weekend

  • A-woman de flirt!

    Image00063Het was leuk, het weekend. En uiteraard alweer veel te kort...

    Ik ben er zaterdag op uit getrokken. Eerst werd ik door Lola in de watten gelegd voor mijn verjaardag en nadien zijn we een stapje in de wereld gaan zetten. The place to be was een discotheek, waarvan geweten is dat nogal wat mensen "op zoek" naartoe komen. Op zoek naar een partner, op zoek naar kort en heftig vertier, op zoek naar plezier,... Ik heb er ondertussen een lidkaart aangeschaft, dus dat kan geen goed teken zijn ;).

    Ik heb er mij in ieder geval geweldig goed geamuseerd. Enkele elementen:

    - Een onverwachte, maar daarom niet minder gesmaakte ontmoeting met een lezer van dit blogje. Jawel, er is dus iemand in geslaagd mij te ontmaskeren (al moet ik er eerlijkheidshalve ook wel bij vertellen dat ik best wel wat extra tips heb gegeven...)!

    - 2 witte wijn, 3 cola lights en zeker 4 spuitwaters

    - Slows!! (ja, beste mensen, ook ik schrik ervan om terug geconfronteerd te worden met het oer-ouderwetse element van zoiets als slows. ik dacht dat dat ondertussen enkel nog op trouwfeesten gangbaar was).

    - Het feit dat ik met mijn nieuwe firma-wagen ondertussen vóór de ingang mag parkeren. Ok, ik geef toe, waarschijnlijk heeft mijn gebedel (ik loop niet graag alleen rond in den donker) er ook wel iets mee te maken. ;)

    - En natuurlijk: de Jeremy ;)

    Hola a-woman, niet zo snel, daar willen we alles van weten (verbeeld ik mij nu dat jullie zouden zeggen...). Okok, bij aandringen dus wat meer info: de Jeremy was dus ook van de party. En niet alleen maar Jeremy, maar de volledige volleybal-ploeg was eens buitengekomen, zo te zien. En blijkbaar liggen volleyballers niet erg goed in de markt, want zo goed als allen, zijn ze vrijgezel.

    Bon, we zijn dus wat in hun buurt gaan hangen, kwestie van de boel wat gezelliger te maken hé. Maar die patat durfde mij dus langs geen kanten aan te spreken. En ik heb nochtans (helemaal unlike myself) niet eens de onaanspreekbare trien uitgehangen. Toen ik na een tijdje begon te panikeren dat ik niets zou te zeggen op mijn blogje (geloven jullie mij? ;)), heb ik hem dan maar zelf aangesproken. Hij lachte eens, bloosde eens en daarmee was dus de kous af. Tot zo ver de grote liefde, dacht ik dan maar bij mezelf. Hup, opnieuw de dansvloer op.

    Even later sloeg ik een babbeltje (of concreet: schreeuwden we in elkaars oor, waarbij de heer in kwestie steeds zijn best deed om steeds het andere oor uit te kiezen dan hetgeen waarin hij daarnet aan het brullen was, zodat de conversatie soms veel weg had van een bizar stukske moderne dans, maar dit geheel ter zijde)... ik sloeg dus een babbeltje met een vriend van Jeremy: de Jeroen. We lachten wat en maakten wat domme opmerkingen (je gaat uiteindelijk niet naar zo'n gelegenheid om het werkloosheidsprobleem en het laatste kunstwerk van Luc Tuymans te bespreken) , maar ik moet zeggen dat hij écht heel sympathiek overkwam. En ik zag de Jeremy groen worden. Het droop er gewoon af dat hij er niet in was geslaagd om met mij aan de babbel te blijven. Aangezien de Jerre (jeroen dus) op de hoogte was van de interesse van de Jeremy (kan je nog volgen?), heeft diene lieve jongen het gesprek braaf zo gestuurd, dat ik uiteindelijk dan toch enkele grapjes gewisseld heb met Jeremy. Maar... om het met de woorden van Lola te zeggen: "Ik snap dat niet dat gasten niet zien wie ze kunnen krijgen en aan wie ze niet eens moeten beginnen". Aan mij moet hij dus niet beginnen hé... de stakker...

    En, (en Little Witch gaat nu fier zijn op mij): ik heb niet verzwegen dat ik al een ventje heb. Dus, er mag zelfs niet eens gezegd worden dat ik hem om de tuin heb proberen leiden.

    Waarmee ik absoluut niet wil zeggen dat ik niet geflirt heb tot ik er zelf moe van werd...

    (btw: Ik ben dus ten zeerste benieuwd wat de volgende zet van de Jeremy gaat zijn, want blijkbaar was zijn euro gisteren gevallen dat dedees niet single is.)

    En toen het tijd was om mijn flitsende aanwezigheid tot de auto te sleuren, transformeerde ik prompt in de a-woman die ik altijd ben: down to earth en vooral héél erg realistisch. En die zei tegen zichzelf: ziezo, die aandacht hebben we dan ook weer gehad, nu kan ik er weer tegen.

    Ik heb goed geslapen die nacht ... en ochtend.