Gebroken spiegel - pagina 1...

En toen stierf hij, Jeroen. 42 jaar jong, in de fleur van zijn leven. Gewaardeerde vriend, vader van 2 dochters, getrouwd met Pixie, enorm actief in het verenigingsleven en steeds "onder de mensen". De ene moment nog "wat moe en rusten enzo, straks gaat het weer beter", maar enkele minuten nadien met een zucht uit het leven verdwenen... 

mirror-14.jpgHet bracht een schokgolf teweeg in het kleine Dorp waar ik woon. Facebook ontplofte van de verbijsterde reacties, ik werd minstens 25 keer bericht van de treurige gebeurtenis via Whatsapp en iedereen was van zijn sokken geblazen. Er ontstonden spontane bijeenkomsten en iedereen zocht steun bij elkaar. Want zo gaat dat in een het kleine Dorpje. 

De dag van zijn dood was een vrijdag, waarop vele plannen waren gemaakt om stapjes te zetten in het weekend. Een dag als een ander in feite.
Pixie is een goeie vriendin van mij, dus ik trok samen met nog 2 andere vriendinnen meteen naar haar thuis om te zien wat we konden doen voor haar. Steun geven? Iets regelen? Andere mensen opvangen? ...

Het was een onwezenlijke dag. Enorm veel verdriet, enorm veel ongeloof en ook woede om de oneerlijkheid van de situatie. Pixie en Jeroen waren de jaren ervoor door een grote huwelijkscrisis gegaan en hadden op scheiden gestaan. Met veel babbelen, water in ieders wijn doen en zaken aanpassen, waren ze er zich net écht aan het doorslaan. Zei ze.

De avond zette in en even later ook de nacht. Iedereen was het erover eens dat het geen goed plan was om Pixie alleen te laten, dus ik had voorgesteld bij haar te blijven. Als de laatsten vertrokken waren, zaten we beiden in de zetel. Lam geslagen, versuft, murw.

En toen zei Pixie: "Had dit 12u eerder gebeurd, hadden de mensen écht iets om over te praten gehad". Ik liet haar praten, want had niet meteen door wat ze bedoelde. En toen kwam het er ineens in een grote waterval aan woorden uit. Dat Jeroen jaren terug een affaire had gehad, waar ze op was uitgekomen. Uiteraard wist ik dat, want zo'n dingen weet Een Dorp heel snel. Het leek alsof ze zich daar als koppel hadden kunnen overzetten, althans zo dachten we met de vriendengroep allemaal.

Het bleek dat hij had aangegeven dat hun seksleven belange niet was wat hij ervan verwachtte en dat dat de reden van zijn scheve schaats was. De seks. Niet de persoon of de andere soort partner die ze was, die minnares. En dus hebben Pixie en Jeroen zich, na veel gepraat en overweging, in het swingersleven gestort. Ze zochten online info op en besloten een club te bezoeken. Blijkbaar moet dat meteen heel goed meegevallen zijn, want Jeroen genoot en Pixie voelde er zich enorm sexy, interessant en gewaardeerd. Op aanraden van enkele andere clubbezoekers hadden ze ook een profiel gemaakt op de notoire swingerspagina "B4Dating", alwaar ze zichzelf voorstelden als een koppel op zoek naar erotisch vertier.

Dus, had Jeroen 12u eerder "iets aan zijn hart gekregen", dan had dat in zo'n club geweest. Want daar waren ze namelijk op donderdagavond & nacht. Omringd door blote, geile mensen, op 1,5u rijden van hun thuis. 
Ik moet zeggen dat ik toen meteen heel blij was dat ik het was die had voorgesteld te blijven die noodlottige nacht waarop Pixie ineens weduwe werd. Ook al weet Pixie daar niets van (ah ja, zo gaat dat in de huidige maatschappij), ook ik was al een tijdje op zoek naar "meer" in de erotische sfeer. Meer, als in: geen idee wat, maar wat er nu is, is niet genoeg. En daarenboven kan ik ook heel goed zwijgen. Haar spontaan gedeelde geheim, op het toppunt van haar verdriet, is veilig bij mij.

En dus luisterde ik. Naar verhalen over privéfeestjes met koppels, een hoog vleeskeuringgehalte in clubs, aankopen van club-kleding, speciale ervaringen,... Maar ook naar het feit dat Pixie zich daar minder en minder goed in voelde de laatste maanden. Jeroen vond het allemaal geweldig, maar zij had nood aan verbondenheid en connectie met haar man. En niet aan ieder weekend andere avonturen opzoeken. En dat ze er afgelopen nacht écht geen plezier aan had gehad en zich in feite bijna verplicht voelde om erin mee te gaan, want anders zou hij haar uiteindelijk toch laten zitten.

Heel de nacht luisterde ik. Ik moet hoogstens 10 woorden hebben gesproken. Althans, zo voelde het aan om 7u 's ochtends, toen we uiteindelijk moe gebabbeld enkele uurtjes hebben geslapen.
Maar eerlijk? Dat had ik dus nooit gezien in Jeroen en Pixie. Swingers begot? Hoe intrigerend...

To be continued...

 

Post een commentaar

Optional