - 6 jaar geleden steun en toeverlaat, vandaag pispaal, met ondertitel: ik nam je zelfs mee in mijn vriendengroep en daar lachen ze in 't dorp vandaag nog om.

    - Ok, jij nam mij ook mee in jouw vriendengroep. De lachjes daar zullen eerder groen zijn vandaag.

    - Het kan ook anders.

    - Iets met pot, ketel & zwart

    - Een échte vriendin luistert en oordeelt dan pas.

    Het is nog in beraad. En ik ga het vooral wat laten kalmeren. Nu ben ik te verontwaardigd over de oneerlijkheid van dit geheel. Ja, ik ben soms arrogant. Dat weet ze en ze kent mij ook zo. Ik had alleen gedacht dat ze daardoor kon prikken. Na al die jaren.
    En ja, ik spreek soms vanuit zelfmedelijden. Mag het? Ik ben godverdomme écht wel veel kwijt in mijn leven. Dat ze godverdekke (sorry voor het gevloek) nekeer luistert naar de andere partij in dit met-de-haren-getrokken verhaal, dan zal ze misschien zien en horen dat ik NIET heb geprobeerd een relatie te breken. Integendeel.

    Het zit mij hoog. I know.

    En aan diegenen die dit allemaal niet begrijpen. Gewoon skippen en wachten op betere tijden. Die komen er. Ik ben er gelukkig sterk genoeg voor. En heb gelukkig vrienden die wéldegelijk blijven. Ook al sjotten die mij ook al nekeer onder mijn kont. Ik heb dat soms nodig.