Filosoferen

  • Nadenken...

    Normaalgezien trek ik rond deze periode, gepakt met een bikini of 7 (ah ja, elke dag 1 hé :)),een boek of 7 (indeed, 1 per dag) en een snorkel richting Egypte om er te gaan genieten van zon, rust en onder water viskes tellen. Aangezien ook ten huize A-Woman de crisis zo stillekesaan voelbaar is, werd dat plan verschoven naar september (met de ijdele hoop dat er dan iemand anders op de lotto speelt, enorm veel wint en mij laat delen in zijn/haar geluk). Ofte: ik moest op zoek naar een alternatieve en goedkopere manier om mijn dagjes verlof door te brengen.

    En dat is uiteindelijk de aloude Dardennen geworden. Daar waar ik ook een deel van mijn jeugd in Chiro- en gezinstijden heb doorgebracht, en ook daar waar vriendin Tientjuh een prachtverblijf uitbaat, waar ik enorm in de watten ben gelegd door haar...

    We zien elkaar écht niet vaak (want dat mag je wel zeggen bij een tempo van ne keer om de 3 jaar ofzo), maar als we elkaar zien, dan lijkt het alsof we niet uitgepraat geraken. Of zoals Tientjuh het zo treffend verwoorde: "nu zijn we alweer niet uitgebabbeld".

    En ze heeft mij ook alweer aan het denken gezet, die straffe madam. Zij en haar man zijn heel bewust aan het filosoferen en nadenken over de zingeving van het leven, en hanteren daarbij een verrassend (én verfrissend) "voetjes op de grond" principe. Zonder zweverig te doen, maar ook zonder te hervallen in de clichés van het leven, proberen ze hun weg te vinden als prille 40-ers, in de huidige maatschappij. Ze proberen het maximum uit het leven te halen, rekening houdend met de dingen die voor hen belangrijk zijn. En daarbij gaf ze mij ook nog enkele denkmethodes mee, waarop ik nu al een dag of 2 aan het nadenken ben.

    Dus... het heeft mij goed gedaan. Wat zeg ik, het heeft mij ONWAARSCHIJNLIJK goed gedaan...