• 10 jaar a-woman

    images.jpgHet is bijna niet te geloven en toen een aandachtige lezer er mij via mail op wees, ben ik toch eens eventjes gaan terugkijken, maar het klopt: dit jaar bestaat dit blogje zowaar 10 jaar... Weliswaar pas op het einde van het jaar, maar toch.

    Dat geeft mij een beetje de nostalgie van terugkijken naar wat hier intussen allemaal gebeurd is, en wat er in feite in mijn leven allemaal gebeurd is. Langs de ene kant is mijn leven nu volledig verschillend van 10 jaar geleden. Langs de andere kant nog precies hetzelfde.

    Liefdes, vriendschappen en jobs kwamen en gingen. En toch is a-woman "in de fond" (zoals ze dat in het Brussels zeggen) nog steeds exact dezelfde. Iets stabieler. Dat wel. Maar nog steeds hetzelfde kleine meisje af en toe. Nog steeds hunkerend naar vriendschap, liefde en aanvaarding. Al leer ik daar de laatste tijd ineens heel snel veel over bij. 

    Bij het teruglezen van enkele stukjes zie ik ook dat ik heel de tijd gebalanceerd heb tussen fictieve verhalen vertellen en een échte inzage in a-woman. Deels omdat ik nu eenmaal graag schrijf. Maar deels ook omdat ik in die 10 jaar mijn best heb gedaan om niet herkenbaar te zijn voor mensen die mij "in 't echt" zouden kennen.

    De aandachtige lezer heeft intussen ook al door dat er weinig tot geen verhalen meer verschijnen over mijn liefdesleven. Dat heeft vooral te maken met het feit dat ik dat vaak té persoonlijk vind om te beschrijven. Ik kan uiteraard over de "koetjes & kalfjes"-liefdesdingen vertellen, maar dat is niet de reden waarom ik deze blog heb.
    En het is ook een feit dat er intussen héél wat kritische lezers zijn die mij weldegelijk als a-woman in levende lijve kennen en er zo nu en dan nogal uitgesproken meningen over hebben. Een natuurlijke rem dus.

    Ik ben in feite wel benieuwd of er mensen zijn die alle stukjes zouden gelezen hebben. Dat zijn er welgeteld 796.

    En wat die lezers "van het eerste" uur onthouden hebben van die 10 jaar. Dus, beste lezers: shoot! :)