Bewogen begin...

Het nieuwe jaar moest en zou beter worden dan 2013.  Het was niet al kommer en kwel, ik heb zalige momenten gekend en super mensen leren kennen. Maar ook: te veel mensen verloren (letterlijk en figuurlijk), te veel pech gehad, te veel leed gezien in mijn omgeving en te hard moeten knokken.
Maar geen nood, het rampenjaar met het oneven aantal, met het onheilspellende cijfer, werd opgevolgd door een even nummer (ik heb iets met even nummer), en zou in feite alleen maar beter kunnen worden.
 
Bon, efkes de rekening maken. We zijn intussen 9 dagen ver in het nieuwe jaar. Ik tel in mijn omgeving:
- 1 koppel dat al sinds vorig jaar in scheiding is. Dat ging heel de tijd goed. Hij ging weg voor een andere vrouw, maar zij heeft dat zo goed en zo kwaad als ze kon aanvaard en hem geen strobreed in de weg gelegd. Nu is zij verliefd op een andere man en heeft ze dat haar ex voorzichtig gezegd. Om eerlijk te zijn tov hem. En beschouwt hij (jaja, hij die dus voor een andere vrouw weg ging) dat als een erezaak van schandaligheid en maakt er ineens een vechtscheiding van. Met alle elementen gekruid, zoals ineens zonder huis zetten, zoon opeisen, emotionele chantage,… En zij is mijn zus. Dus dit pik ik niet. Mijn zus raak je niet op die manier, dus ik ga voluit mee in de tegenaanval. Al was het maar om ervoor te zorgen dat mijn zus hier niet uitkomt als een berooide, psychisch gekraakte vrouw zonder haar zoon.
- 1 bevriend koppel met een dochtertje van 2 jaar: op 2 dagen (!!!) uit elkaar, papieren opgesteld, getekend. Of maw: op 2 dagen gescheiden (op de officiële betekening ervan na). Lijkt opgeruimd, maar is puinhoop.
- 1 koppel uit mijn kennissenkring uit elkaar. Ze waren aan het vechten voor hun relatie, maar het blijkt niet te lukken. Volgens de roddelgangen zou hij al bij zijn nieuwe vriendin wonen. Maar daar heb ik toch mijn twijfels bij, lijkt mij niks voor hem. Hij draait zich nu in zelfmedelijden en vooral ook in zelfkastijding. Al heb ik dat allemaal van horen zeggen. Het valt mij in dit opzicht vooral op hoe snel de roddelwegen werken. In principe heb ik heel weinig zaken met wat hen overkomt, maar toch heb ik al vanuit heel veel verschillende (en ook vaak onverwachte) wegen te horen gekregen wat daar allemaal aan de hand zou (!!) zijn.
- 1 man uit het dorp in elkaar gezakt in de trein richting daguitstapje Ardennen. Hartaderbreuk. Dood… Amper 46 jaar
- 1 moeder van een vriendin van de trap gestuikt. Stommelings. Toen ze probeerde te verhinderen dat wasmand die ze in haar hand had zou vallen. Resultaat: wasmand gevallen, zij ook. En zij is erin gebleven. Ze is 63 mogen worden. Net met pensioen na een leven lang hard werken. Aan de vooravond van een levensherfst vol reizen, genieten van de kleinkinderen en profiteren van de inspanning uit de zomer van haar leven.
- 1 man (oud-scouts-leider van het dorp) steekt over. En een onoplettende chauffeur had hem niet gezien. Dood. Amper 52 jaar.
 
Zes levensveranderende drama’s. Zes keer levens totaal overhoop en op vele vlakken over. Zes keer tranen. Op 9 dagen, en vandaag is nog niet gedaan...
 
Ik hou mijn hart vast. Ik hoop dat dit geen voorboden is voor een nieuw jaar vol rampen en tegenspoed. Het klinkt egoïstisch, maar ik vind dat mijn omgeving en ik intussen wel genoeg hebben geïncasseerd. Het tij mag keren. 
 
In de volgende weken & maanden gaat het vooral puin ruimen zijn met en voor mijn zus. Ze is, zoals ze dat hier in de buurt zeggen, “nog niet aan de nieuwe patatjes”…

Commentaren

  • Ai, als je het zo samenvat is dat geen goed begin van het jaar. (Life is a bitch!) Maar gelukkig bestaan voortekens niet, dus er zullen nog wel goede dingen in je leven en je omgeving gebeuren, net zoals dat er waarschijnlijk ook nog wel minder goede of slechte zullen gebeuren. Tja en zolang er relaties zullen zijn, zullen er wel grote en kleine relatieproblemen zijn zeker?

  • Waarom doen mensen dat toch hé, ik begrijp dat niet, werk het keurig af en ga verder met je leven, nu blijf je met onafgewerkte zaken zitten in je rugzak en blijf je rondlopen met een extra gewicht, totaal overbodig,.....ik hoop dat het tij mag keren want genoeg is genoeg en ik denk dat dat duidelijk genoeg is!

  • volgens mij, als je goed rondkijkt, en je begint erop te letten zie je veel relaties waar het mank loopt. Gemakshalve kan ik zeggen: mensen doen er niet genoeg moeite meer voor en stappen uit elkaar voor het minste. Maar zo simpel is het niet altijd.
    En de fatale gevallen: ja, het leven kan kort zijn en het kan in een seconde over zijn. That's life.

  • Even blijven bij stilstaan, bij die zaken (ook hier al wat slecht nieuws gepasseerd). Maar mijn leven dwingt me maar al te snel weer om alles weer op te pakken...
    En aan de zijde van je zus moet je blijven staan, al helemaal als je voelt dat ze zelf niet sterk genoeg is om weerwerk te bieden...

De commentaren zijn gesloten.